تبليغاتX
پروژه ، پروژه هاي دانشجويي

Ordering Multiple Columns

When ordering your data, you can have multiple sort levels. For example, you can order your data by city and then by name within the city.

Syntax:

Select fieldname, fieldname, fieldname
from tablename
order by fieldname , fieldname , fieldname

Explanation:

  • By default, the Order By clause orders the specified fields in ascending order.
  • Typing "desc" after a field name in the Order By clause tells SQL you want the data in the specified field displayed in descending order (Z to A, 100 to 1).
  • The first field name specified is the primary sort order, the second field name specified is the secondary sort order, and so on ...

Example:

Retrieve the city, name, and vendor ID from the TrnVendor table. Order your data by city and then by name within city:

  1. In the SQL text box, type:

Select City, Name, VendId
from TrnVendor
order by City, Name;

  1. Execute the SQL statement.

Results
 

City Name VendId
Bayshore Bayshore Consulting TV019
Burlington BayCon Group TV020
Chicago BedMakers Linen TV003
Chicago Distant Horizons TV028
Chicago Make Shift Tilts TV030
Chicago Music Maker TV016
Chicago Paltry Play TV029
Dallas Clampett Oil TV026
Dallas Cooperative Operatives TV021
Detroit Ray Block TV005
Detroit Spot Out TV007
Freeport Enterprise Transport TV024
Freeport Food Four TV017
Freeport World Wide Learning U TV023
Houston Legal Lookup TV022
Mercer Bed Room Furniture, Inc. TV004
Mercer The Freelance TV011
Monroe Big Tree Landscaping TV008
Monroe Softer Software TV013
New York Paper People TV012
Orlando Against the Tide TV025
Orlando The Soda Factory TV010
Park Ridge Mosquito No Bite TV006
Park Ridge No Waste Disposal TV015
Toledo Counter Productive TV014
Toledo Hit the Deck TV009
Toledo Narrow Nest TV027
Toledo Wet Off Towels TV001
Warren The Games All Here TV002
Youngstown Computer Bytes TV018


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در یکشنبه هجدهم مرداد 1388 و ساعت 1:32 |

پروژه های دانشجویی در  www.bitasoft.ir
(به همراه Document و Source برنامه و توضیحات کامل)

برای مشاهده کلیک فرمائید.

در تعداد بالا قیمت پروژه ها به صورت تصاعدی پائین خواهد آمد - می توانید به همکلاسیهایتان هم پیشنهاد دهید تا قیمت پروژه شما کمتر شود!!!!!

لیست برنامه های آماده و پروژه های دانشجوئی انجام شده

* (جدید) پروژه های ASP.NET

* (جدید) پروژه های سی شارپ (C#)

1- برنامه های نوشته شده به زبان Visual Basic Application  (برنامه نویسی اکسس)(موجود)

2- برنامه های نوشته شده به زبان Visual Basic 6 (موجود)

3- پروژه های نرم افزاری به زبان Visual Basic .net , Visual Basic 2005 ( موجود )

4- پروژه های درس برنامه نویسی سیستمهای تجاری (موجود)

5- پروژه های کارآفرینی ( موجود)

6- پروژه های درس تجزیه و تحلیل سیستمها  (موجود)

7- پروژه های درس مستند سازی (موجود)

8- پروژه های برنامه مولتی مدیا بیلدر (Multimedia Builder )

9 پروژه های ASP (وب سایتهای ساخته شده به زبان ASP و پایگاه داده  Access - پروژه هایی کامل به زبان ASP) (موجود)

10- پایان نامه های دانشجویی (موجود)

11- برنامه ها و پروژه های Assembly ( زبان اسمبلی )

12- پروژه های وب سایت های استاتیک و داینامیک (موجود)

 

**********************

پروژه دانشجویی
لیست پروژه های آماده تحویل

 

<<<<

+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388 و ساعت 16:18 |

اینترنت و وبلاگ نویسی در ایران روزنامه نگاری الکترونی از جمله مباحثی است که تقریبا همزمان با آغاز فعالیت جهانی شبکه اینترنت در سال ۱۹۹۲ در جوامع گسترش یافت. به عقیده بسیاری کارشناسان،پخش همزمان صدا و تصویر و دسترسی آسان وسریع به اخبار که ارمغان این شیوه از روزنامه نگاری است، سبب نوعی ”رسانه کشی” خواهد شد.

جهان در دهه اخیر شاهد توسعه فناوری اطلاعات در دنیا و تاثیرآن بر بخش های مختلف جوامع و شیوه های جدیدی در ارتباطات انسانی بوده است. کارشناسان حوزه ارتباطات، عصر کنونی را عصر دانایی و تبادل اطلاعات میدانند. بانکداری یا تجارت الکترونیک در حوزه اقتصاد، دولت الکترونیک در عرصه سیاست و روزنامه نگاری الکترونی درعرصه ارتباطات از آن جمله اند.

روزنامه نگاری الکترونی از جمله مباحثی است که تقریبا همزمان با آغاو فعالیت جهانی شبکه اینترنت در سال ۹۲ در جوامع گسترش یافت. به عقیده بسیاری کارشناسان، پخش همزمان صدا و تصویر و دسترسی آسان و سریع به اخبار که ارمغان این شیوه از روزنامه نگاری است، سبب نوعی رسانه کشی خواهد شد.

به عبارت دیگر در گذشته پیدایش کاغذ وکشف جوهر منجر به گسترش مطبوعات شد و بعد ها سایر امکانات ارتباطی رواج یافت و در عصر حاضر پیدایش کامپیوتر، گسترش اینترنت از سال ۱۹۸۰ و گسترش ”پپی سی” ها یا کامپیوتر هایشخصی،روزنامه نگاری اکترونی را در جوامع توسعه داد. البته باید یاد آور شد که در سال ۶۷ اینترنت با مقصودی نظامی درآمریکا شکل گرفته بود، اما توسعه آن در دنیا عملا یک دهه قبل اتفاق افتاد و جامعه ایرانی نیز از هشت سال پیش به این طرف به آن دسترسی پیدا کرده است.

با این همه در ایران هنوز تجهیزات فنی و امکانات کافی وجود ندارد و استفاده از شبکه دیجیتال و ترکیبات آن با محدودیت های بسیار مواجه است. مثلا هنوز مانند سالهای اولیه استفاده از اینترنت در دنیا هنگام اتصال دیجیتالی، خط تلفن مشغول میماند و ارتباط ها نیز سریع نیستند. بطور کلی بسترهای فنی مناسب در ایران وجود ندارند.

اما با همین زمینه محدود، اینترنت برای بسیاری ایرانیان به ویژه جوانان و زنان وسیله ای ایده آل برای معرفی شخصی خود، ارائه هویت فردی فارع از قید و بند های موجود در جامعه، خانواده و فرهنگ است و این همان چیزی است که منجر به استقبال فراوان از پدیده وبلاگ نویسی میشود. محمد جواد طواف کارشناس مسائل فناوری اطلاعات میگوید با آن که میزان نفوذ اینترنت در ایران از بسیاری کشورهای دنیا پایین تر است اما میزان استفاده از آن درعرصه های شخصی زیاد است.

در این زمینه باید به ” اورکات” سایتی با کارکرد دوستیابی اشاره کرد که البته در میان جوانان ایرانی کارکردهای دیگری هم یافته و هم اکنون بسیاری کاربران روزانه این سایت را مانند صندوق پستی خود چک می کنند.

این سایت به دنبال تحقیق آکادمیک یکی از کارمندان سایت گوگل به نام ” اورکات“ ایجاد شد و به واسظه امکانات خاص خویش به یکی ازپایگاه های بزرگ دوستیابی اینترنتی مبدل گشت. ایرانیان مانند موارد مشابه دیگر از جمله ” چت” و ” وبلاگ” نویسـی تمایل زیادی به استفاده از آن نشان داده اند بطوریکه هم اکنون در رتبه سوم عضویت این سایت قرار دارند.

به گفته محمد جواد طواف که خود وبلاک نویس است، تنوع گروههای موجود در سایت اورکات بسیار زیاد است. گروه های ادبی، گروه های جوانانی که به نویسنده ای خاص علاقمندند، گروه های هم دانشگاهی، هم دبیرستانی، همشهریها، گروه هواداران یک خواننده بخصوص، گروه طرفداران سایت ها یا شخصیت ها، گروههای متولد ماهی معین و حتی کروه های علاقمند به کارتون های دوران کودکی از آن جمله اند. البته ”اورکات ” در مسیر آغازین خود در ایران است و هنوز بسیاریقابلیت ها مانند ارتباط همزمان بین کاربران و تایپ فارسی را ندارد.

طبق آخرین آمار، سایت اورکات بالغ بر دو میلیون و ۳۰۰ هزار عضو در سراسر جهان دارد که به ترتیب برزیلیها، آمریکاییها و ایرانیها در صدر فهرست اعضایش قرار دارند.

به موضوع وبلاک نویسی بازگردیم. بر اساس نتایج آخرین نظر سنجی سازمان ملی جوانان با موضوع ” وبلاگ نویسان جوان“ اکثر پاسخگویان، وبلاک نویسی را تمرین خوبی برای دمکراسی دانسته اند. آنها اعلام کرده اند که در بیان افکار خود آزاد بوده و قدرت پذیرش افکار مخالف را داشته اند.

اکثر پاسخگویان به منظور ابراز وجود، ایجاد ارتباط با دیگران و رهایی از تنهایی به وبلاگ نویسی روی آورده اند و تمام آنها معتقدند که فضای وبلاگ موقعیتی برای بیان خواست ها و مکنونات درونی شان فراهم میاورد. بر اساس این نظر سنجی آنچه در میان تمام پاسخگویان مشترک بوده این است که وبلاک در نهایت بخش جدیدی ازهویت آنهاست که تا پیش از این ناشناخته بود.

از سوی دیگر سرعت رشد وبلاگ ها طی سالهای اخیر به حدی سریع بوده که زنگ خطر رسانه های سنتی را مدتهاست به صدا در آورده است. برخی معتقدند وبلاک ها حتی اگر نتوانند جای رسانه های سنتی را پر کنند، عملا آنهاارا با تغییرات یا چالش هاـی متعددی روبه رو خواهند کرد.

وبلاگ ها در آغاز توسط کسانی به کار گرفته میشدند که رسانه یا تریبونی در اختیار نداشتند اما به تدریج تا به امروز حتی کسانی که به رسانه های قوی دسترسی دارند نیز تمایل خود رابه داشتن وبلاگ پنهان نمیکنند. چنانگه وبلاک های بسیاری امروز توسط روزنامه نگاران نوشته میشود و یا حتیبرخی رسانه های قدرتمد از وبلاگ برای پوشش بهتر اخبار و گزارش های خود بهره میگیرند.

با این وجود روزنامه نگاران زیادی وبلاگ نویسی را از نظر تاثیر بر این شغل چندان جدی نمیگیرند. این گروه معتقدند وبلاگ نویس ها اساسا بدون آموخت روش های ارایه اخبار و اطلاعات تنها به روش های من درآوردی روی میاورند و از همه مهمتر آن که زبان مشخص و استواری ندارند و همین گزارش ها و دیده های آنها را فاقد تاثیر کافی میکند. مدافعان وبلاگ نویسی اجتماعی معتقدند کوچکترین اتفاق در هر گوشته جهان میتواند در نزدیکی یک وبلاگ نویس اتفاق لیفتد و این در حالیست که رسانه ها به رغم تدارکات فراوان و قوی ای که دارند هنوز نمی توانند سراسر جهان راپوشش دهند. از دیکر تفاوت های وبلاگ ورسانه موضوع یکپارچگی و وحدت مطالب است. یک رسانه هر قدر هم کارمندان اندکی داشته باشد، نتیجه کار آنها را به صورتی مشخص و یکپارچه به مخاطب تحویل میدهد حال آنکه وقایع از دید وبلاگ نویس ها که افراد گوناگونی هستند به شکلی غیر منسجم و پراکنده ارائه میشود.

در اینجا باید از حضور وسیع زنانی که به انگیزه های متفاوت، در گروههایسنی یا اجتماعی، طبقاتی مختلف وارد دنیای اینترنت و وبلاگ نویسی شده اند، یاد کرد. نتیحه یک تحقیق نشان میدهد که آنها مینویسند تا بگویند ما هستیم، حاضر نیستیم سکوت کنیم و در این دنیایمجازی فرصتی داریم تا از مرز تابوها، ناگفته ها و سنت ها بگذریم.

دکتر حمید مرتضوی، روانپزشک میگوید” وبلاگ نویسی زنان راهی برای بیان دیدگاهها، دریافت و تبادل ارا و ابراز خویستن است. شاید در کشور ما به دلیل حضور فرهنگ مردانه و نبود شرایط مساوی بین زن ومرد، این راه بعنوان جایگزین انتخاب شده باشد. زنان و دخترانی که به وبلاگ نویسی روی آورده اند در مقایسه با زنان نسل پیش خود، فردگرا و برون گرا تر شده اند. آنها بی آن که نگران طرز تلقی و نگاه دیگران باشند، راحت تر از مادر و مادربزرگ هایشان در باره خود، زندگی خصوصی و درونیشان حرف میزنند.

تنی جند از مقامات دولتی و اهل سیاست نیز وبلاک نویسی را آزموده اند از آن جمله ان عطاالله مهاجرانی وزیر سابق ارشاد و محمد علی ابطحی. وب نوشت آقای ابطحی یکی از پر بیننده ترین ها در ایران است

پایگاه اطلاع رسانی علوم ارتباطات ایران

 

منبع : آفتاب

http://atalebi.com/articles/show.asp?id=805

+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در چهارشنبه بیست و چهارم مهر 1387 و ساعت 9:39 |

یکی از هدایای ناخواسته فناوری اطلاعات و ارتباطات به جوامع کاربران را می توان جعل کردن های پیوسته در شبکه دانست. زمانی که شما برای دوستتان هیچ ایمیلی نفرستاده اید، اما او با شما تماس می گیرد و می گوید که منظورتان از این ایمیل چه بوده است و یا زمانی که رئیستان شما را برای ایمیلی که برایش فرستاده اید، مورد بازخواست قرار می دهد، تنها گوشه ای از دنیای جعل فناوری اطلاعات را دیده اید.

امنیت یکی از مهم ترین و بحث انگیزترین مسائل درحوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات است که در سال های اخیر با توجه به رشد روزافزون استفاده از شبکه جهانی وب (World Wide Web) گریبانگیر کاربران شده است و در بعضی از مواقع نیز سبب از کار افتادن پایگاه های اطلاعاتی و وب سایت ها شده است. جعل کردن را باید مقوله ای جدا از هک کردن دانست، زیرا در جعل کردن دزدان دیجیتالی خود را به جای شخصی که وجود دارد، جا می زنند و اقدام به سرقت اطلاعات می کنند، اما در هک کردن، نفوذها عمدتاً در نقش شخص ثالثی صورت می گیرد که لزوماً وجود فیزیکی ندارد، اما نتیجه هر دو نفوذ، از دست دادن اطلاعات و کاهش امنیت است.

برای جلوگیری از نفوذ دزدان به سیستم ها و پیشگیری از جعل مدارک و امضاها از سیستم های سنتی راهکارهایی پیش بینی شده است، راهکارهایی مانند گواهی امضا از سوی مقام فوق، استفاده از دستگاه های تشخیص با حساسیت بالا و غیره، اما در دنیای مجازی نیز برای این قضیه راه حل هایی اندیشیده شده است که امضای دیجیتال یکی از این راه حل هاست.

● امضای دیجیتال

امضای دیجیتال مبتنی بر الگوریتم های رمزنگاری و الگوریتم های Hashing است . به عنوان نمونه ای از الگوریتم های رمزنگار می توان به RSA و EL Gamal و الگوریتم های Hashing، MD۵ و SHA اشاره کرد.

روال کار در امضای دیجیتال به این شکل است که پیش از ارسال داده ها، آنها را با استفاده از الگوریتم های Hashing به یک کد فشرده Hash تبدیل می کنند که این کد در حقیقت حاوی اطلاعات شما می باشد. مقادیر هش شده همگی طول یکسانی دارند و در صورت تغییر در اطلاعات ورودی Hash Code جدیدی تولید می شود. این الگوریتم ها همگی یک طرفه هستند، یعنی پس از کد شدن اطلاعات نمی توان از روی این کدها اطلاعات اصلی را به دست آورد و تنها در صورتی می توان آن را کدگشایی کرد که کلید این کدها را در اختیار داشت.

● امنیت کدها

دغدغه دیگر کدهای Hash شده این است که امنیت این کدها چگونه تأمین خواهد شد

در جواب این سؤال باید گفت که امنیت کدهای Hash شده با دو کلید عمومی و خصوصی تضمین می شود.

کلید عمومی در اختیار همگان قرار دارد و همگی امکان دسترسی به آن را دارند اما بر خلاف کلید عمومی، کلید خصوصی تنها به دارنده Hashcodeتعلق دارد.

در عمل نیز اگر اطلاعاتی را با کلید خصوصی(private key) به حالت قفل درآورید با همه کلید های عمومی ( publickey ) باز می شود، اما نمی توان با استفاده از هیچ کلید عمومی اطلاعات را مانند کلیدهای خصوصی به حالت کد شده تبدیل کرد.

در جریان ارسال اطلاعات کد Hash به دست آمده از الگوریتم محاسباتی توسط کلید خصوصی به حالت رمز تبدیل می شود و همراه با کلید عمومی به انتهای داده ها اضافه شده و برای گیرنده ارسال می شود به علاوه کد Hash واقعی داده ها نیز محاسبه شده و در انتها این دو کد باهم مقایسه می شوند. اگر این دو کد همخوانی داشتند بیانگر این است که داده های ارسال شده دستکاری نشده اند و قابلیت اعتماد دارند اما در صورتی که Hash کدهای ارسالی و واقعی یکسان نباشند به معنای دستکاری در اطلاعات است و این اطلاعات دیگر قابل اطمینان نیستند.

حلقه کلید را می توان مجموعه ای از کلیدها دانست، یک حلقه کلید از کلید های عمومی همه افرادی که برای شما اطلاعاتی در قالب Hashcode ارسال کرده اند است .

وحید نقشینه

آموزش فناوری اطلاعات

منبع : آفتاب

+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در چهارشنبه بیست و چهارم مهر 1387 و ساعت 9:38 |

-EvilBlackPantherRoar-wall-1024x768-TR.jpg

Taille : 1024x768


02112001.JPG

Taille : 640x540


African Male Lion, Kenya.jpg

Taille : 1024x768


Afterthoughts, Cheetah.jpg

Taille : 1024x768


Air Time, Cheetah.jpg

Taille : 1024x768


Amur Leopard Scout.jpg

Taille : 1024x768


Balance, Clouded Leopard.jpg

Taille : 1024x768


Being Catty, Jaguars.jpg

Taille : 1024x768


BENGAL.JPG

Taille : 1152x864


Black African Leopards.jpg

Taille : 1024x768


Bobcat on the Prowl, Montana.jpg

Taille : 1024x768


Calculation, Snow Leopard.jpg

Taille : 1024x768


Cat Fight, Siberian Tigers.jpg

Taille : 1024x768


CATS_011.JPG

Taille : 1024x768


Cautious Approach, Eurasian Lynx.jpg

Taille : 1024x768


Charge!, Siberian Tiger.jpg

Taille : 1024x768


Close Snarl, Cougar.jpg

Taille : 1024x768


Clouded Leopard Cub.jpg

Taille : 1024x768


Cougar Call.jpg

Taille : 1024x768


Cougar, Montana.jpg

Taille : 1024x768


Enraged, Black Leopard.jpg

Taille : 1024x768


Eye to Eye, Leopard.jpg

Taille : 1024x768


Father Figure, African Lions.jpg

Taille : 1024x768


Focal Point, Amur Leopard.jpg

Taille : 1024x768


Focused, Snow Leopard.jpg

Taille : 1024x768


Glare, Jaguar.jpg

Taille : 1024x768


Here I Come!, Siberian Tiger.jpg

Taille : 1024x768


Hidden Threat, Black Leopard.jpg

Taille : 1024x768


High Velocity, Cheetah.jpg

Taille : 1024x768


Hot Pursuit, Siberian Tigers.jpg

Taille : 1024x768


In a Hurry, White Tiger.jpg

Taille : 1024x768


Intimidating Leopard Fangs, Maun, Botswana.jpg

Taille : 1024x768


LionLamb.jpg

Taille : 800x600


Long Week, Leopard, Tanzania.jpg

Taille : 1024x768


Lounging, Siberian Tiger Pair.jpg

Taille : 1024x768


Lynxes on Frozen Stream.jpg

Taille : 1024x768


Majestic Grace, Siberian Tiger.jpg

Taille : 1024x768


Motherly Love.jpg

Taille : 1024x768


Mountain Lion, Arizona.jpg

Taille : 1024x768


Mountain Lion, Colorado.jpg

Taille : 1024x768


Relaxing Lynx, Wyoming.jpg

Taille : 1024x768


Relaxing, Snow Leopard.jpg

Taille : 1024x768


Resting.JPG

Taille : 640x480


Roaring, African Lion.jpg

Taille : 1024x768


Sibling Rivalry, Eurasian Lynx.jpg

Taille : 1024x768


Silent Prowler, African Leopard.jpg

Taille : 1024x768


Skylined, Cougar.jpg

Taille : 1024x768


Spotting Trouble, Cheetahs.jpg

Taille : 1024x768


Swimming Hole, Jaguar.jpg

Taille : 1024x768


Taking a Dip, Bengal Tiger.jpg

Taille : 1024x768


The Scout, Bobcat.jpg

Taille : 1024x768


The Siege, Siberian Tiger.jpg

Taille : 1024x768


Tiger04.jpg

Taille : 1024x768


Turning Point.jpg

Taille : 1024x768


Two-Lions-01-wall-1024x764-.jpg

Taille : 1024x764


wild_animals_csg011.jpg

Taille : 1024x768


Winter Shoreline, Cougar.jpg

Taille : 1024x768


Young Clouded Leopard.jpg

Taille : 1024x768
+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در چهارشنبه بیست و دوم خرداد 1387 و ساعت 8:36 |
سوالات رایج در زمینه مدارک بین المللی IT ( قسمت اول )
بهناز آريا
مرداد ماه 84 شماره 14

اشاره :
با پيشرفت و گسترش فناوري اطلاعات ، امروزه کسب مدارک بين المللي و آموزش هاي مربوطه، تبديل به صنعت مستقلي گرديده است. با توجه به رشد روزافزون اين صنعت در ايران، اخذ مدارک بين المللي و گذراندن دوره هاي مربوط به اين مدارک جهت کسب مهارت هاي لازم در زمينه فناوري اطلاعات نيز رواج فراواني پيدا نموده است.


با وجود تنوع اين مدارک و اطلاع رساني نه چندان مناسب جهت دستيابي به آنها در اين مقاله به چند سوال رايج در زمينه اخذ مدارک بين المللي پاسخ خواهيم داد:
1
- آيا اين مدارک و آموزش هاي مربوط به آنها، ارزش صرف وقت و هزينه را دارند يا خير؟
 به نظر مي رسد که جواب اين سوال يک بله قاطع و رسا باشد. در اثبات اين پاسخ به چند آمار مختصر در اين زمينه اشاره مي کنيم:

• در ايالات متحده آمريکا تعداد افراد داراي مدرک بين المللي در سال 2004 حدود 12 ميليون نفر برآورد شده است که تخمين زده مي شود اين آمار تا سال 2010 به 20 ميليون خواهد رسيد. اين اعداد نه تنها اعدادي جالب توجه مي باشند بلکه لزوم سرمايه گزاري در اين بخش را يادآوري مي نمايند.

• بسياري از کمپاني هاي بزرگ مانند مايکروسافت، اوراکل و سيسکو سود قابل توجهي از آموزش و اعطاي مدرک بدست مي آورند. براي کمپاني هاي بزرگ تر اين سود معادل صدها ميليون دلار در سال و براي شرکت هاي کوچکتر ده ها ميليون دلار در سال مي باشدکه اين سود براي تمايل هرچه بيشتر اين شرکت ها در سرمايه گزاري در اين بخش کافي مي باشد.

• آمارها نشانگر اين مطلب است که اخذ اين مدارک به افراد اين امکان را مي دهد که در هنگام بروز مشکلات تکنيکال خود براحتي مشکل را بر طرف نموده و در حقيقت افزايش بهره وري پرسنل نشانگر ارزش بسيار بالاي اين مدارک مي باشد.

• براي افراد، اخذ مدرک به معناي افزايش حقوق و شغل بهتر مي باشد.بيشتر آمارها در اين زمينه نشانگر اين مطلب است که افراد داراي اين مدارک از ساير همکاران هم رده خود  12 - 8 درصد حقوق بالاتري دريافت مي نمايند. اما نکته قابل توجه اين است که فرد داراي مدرک بايد قابليت استفاده از دانش خود را نيز دارا باشد در غير اين صورت مدت زيادي در آن شغل دوام نخواهد آورد و اين به معناي صرف وقت و تلاش بيشتر جهت کسب تجربه عملي است.

مي توان صفحات زيادي را به طرح انواع آمارهاي جالب و شگفت انگيز در اين زمينه اختصاص داد اما خوشبختانه تا همين مرحله نيز شما اصل مطلب را دريافته ايد و نيازي به اين کار نيست : مدارک بين المللي، بازاري در حال رشد و توسعه هستند که فرصت هاي طلايي فراواني را براي ارائه دهندگان و دريافت کنندگان ايجاد مي نمايند. متاسفانه چنين آمار و ارقامي در مورد ايران بطور قطعي موجود نمي باشد اما آنچه مسلم است و با توجه به پيشرفت هاي اخير ايران در زمينه فناوري اطلاعات، اين آمار نيز در مورد ايران با اندکي تفاوت صادق مي باشد.

2 - اما نقطه شروع براي کسب مدارک بين المللي کجاست؟
براي بسياري از افراد خصوصاً آن دسته از افرادي که در زمينه در حال فعاليت مي باشند، اخذ يک مدرک به تنهايي کافي نمي باشد. چه براي افرادي که در ابتداي راه هستند و کاملاً در مبحثتازه وارد و چه براي افرادي که دستي در اين مورد داشته و آشنايي کافي با بحث را دارند بايد مسيري مشخص گردد تا براساس علايق و توانايي هاي فرد يک "نردبان اخذ مدرک" ساخته شود. اين نردبان که فرد بايد جهت اخذ مدارک مورد نياز خود از آن بالا رود با توجه به علايق، توانايي ها، هزينه قابل صرف، زمان و تجارب مورد نياز آن مدرک و درآمد نهايي آن ايجاد مي گردد. جدول زير سطح مدارک عنوان شده و زمان مورد نيازجهت اخذ هريک را بطور تقريبي نشان مي دهد. سطح 2 به معني سطح ابتدايي، سطح 4 به معني متوسط، 6 به معناي پيشرفته و 8 به معناي متخصص (بسيار پيشرفته) مي باشد.

جدول 1

جدول 2


از جمله "نردبان هاي کسب مدرک" محبوب و شناخته شده جهت کسب موقعيت هاي شغلي مناسب مي توان به موارد زير اشاره نمود. با توجه به اين نردبان ها و جدول رده بندي که مشاهده نموديد و داشتن کمي صداقت با خودتان، مي توانيد مسير درست کسب مدرک مورد علاقه خود را انتخاب نماييد.

الف ) نردبان تکنسين کامپيوتر :
 دوره Network+ بهترين پله شروع براي اين دسته از مدارک مي باشد که شما را در راه رسيدن به سمت پشتيبان شبکه( Help Desk/Technical Support ) ياري مي نمايد. به دنبال آن مي توان از مدارک MCP (در شاخهWindows xp  ) و يا مدرک MCDST ( Microsoft Certified Desktop Support Technical ) استفاده نمود. اگرتصميم به ارتقاء شغل و دانش خود داريد بايد به نردبان مدير شبکه گام بگذاريد.

ب )  نردبان مدير شبکه (با طعم مايکروسافت!) :
با شروع از Network+ مي توانيد با انتخاب خود به سراغ MCSA يا MCSE برويد. البته اين نردبان با طعم ناول و يا ساير شرکت هاي ارائه کننده مدرک نيز موجود مي باشد که بستگي به علاقه و کار شما خواهدداشت. مسير اخذ مدارک MCSA و MCSE نيز که مشخص بوده و با گذراندن آزمون هاي مربوطه قابل دستيابي مي باشد.

ج ) متخصص امنيت شبکه :
باز هم با شروع از Network+ مي توان به سراغ سري مدارک SCP و در سطوح بالاتر CISSP رفت که نردبان هاي بسيار بلند و خوش سرانجامي هستند و يا مي توان به دنبال مدارک امنيت شبکه مايکروسافت MCSA:Security و MCSE:Security رفت که لازمه آن نردبان مدير شبکه خواهد بود.

د ) متخصص ارتباطات بين شبکه اي ( Internetworking ) :
 باز هم شروع از Network+ و سپس بالا رفتن از نردبان سيسکو.اين نردبان با شروع از مدرک CCNA و ادامه با مدرک CCNP سرانجام به مدرک بسيار سطح بالاي CCIE ختم مي گرددکه نيازمند تلاش بسيار زياديست.

و ) نردبان برنامه نويسي (باز هم با طعم مايکروسافت) :
يک برنامه نويس مايکروسافت بايد با آموزش اوليه در زمينه برنامه نويسي C# يا VB.NET گام اول نردبان را بردارد. سپس مسير مدرک MCAD و MCSD مايکروسافت با انتخاب اوليه گرايش مورد علاقه ( C# يا VB.NET ) را طي نمايد. البته اخذ مدرک MCDBA هم در اين راه با گذراندن يکي دو آزمون اضافه تر امکان پذير مي باشد. اين نردبان با طعم java هم قابل طي کردن مي باشد.
چه اين نردبان ها را طي نماييد و چه نردباني را براي خود اختراع کرده و از آن بالا برويد بايد آن را با توجه به شرايط کاري، علايق و توانايي هايتان انتخاب نماييد. به عنوان مثال اگر فرصت کار با دستگاه هاي سيسکو را در خارج از دوره آموزشي خود بدست نخواهيد آورد بايد در انتخاب نردبان آن تجديد نظر نماييدزيرا که کليد طلايي موفقيت، کسب تجربه کاري در زمينه مدرک مورد نظرتان مي باشد. پس بهترين نقطه شروع شناخت توانايي ها و علائق شخصي، تعيين اهداف، زمان و هزينه مورد نظر و در نهايت انتخاب نردبان مناسب جهت رسيدن به قله موفقيت مي باشد.

3ـ اما چگونه مي توان از نردبان بالا رفت؟
مطالعه شخصي اولين (و نه بهترين) انتخاب مي باشد. کتاب ها و منابع فراواني جهت مطالعه در هر زمينه اي که انتخاب نماييد موجود مي باشد. اما دستيابي به دانش کافي و تجربه عملي جهت اخذ مدرک و کار تنها با مطالعه شخصي به هيچ وجه قابل دستيابي نخواهد بود. توجه داشته باشيد اين مدارک تخصصي هستند و تخصص نياز به آموزش و تجربه دارد.
انتخاب بعدي بهره گيري از موسسات آموزشي مي باشد که دوره هاي لازم، کتب و منابع به روز، آزمون هاي بين المللي و امکانات عملي جهت کسب تجارب کاري را ارائه مي نمايند. خوشبختانه در چند سال گذشته تعدادي از اين نوع موسسات در ايران نيز ايجاد گرديده که آموزشها و خدمات قابل قبولي را در زمينه انواع مدارک بين المللي ارائه مي نمايند. پس اولويت (در صورت وجود زمان کافي و هزينه لازم) شرکت در دوره هاي آموزشي و بهره گيري از امکانات و دانش و تجربيات اساتيد دوره ها و همچنين استفاده از کتب و CD هاي کمک آموزشي مناسب و در نهايت کار عملي در زمينه مدرک مورد نظر مي باشد.

4ـ هزينه اين دوره ها در خارج و داخل ايران چه مقدار مي باشد؟
هزينه اين دوره ها در خارج از ايران به چند هزار دلار مي رسد اما در ايران با مبلغي معادل يك دهم اين مبلغ و حتي کمتر از آن اين دوره ها و مدارک قابل دستيابي مي باشند که اين فرصت بسيار خوبي را به نسبت ساير کشورها در اختيار ايرانيان قرار مي دهد. به عنوان مثال يک دوره سيسکو که در ايران بين200 تا 300 هزار تومان مي باشد در خارج از ايران 3-2 هزار دلار است. همچنين کتب و CD هاي مربوط به اين مدارک نيز با قيمت هاي مناسب در اکثر اين موسسات قابل تهيه و استفاده مي باشند.

5 ـ آيا آزمون هاي بين المللي در ايران برگزار مي گردند و آمار قبولي چگونه است؟
 اکثر آزمون هاي بين المللي که توسط دو شرکت VUE و Prometric در دنيا برگزار مي شوند در ايران به سختي اما بطور مداوم برگزار مي گردند (که اين امر به علت وجود تحريم اقتصادي براي ايران مي باشد) و بسته به نوع آزمون، هزينه هاي متفاوتي را در بر مي گيرند. آمار قبولي در آزمون هاي بين المللي در ايران بالاي 80% مي باشد که اين امر در کنار هوش سرشار ما ايراني ها! به دليل هزينه صرف شده جهت شرکت در  آزمون ها مي باشد که افراد را تشويق به کسب آمادگي کامل پيش از شرکت در آزمون مي نمايد. البته اين آزمون ها در همه جاي دنيا برگزار مي گردند و محدوديتي در محل گذرانيدن آزمون وجود ندارد.

6ـ روش آزمون گيري در آزمون هاي بين المللي چگونه است؟
آزمون ها به صورت تستي و توسط کامپيوتر برگزار مي شوند که مي توانند يک يا چند جوابي باشند.برخي از آزمون ها نظير سيسکو داراي سوالات شبيه ساز محيط شبکه ( Simulation ) نيز مي باشند.نمره قبولي آزمون ها از 1000 بوده و بسته به نوع آزمون متفاوت مي باشند. نمره قبولي معمولا حدود 800-700 مي باشد. بلافاصله پس از اتمام آزمون ، نتيجه آن به صورت رد يا قبول مشخص شده و مدارک مربوطه (در صورت قبولي) يک تا دو ماه بعد ارسال خواهد گرديد.

امروزه تعداد افرادي که موفق به دريافت گواهينامه هاي بين المللي مي گردنددر ايران هر روز رو به افزايش بوده و صاحبان مشاغل نيز هر روز بيش از پيش به ارزش اين مدارک جهت استخدام پرسنل خود پي مي برند، پس از نردبان ترقي عقب نمانيد!
جهت کسب اطلاعات بيشتر در زمينه دوره ها و آزمون هايي که در ايران برگزار مي گردند، هزينه هاي آنها و يا تهيه کتب و CD هاي مربوطه و در يک کلام نردبان نوردي! با پست الکترونيکي
edu@kahkeshan.com مکاتبه نماييد.

+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در شنبه هجدهم خرداد 1387 و ساعت 0:18 |
به زبان ساده

مهر ماه 84 شماره 16

اشاره :
CPU تقريباً گرانقيمت ترين و در عين حال سخت كوش ترين بخش يك كامپيوتر مي باشد ، همين دو ويژگي آشنايي با چگونگي كار كرد CPU را جالب مي كند. در اين مقاله قصد نداريم به مسايل پيچيده و بحث هاي خاص فني بپردازيم بلكه مي خواهيم با توضيحاتي نسبتا ساده شما را با نحوه عمكرد و اصطلاحاتي در خصوص پردازنده ها آشنا سازيم.


عناصر تشكيل دهنده CPU
CPU ، اين قطعه كوچك اما بسيار پيچيده چيزي نيست جز يك مجموعه بسيار بزرگ از ترانزيستور ها.
اما ترانزيستور چيست ؟ به بيان بسيار ساده ، ترانزيستور از سه سيم تشكيل شده است كه يكي ولتاژ به آن وصل است و دو سيم ديگر نيز حامل جريان مي باشند. اگر ولتاژ قطع شود در پي آن جريان نيز قطع خواهد شد در حقيقت ترانزيستور مانند يك سوئيچ ساده اما بسيار كوچك عمل مي كند.
 يك ترانزيستور به تنهايي كار خاصي انجام نمي دهد بلكه زماني كه تعدادي از آنها در كنار يكديگر قرار دهيم مي توان عمليات خاصي را توسط آنها انجام داد .با كنار هم قرار گرفتن ترانزيستورها مي توان گيت هاي منطقي ايجاد نمود كه توسط آنها اعمال منطقي ( Logical ) انجام مي شود .
به عنوان مثال جدول 1 نحوه عمل گيت XOR ( Exclusive OR ) را نشان مي دهد . خروجي گيت هنگامي 1 است كه فقط يكي از ورودي ها حامل ولتاژ ( 1  ) باشد.

 

Y X Z
0 0 0
0 1 1
1 0 1
1 1 0


جدول 1

حال ولتاژها را مانند اعداد دودويي در نظر بگيريد كه روشن ( ON ) به معناي 1 و خاموش ( OFF ) به معناي 0 است.
اكنون اعداد باينري را به ورودي گيت XOR مي دهيم. اگر هر دو ورودي 0 يا هر دو 1 باشد خروجي نخواهيم داشت يعني خروجي OFF مي باشد ( به جدول 1 توجه نماييد) و اگر فقط يكي از ورودي ها 1 باشد خروجي برابر 1 يعني روشن ( ON ) مي شود.
با در نظر گرفتن مثال فوق و به در صورتيكه از گيت هاي بيشتري در آن قسمت استفاده شود مي توان عمليات منطقي و رياضي مانند جمع ، تفريق ، ضرب و تقسيم را توسط ترانزيستورها و گيت ها انجام داد كه اساس كار CPU است.
اكنون كاري كه سازندگان CPU مثلاً AMD يا Intel انجام مي دهند عبارت است ازكنار هم قرار دادن ترانزيستورهاي بسيار زيادي ( بالغ بر 230 ميليون ترانزيستور ) براي انجام اعمال بسيار پيچيده تر كه دقيقا بر پايه همين علوم ساده استوار مي باشد.

مراحل كاري CPU
اگر كمي بيشتر پيش برويم مطالب زياد و مشتركي بين  CPU هاي مختلف باقي مي ماند كه قابل بحث مي باشد مانند ثبات ها ( Register ) كه قطعه بسيار كوچكي از جنس حافظه مي باشند و مي توانند نتايج اعمال منطقي را در خود ذخيره كنند.
 CPU هاي مختلف داراي رجيسترهاي گوناگون مي باشند. بعضي از رجيستري ها براي نگهداري نتايج اعمال استفاده مي شود و بعضي ديگر به عنوان اشاره گر و برخي نيز براي اهداف ديگر مي باشند. بعنوان مثال رجيستر AX براي نگهداري نتيجه يك عمل دودويي منطقي يا رياضي بكار مي رود و رجيستر Program Counter   ( PC ) يك اشاره گر است كه بايد به دستوري كه در لحظه بعد توسط CPU اجرا شود اشاره كند. براي انجام يك عمل توسط CPU مراحل زيادي بايد طي شود تا آن عمل انجام شده و نتيجه مطلوب حاصل گردد.

به طور خلاصه براي انجام يك دستور مراحل زير انجام مي شود:
• ابتدا عمليات Fetch ، يعني آوردن دستور از داخل حافظه ( RAM ) به داخل CPU انجام گيرد.
• بعد از اين مرحله دستور بايد Decode شده تا CPU متوجه شود كه چه عملي بايد انجام گيرد.
• در مرحله بعد عمل Execute انجام مي گيرد كه دستور در واقع در اين مرحله اجرا مي گردد. انجام اين اعمال بر عهده قسمت هاي گوناگوني از CPU مي باشد كه تمامي آنها توسط مولد پالس ساعت CPU همزمان مي گردند.
منظور از دستور در اين مرحله ساده ترين نوع دستورات مي باشد مثلاً ضرب دو مقدار با يگديگر و يا جمع كردن عددي با عدد ديگر.
مجموعه دستوراتي كه در يك CPU مي توانند مورد استفاده قرار گيرند Instruction Set نام دارد.

سرعت پردازنده و Clock Puls
كارايي ، كليد موفقيت يك CPU مي باشد. اعمالي كه باعث مي شود كارايي يك  CPU افزايش يابد ، مواردي هستند كه موجب برتري يك CPU اينتل به AMD و يا بالعكس مي شود. يكي از راه هاي افزايش كارايي ، بالا بردن سرعت ساعت( Clock Speed )  پردازنده مي باشد. همانطور كه مي دانيد پردازنده ها براي كار نياز به عاملي به نام Clock Puls ( پالس ساعت )  دارند.
پردازنده ها فركانس پايه كه اكثرا سرعت پاييني هم دارد ( مثلا 133 يا 200 مگاهرتز) را از مادر برد مي گيرد و بر اساس سرعت خود آن را در يك ضريبي خاص ضرب مي كند تا فركانس اصلي پردازنده را ايجاد كندبه عنوان مثال يك پردازنده Pentium 4 2.8GHz كه FSB آن 533 مگاهرتز مي باشد فركانس 133مگاهرتز را از مادريرد مي گيرد و آن را در عدد 21 ضرب مي كند.اين پردازنده در هر ثانيه 2800 ميليون پالس توليد مي كند در نتيجه اگر به طور مثال هر دستورالعمل در يك پالس انجام گيرد اين پردازنده قادر است در هر ثانيه 2800 ميليون دستور العمل را اجرا كند بنابراين در يك پردازنده هر چه تعداد پالس ها در يك ثانيه افزايش يابد تعداد دستورات بيشتري در هر ثانيه انجام شده و كارايي CPU افزايش مي يابد.
اما نكته قابل توجه اينست كه افزايش سرعت با مشكلاتي نيز همراه خواهد شد بطور مثال افزايش بيش از حد سرعت مي تواند در نحوه عملكرد ترانزيستور ها تاثير زيادي ايجاد كند كه مسئله موجب از كار افتادن پردازنده و بيش از حد داغ شدن آن مي شود.

Pipelining
متداولترين راه براي افزايش سرعت يك پردازنده ، بالا بردن فركانس آن مي باشد اما را ه هاي ديگري نيز وجود دارد كه به وسيله آن مي توان مقدار قابل توجهي كارايي يك پردازنده را افزايش داد راه هايي چون استفاده از Pipelining ، حافظه نهان ( Cache Memory) و Dual Core .
Pipelining ، روشي مي باشد كه مدت زيادي است در پردازنده ها از آن استفاده مي شود در اين روش پردازنده ها كمي باهوش تر عمل مي كند.

براي واضح تر شدن موضوع Pipelining ، مثالي از اجراي يك دستور در CPU را شرح مي دهيم ؛ يك پردازنده را در نظر بگيريد كه در هر پالس يك دستورالعمل را اجرا مي كند. در اولين پالس ، دستور را از داخل حافظه اصلي ( RAM ) به داخل CPU  انتقال داده مي شود. در پالس بعدي CPU  دستور را Decode و در پالس سوم دستور اجرا مي شود . در پالس چهارم نتيجه عمل ذخيره مي گردد كه ا ين چرخه به صورت متوالي ادامه پيدا خواهد كرد.
در صورتيكه يك پردازنده داراي قابليت Pipelining باشد مي تواند چند عمل را در يك زمان و به صورت موازي انجام دهد بدين ترتيب كه :
• در پالس اول ، دستور اول از حافظه اصلي خوانده  مي شود.
• در پالس دوم ، دستور اول Decode گشته و همزمان دستور العمل دوم از حافظه اصلي خوانده  مي شود.
• در پالس سوم ، دستور العمل اول اجرا ، همزمان دستورالعمل دوم Decode و دستور العمل سوم از حافظه اصلي خوانده  مي شود.
بدين ترتيب اين كارها همگي در يك زمان انجام مي گيرند كه به Pipelining معروف مي باشد.

طراحان و كارشناسان با انجام تغيير در معماري CPU ها توانستند با تكنولوژي Pipelining كارايي پردازنده را تا 4 برابر افزايش دهند.
نتيجه اي كه از اين قسمت مي توان گرفت اينست كه سرعت در پردازنده ها فقط به عامل فركانس بستگي ندارد بلكه فركانس فقط يكي از عوامل مهم در سرعت آنها مي باشد به همين دليل است كه كمپاني AMD بر خلاف اينتل نام پردازنده هاي خود را بر حسب فركانس بيان نمي كند بطور مثال پردازنده AMD Athlon XP 1800+ داراي فركانسي معادل 1533 مگاهرتز مي باشد اما اينتل تمام مدل هاي خود را برحسب سرعت فركانس آنها بيان مي كند به (  Pentium 4 2800MHz ) .

Cache Memory
يكي ديگر از راه هاي افزايش كارايي در پردازنده ها استفاده از حافظه نهان يا همان Cache Memory مي باشد.
با يك مثال وظيفه حافظه نهان ( Cache Memory ) را شرح مي دهيم :
بخش بايگاني اداره اي را در نظر بگيريد .كارمند اين بخش ،  پرونده ها را منظم در قفسه هاي متراكم و شلوغ قرار داده است.
فرض كنيد پيدا كردن يك پرونده بطور ميانگين يك دقيقه از وقت كارمند را بگيرد.اگر كارمند قسمت بايگاني احتمال دهدكه ممكن است مجددا به اين پرونده مراجعه شود و به جاي آنكه آن را مجددا در قفسه قرار دهد روي ميز خود بگذارد در مراجعه بعدي به همان پرونده ديگر زماني براي جستجو و پيدا كردن آن تلف نخواهد شد.
وظيفه حافظه نهان يا Cache Memory نيز دقيقا همين است . حافظه نهان در حقيقت همان ميز كارمند است ( كه در مقايسه با قفسه ها از ابعاد بسيار كوچكي برخوردار مي باشد ) و پرونده نيز در حكم دستور العمل و يا داده اي مي باشد كه از آن زياد استفاده مي شود. پردازنده در هنگام اجراي يك برنامه و خواندن اطلاعات از حافظه اصلي ، با دستورات و يا داده هايي برخورد مي كند كه به دفعات از آنها استفاده مي شود.
براي جلوگيري از مراجعه از تكرا ر مراجعه پردازنده به حافظه اصلي براي خواندن دستورات و يا داده هاي تكراي اين اطلاعات به قسمتي به نام حافظه Cache ممنتقال مي گردد. اين حافظه به دليل اينكه از نوع حافظه هاي Static مي باشد( بر خلاف حافظه اصلي كه از نوع Dynamic مي باشد ) داراي سرعت بسيار بيشتري نسبت به حافظه اصلي است و زمان مراجعه به آن بسيار كمتر از زمان مراجعه به حافظه اصلي ( RAM ) مي باشد.
همانطور كه مي دانيد حافظه اصلي ( RAM ) از تعداد بسيار زيادي خازن تشكيل شده است اما در Cache Memory همانند CPU در ساختمان آن از ترانزيستور استفاده شده است و به همين دليل است كه افزايش مقدار Cache در پردازنده ها با افزايش قيمت همراه است . در حال حاضر مقدار حافظه نهان در پردازنده ها معمولي از 256 كليو بايت تا 1 مگابايت مي باشد.

CPU و اصطلاح نانومتر تكنولوژي 
همانطور كه در ابتدا نيز به آن اشاره شد يك پردازنده متشكل از چند صد ميليون ترانزيستور است.
استفاده از Pipelining ،  Cache Memory و موارد ديگر در ساختار داخلي پردازنده ها موجب افزايش تعداد ترازيستور ها مي شود بطوريكه در پردازنده جديد تعداد ترازيستور ها تقريبا دو برابر شده است. اين افزايش ترانزيستور ها موجب شد كه متخصصان شركت هاي سازنده پردازنده رو به كاهش اندازه ترانزيستور ها بياورند تا بتواند از ترانزيستور هاي بيشتر در هسته پردازنده استفاده نمايند.
تا دو سال قبل اندازه هر ترانزيستور 180 نانومتر بود كه بعد از مدتي به 130 نانو و 90 نانو رسيد و اخيرا نيز اينتل پردازنده Pentium D 900  را با تكنولوژي 65 نانو عرضه كرده است. اما مشكلي كه با افزايش تعداد ترانزيستور ها پيش آمده اينست كه اين عمل موجب افزايش توان مصرفي و همچنين توليدگرماي بسيار زياد توسط CPU  مي باشد.

شكل 1 : نمايي از داخل يك پردازنده دو هسته اي .


همانطور مشاهده مي شود دو هسته كاملا  مشخص شده است.

پردازنده هاي دو هسته اي
شركت هاي Intel و AMD با كاهش سايز ترانزيستورها سعي مي كنند تا بتوانند از ترانزيستورها بيشتري در يك CPU استفاده كنند. اين قابليت موجب شده است كه اين شركت ها بتوانند در يك پردازنده از دو هسته( Dual Core ) استفاده كنند اين عمل در افزايش كارايي پردازنده ها بسيار موثر مي باشد.
شركت  AMDاخيرا پردازنده هاي Dual Core خود با نام Athlon64 X2 را وارد بازار كرده است و در پي آن نيز شركت Intel براي ماندن در عرصه رقابت پردازنده هاي دو هسته اي خود را نيز به بازار ارائه كرده است.

آنچه كه در سطر هاي قبل به آن اشاره شد نگاه ساده اي بود بعضي از قسمت هاي مهم يك پردازنده كه بسياري از خوانندگان طي تماس هايي سوالاتي در اين زمينه ها داشتند.اميد است كه اين مقاله توانسته باشد تا حدودي نقاط تاريك از عملكرد پردازنده ها و اصطلاحات مرتبط با آن را براي شما روشن كرده باشد .
 

+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در شنبه هجدهم خرداد 1387 و ساعت 0:18 |
به زبان ساده

مهر ماه 84 شماره 16

اشاره :
CPU تقريباً گرانقيمت ترين و در عين حال سخت كوش ترين بخش يك كامپيوتر مي باشد ، همين دو ويژگي آشنايي با چگونگي كار كرد CPU را جالب مي كند. در اين مقاله قصد نداريم به مسايل پيچيده و بحث هاي خاص فني بپردازيم بلكه مي خواهيم با توضيحاتي نسبتا ساده شما را با نحوه عمكرد و اصطلاحاتي در خصوص پردازنده ها آشنا سازيم.


عناصر تشكيل دهنده CPU
CPU ، اين قطعه كوچك اما بسيار پيچيده چيزي نيست جز يك مجموعه بسيار بزرگ از ترانزيستور ها.
اما ترانزيستور چيست ؟ به بيان بسيار ساده ، ترانزيستور از سه سيم تشكيل شده است كه يكي ولتاژ به آن وصل است و دو سيم ديگر نيز حامل جريان مي باشند. اگر ولتاژ قطع شود در پي آن جريان نيز قطع خواهد شد در حقيقت ترانزيستور مانند يك سوئيچ ساده اما بسيار كوچك عمل مي كند.
 يك ترانزيستور به تنهايي كار خاصي انجام نمي دهد بلكه زماني كه تعدادي از آنها در كنار يكديگر قرار دهيم مي توان عمليات خاصي را توسط آنها انجام داد .با كنار هم قرار گرفتن ترانزيستورها مي توان گيت هاي منطقي ايجاد نمود كه توسط آنها اعمال منطقي ( Logical ) انجام مي شود .
به عنوان مثال جدول 1 نحوه عمل گيت XOR ( Exclusive OR ) را نشان مي دهد . خروجي گيت هنگامي 1 است كه فقط يكي از ورودي ها حامل ولتاژ ( 1  ) باشد.

 

Y X Z
0 0 0
0 1 1
1 0 1
1 1 0


جدول 1

حال ولتاژها را مانند اعداد دودويي در نظر بگيريد كه روشن ( ON ) به معناي 1 و خاموش ( OFF ) به معناي 0 است.
اكنون اعداد باينري را به ورودي گيت XOR مي دهيم. اگر هر دو ورودي 0 يا هر دو 1 باشد خروجي نخواهيم داشت يعني خروجي OFF مي باشد ( به جدول 1 توجه نماييد) و اگر فقط يكي از ورودي ها 1 باشد خروجي برابر 1 يعني روشن ( ON ) مي شود.
با در نظر گرفتن مثال فوق و به در صورتيكه از گيت هاي بيشتري در آن قسمت استفاده شود مي توان عمليات منطقي و رياضي مانند جمع ، تفريق ، ضرب و تقسيم را توسط ترانزيستورها و گيت ها انجام داد كه اساس كار CPU است.
اكنون كاري كه سازندگان CPU مثلاً AMD يا Intel انجام مي دهند عبارت است ازكنار هم قرار دادن ترانزيستورهاي بسيار زيادي ( بالغ بر 230 ميليون ترانزيستور ) براي انجام اعمال بسيار پيچيده تر كه دقيقا بر پايه همين علوم ساده استوار مي باشد.

مراحل كاري CPU
اگر كمي بيشتر پيش برويم مطالب زياد و مشتركي بين  CPU هاي مختلف باقي مي ماند كه قابل بحث مي باشد مانند ثبات ها ( Register ) كه قطعه بسيار كوچكي از جنس حافظه مي باشند و مي توانند نتايج اعمال منطقي را در خود ذخيره كنند.
 CPU هاي مختلف داراي رجيسترهاي گوناگون مي باشند. بعضي از رجيستري ها براي نگهداري نتايج اعمال استفاده مي شود و بعضي ديگر به عنوان اشاره گر و برخي نيز براي اهداف ديگر مي باشند. بعنوان مثال رجيستر AX براي نگهداري نتيجه يك عمل دودويي منطقي يا رياضي بكار مي رود و رجيستر Program Counter   ( PC ) يك اشاره گر است كه بايد به دستوري كه در لحظه بعد توسط CPU اجرا شود اشاره كند. براي انجام يك عمل توسط CPU مراحل زيادي بايد طي شود تا آن عمل انجام شده و نتيجه مطلوب حاصل گردد.

به طور خلاصه براي انجام يك دستور مراحل زير انجام مي شود:
• ابتدا عمليات Fetch ، يعني آوردن دستور از داخل حافظه ( RAM ) به داخل CPU انجام گيرد.
• بعد از اين مرحله دستور بايد Decode شده تا CPU متوجه شود كه چه عملي بايد انجام گيرد.
• در مرحله بعد عمل Execute انجام مي گيرد كه دستور در واقع در اين مرحله اجرا مي گردد. انجام اين اعمال بر عهده قسمت هاي گوناگوني از CPU مي باشد كه تمامي آنها توسط مولد پالس ساعت CPU همزمان مي گردند.
منظور از دستور در اين مرحله ساده ترين نوع دستورات مي باشد مثلاً ضرب دو مقدار با يگديگر و يا جمع كردن عددي با عدد ديگر.
مجموعه دستوراتي كه در يك CPU مي توانند مورد استفاده قرار گيرند Instruction Set نام دارد.

سرعت پردازنده و Clock Puls
كارايي ، كليد موفقيت يك CPU مي باشد. اعمالي كه باعث مي شود كارايي يك  CPU افزايش يابد ، مواردي هستند كه موجب برتري يك CPU اينتل به AMD و يا بالعكس مي شود. يكي از راه هاي افزايش كارايي ، بالا بردن سرعت ساعت( Clock Speed )  پردازنده مي باشد. همانطور كه مي دانيد پردازنده ها براي كار نياز به عاملي به نام Clock Puls ( پالس ساعت )  دارند.
پردازنده ها فركانس پايه كه اكثرا سرعت پاييني هم دارد ( مثلا 133 يا 200 مگاهرتز) را از مادر برد مي گيرد و بر اساس سرعت خود آن را در يك ضريبي خاص ضرب مي كند تا فركانس اصلي پردازنده را ايجاد كندبه عنوان مثال يك پردازنده Pentium 4 2.8GHz كه FSB آن 533 مگاهرتز مي باشد فركانس 133مگاهرتز را از مادريرد مي گيرد و آن را در عدد 21 ضرب مي كند.اين پردازنده در هر ثانيه 2800 ميليون پالس توليد مي كند در نتيجه اگر به طور مثال هر دستورالعمل در يك پالس انجام گيرد اين پردازنده قادر است در هر ثانيه 2800 ميليون دستور العمل را اجرا كند بنابراين در يك پردازنده هر چه تعداد پالس ها در يك ثانيه افزايش يابد تعداد دستورات بيشتري در هر ثانيه انجام شده و كارايي CPU افزايش مي يابد.
اما نكته قابل توجه اينست كه افزايش سرعت با مشكلاتي نيز همراه خواهد شد بطور مثال افزايش بيش از حد سرعت مي تواند در نحوه عملكرد ترانزيستور ها تاثير زيادي ايجاد كند كه مسئله موجب از كار افتادن پردازنده و بيش از حد داغ شدن آن مي شود.

Pipelining
متداولترين راه براي افزايش سرعت يك پردازنده ، بالا بردن فركانس آن مي باشد اما را ه هاي ديگري نيز وجود دارد كه به وسيله آن مي توان مقدار قابل توجهي كارايي يك پردازنده را افزايش داد راه هايي چون استفاده از Pipelining ، حافظه نهان ( Cache Memory) و Dual Core .
Pipelining ، روشي مي باشد كه مدت زيادي است در پردازنده ها از آن استفاده مي شود در اين روش پردازنده ها كمي باهوش تر عمل مي كند.

براي واضح تر شدن موضوع Pipelining ، مثالي از اجراي يك دستور در CPU را شرح مي دهيم ؛ يك پردازنده را در نظر بگيريد كه در هر پالس يك دستورالعمل را اجرا مي كند. در اولين پالس ، دستور را از داخل حافظه اصلي ( RAM ) به داخل CPU  انتقال داده مي شود. در پالس بعدي CPU  دستور را Decode و در پالس سوم دستور اجرا مي شود . در پالس چهارم نتيجه عمل ذخيره مي گردد كه ا ين چرخه به صورت متوالي ادامه پيدا خواهد كرد.
در صورتيكه يك پردازنده داراي قابليت Pipelining باشد مي تواند چند عمل را در يك زمان و به صورت موازي انجام دهد بدين ترتيب كه :
• در پالس اول ، دستور اول از حافظه اصلي خوانده  مي شود.
• در پالس دوم ، دستور اول Decode گشته و همزمان دستور العمل دوم از حافظه اصلي خوانده  مي شود.
• در پالس سوم ، دستور العمل اول اجرا ، همزمان دستورالعمل دوم Decode و دستور العمل سوم از حافظه اصلي خوانده  مي شود.
بدين ترتيب اين كارها همگي در يك زمان انجام مي گيرند كه به Pipelining معروف مي باشد.

طراحان و كارشناسان با انجام تغيير در معماري CPU ها توانستند با تكنولوژي Pipelining كارايي پردازنده را تا 4 برابر افزايش دهند.
نتيجه اي كه از اين قسمت مي توان گرفت اينست كه سرعت در پردازنده ها فقط به عامل فركانس بستگي ندارد بلكه فركانس فقط يكي از عوامل مهم در سرعت آنها مي باشد به همين دليل است كه كمپاني AMD بر خلاف اينتل نام پردازنده هاي خود را بر حسب فركانس بيان نمي كند بطور مثال پردازنده AMD Athlon XP 1800+ داراي فركانسي معادل 1533 مگاهرتز مي باشد اما اينتل تمام مدل هاي خود را برحسب سرعت فركانس آنها بيان مي كند به (  Pentium 4 2800MHz ) .

Cache Memory
يكي ديگر از راه هاي افزايش كارايي در پردازنده ها استفاده از حافظه نهان يا همان Cache Memory مي باشد.
با يك مثال وظيفه حافظه نهان ( Cache Memory ) را شرح مي دهيم :
بخش بايگاني اداره اي را در نظر بگيريد .كارمند اين بخش ،  پرونده ها را منظم در قفسه هاي متراكم و شلوغ قرار داده است.
فرض كنيد پيدا كردن يك پرونده بطور ميانگين يك دقيقه از وقت كارمند را بگيرد.اگر كارمند قسمت بايگاني احتمال دهدكه ممكن است مجددا به اين پرونده مراجعه شود و به جاي آنكه آن را مجددا در قفسه قرار دهد روي ميز خود بگذارد در مراجعه بعدي به همان پرونده ديگر زماني براي جستجو و پيدا كردن آن تلف نخواهد شد.
وظيفه حافظه نهان يا Cache Memory نيز دقيقا همين است . حافظه نهان در حقيقت همان ميز كارمند است ( كه در مقايسه با قفسه ها از ابعاد بسيار كوچكي برخوردار مي باشد ) و پرونده نيز در حكم دستور العمل و يا داده اي مي باشد كه از آن زياد استفاده مي شود. پردازنده در هنگام اجراي يك برنامه و خواندن اطلاعات از حافظه اصلي ، با دستورات و يا داده هايي برخورد مي كند كه به دفعات از آنها استفاده مي شود.
براي جلوگيري از مراجعه از تكرا ر مراجعه پردازنده به حافظه اصلي براي خواندن دستورات و يا داده هاي تكراي اين اطلاعات به قسمتي به نام حافظه Cache ممنتقال مي گردد. اين حافظه به دليل اينكه از نوع حافظه هاي Static مي باشد( بر خلاف حافظه اصلي كه از نوع Dynamic مي باشد ) داراي سرعت بسيار بيشتري نسبت به حافظه اصلي است و زمان مراجعه به آن بسيار كمتر از زمان مراجعه به حافظه اصلي ( RAM ) مي باشد.
همانطور كه مي دانيد حافظه اصلي ( RAM ) از تعداد بسيار زيادي خازن تشكيل شده است اما در Cache Memory همانند CPU در ساختمان آن از ترانزيستور استفاده شده است و به همين دليل است كه افزايش مقدار Cache در پردازنده ها با افزايش قيمت همراه است . در حال حاضر مقدار حافظه نهان در پردازنده ها معمولي از 256 كليو بايت تا 1 مگابايت مي باشد.

CPU و اصطلاح نانومتر تكنولوژي 
همانطور كه در ابتدا نيز به آن اشاره شد يك پردازنده متشكل از چند صد ميليون ترانزيستور است.
استفاده از Pipelining ،  Cache Memory و موارد ديگر در ساختار داخلي پردازنده ها موجب افزايش تعداد ترازيستور ها مي شود بطوريكه در پردازنده جديد تعداد ترازيستور ها تقريبا دو برابر شده است. اين افزايش ترانزيستور ها موجب شد كه متخصصان شركت هاي سازنده پردازنده رو به كاهش اندازه ترانزيستور ها بياورند تا بتواند از ترانزيستور هاي بيشتر در هسته پردازنده استفاده نمايند.
تا دو سال قبل اندازه هر ترانزيستور 180 نانومتر بود كه بعد از مدتي به 130 نانو و 90 نانو رسيد و اخيرا نيز اينتل پردازنده Pentium D 900  را با تكنولوژي 65 نانو عرضه كرده است. اما مشكلي كه با افزايش تعداد ترانزيستور ها پيش آمده اينست كه اين عمل موجب افزايش توان مصرفي و همچنين توليدگرماي بسيار زياد توسط CPU  مي باشد.

شكل 1 : نمايي از داخل يك پردازنده دو هسته اي .


همانطور مشاهده مي شود دو هسته كاملا  مشخص شده است.

پردازنده هاي دو هسته اي
شركت هاي Intel و AMD با كاهش سايز ترانزيستورها سعي مي كنند تا بتوانند از ترانزيستورها بيشتري در يك CPU استفاده كنند. اين قابليت موجب شده است كه اين شركت ها بتوانند در يك پردازنده از دو هسته( Dual Core ) استفاده كنند اين عمل در افزايش كارايي پردازنده ها بسيار موثر مي باشد.
شركت  AMDاخيرا پردازنده هاي Dual Core خود با نام Athlon64 X2 را وارد بازار كرده است و در پي آن نيز شركت Intel براي ماندن در عرصه رقابت پردازنده هاي دو هسته اي خود را نيز به بازار ارائه كرده است.

آنچه كه در سطر هاي قبل به آن اشاره شد نگاه ساده اي بود بعضي از قسمت هاي مهم يك پردازنده كه بسياري از خوانندگان طي تماس هايي سوالاتي در اين زمينه ها داشتند.اميد است كه اين مقاله توانسته باشد تا حدودي نقاط تاريك از عملكرد پردازنده ها و اصطلاحات مرتبط با آن را براي شما روشن كرده باشد .
 

+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در شنبه هجدهم خرداد 1387 و ساعت 0:17 |
چگونه هارد درايو را Upgrade كنيم؟

شهريور ماه 84 شماره 15

اشاره :



براي اضافه كردن هارد ديسك ، CD Writer و يا DVD Writer به كامپيوتر به تنظيمات خاصي احتياج است ، كار هايي از قبيل  تنظيم كردن جامپر ،  وصل كردن كابل و نصب  آن در داخل كيس .

در حال حاضر در بازار دو نوع هارد ديسك ها  وجود دارد :
1 ـ  SATA  : هارد هاي جديد سريال كه كانكتور كوچك و كابل باريكي دارند ( سريال ATA ) .
2 ـ  ATA معمولي : يا همان ( PATA  (  Parallel ATA  . هاردهايي معمولي كه در حال حاضر در بازار بسيار يافت مي شوند و داراي كانكتور 40 پيني و كابل پهني براي انتقال اطلاعات مي باشند. 
براي نصب كردن يك هارد ديسك ابتدا بايد آن را داخل كيس با دقت نصب كرد. محل نصب هارد در اغلب كيس هاي در قسمت پايين فلاپي درايو مي باشد. بعد از نصب هارد در داخل كيس مراحل زير را به دقت انجام دهيد .

راهنماي نصب هارد ATA معمولي
مهمترين نكته در نصب هارد ATA ، تنظيمات مربوط به جامپرها مي باشد بخصوص اگر اينكه بخواهيد  هارد را با يك وسيله ديگر مثل CD Drive و يا رايتر  Master/ Slave كنيد. همانطور كه مي دانيد هارد هاي سريال ، جامپري براي Master/Slave  كردن  ندارند .
برروي كابل هاي ديتا  ATA  ، مي توان دو دستگاه ATA  ( مثل CD Drive  و  Hard Disk ) را با هم وصل كرد اما بر روي  كابل سريال ATA فقط يك هارد مي توان وصل كرد .

ATA  Jumper و انتخاب Master و يا Slave
ATA Jumper براي تعيين Master و يا Slave بودن درايو به كار مي رود . براي تنظيم دقيق اين جامپر ها به  شكل 1 قسمت 2 توجه كنيد.
يك ATA Channel روي مادربرد، پهناي باند خود را حداكثر مي تواند بين دو درايو تقسيم كند ؛ يكي Master كه اولويت اول و كارايي بالاتر را  دارد و ديگري Slave كه در اولويت دوم قرار مي گيرد.
ترتيبي كه براي اين تنظيمات پيشنهاد مي شود اينست كه هارد بايد Master و CD Drive ،  رايتر و يا هر وسيله ديگر، Slave باشند.
نكته مهمي كه بايد به آن توجه داشت اينست كه درايو هايي كه به طور همزمان كار مي كنند را نبايد بر روي يك ATA Channel قرار داد ( مثل  هارد ديسك و رايتر) زيرا در صورت قرار گرفتن بر روي يك Channel در هنگام كار بطور همزمان ( رايت CD )  پهناي باند مورد نياز براي فعاليت كم خواهد شد . به همين دليل است كه توصيه مي شود هميشه هارد اصلي سيستم را Master و بر روي Channel 1 ( يا همان IDE 1 )  و رايتر را Master و بر روي Channel 2  ( IDE 2 )  نصب شود.
براي تعيين Master و يا Slave بودن يك درايو از جامپر هايي كه در پشت هارد كنار كانكتور كابل ديتا  قرار دارد استفاده مي شود كه با تنظيم كردن صحيح اين جامپر ها  مشخص مي شود كدام درايو Master و كدام Slave مي باشد.
توجه داشته باشيد كه اگر دو درايوي را كه بر  روي يك كابل و يك Channel هستند حتما  بايد يكي Master و ديگري Slave  باشد در غير اينصورت احتمال دارد كه سيستم بوت نشود و يا اينكه سيستم يكي از آنها را نشناسد  كه البته در اين حالت جاي نگراني نيست زيرا با تنظيم صحيح جامپر ها مشكل بر طرف خواهد شد.
بر روي هارد و هر وسيله ديگري  PATA ، جامپري  به نام( Cable Select ( CS  وجود دارد كه به درايو اين امكان را مي دهد كه خودش بتواند تصميم گيري كند كه Master  و يا  Slave باشد، البته بهتر است است كه خودتان دستي اين تنظيم را انجام دهيد تا از پيچيدگي جلوگيري به عمل بيايد.

شكل 1


وصل كردن كابل ديتا  :
يك سر آزاد از كابلIDE  را مطابق شكل 1 قسمت 1  به هارد متصل كنيد. توجه داشته باشيد كه جهت وصل كردن اين كابل مهم مي باشد به رشته قرمز رنگ كابل دقت كنيد اين رشته نمايانگر پايه شماره 1 كابل مي باشد كه كه هميشه به سمت داخل مي باشد.

كانكتور پاور براي هارد ATA :
همانطوركه در شكل 1 قسمت 3 مشاهده مي شود كانكتور تغذيه را بايد به اين قسمت وصل كرد. توجه داشته باشيد كه اين كانكتور فقط در يك حالت وصل مي شود پس در هنگام اتصال آن دقت داشته باشيد .
بعد از اتصال هارد جديد ، كامپيوتر را  روشن كنيد . اگر سيستم هارد ، جديد را نشناخت به Setup  دستگاه وارد شويد ( يا اصطلاحا قسمت BIOS ) و در آنجا تنظيمات مربوطه را انجام دهيد .

راهنماي نصب هارد SATA :
وصل كردن هارد سريال كمي راحت تر از هارد هاي PATA مي باشد. اين هارد ها نيازي به تنظيم جامپر ندارند و بر روي هر كابل فقط مي توان يك هارد وصل كرد تنها نكته اين هارد ها در خصوص كانكتور پاور مي باشد.

وصل كردن كابل ديتاي SATA :
در شكل 2 قسمت 2 ، محل نصب كابل ديتاي هارد سريال مشاهده مي شود. يك سر كابل سريال را به هارد و سر ديگر آن را بر روي كانتكتور هارد سريال كه بر روي مادر برد تعبيه شده وصل نماييد. توجه داشته باشيد كه كانكتور كابل  داراي جهت بوده و تنها از يك طرف قابل نصب است .

شكل 2


كانكتور پاور براي SATA :
بسياري از هارد هاي سريال  هم داراي كانكتور پاور معمولي ( Molex ) و داراي كانكتور پاور SATA هستند. اين دو نمونه از كانكتور ها در شكل 2 قسمت 3 و1 نشان داده شده است.توجه داشته باشيد كه تنها از يكي از اين كانكتور ها بايد استفاده شود زيرا در صورت استفاده از هر دوي آنها در يك زمان باعث سوختن و صدمه ديدن هارد مي شود.
در اكثر مادربرد هاي كه از هارد هاي سريال پشتيباني مي كنند ، كابل تبديلي  به  نام Y-adaptor  وجود دارد كه كانكتور پاور معمولي را به كانكتور SATA تبديل مي كند . بعد از وصل كردن كانكتور پاور سيستم را روشن كنيد . اگر سيستم هارد ، جديد را نشناخت به Setup  دستگاه وارد شويد و در آنجا تنظيمات مربوطه را انجام دهيد .

شكل 3 : نمونه اي ازكابل ديتاي SATA و كابل Y-adaptor



+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در شنبه هجدهم خرداد 1387 و ساعت 0:16 |
به زبان ساده
شهرام آبابايي
اسفند ماه 84 شماره 21

اشاره :



گذشته : تا 30  سال پيش واژه اي به نام اينترنت وجود نداشت. ارتباط محاوره اي تنها از طريق شبکه عمومي تلفن ( PSTN ) امکان پذير بود. ارسال ديتا بويژه در فواصل دور بسيار گران بود و به مخيله کسي خطور نمي کرد که روزي بتوان اطلاعاتي همچون ويدئو ، آن هم ويدئوي محاوره اي را رد و بدل کرد.
ديروز : در طي چند سال گذشته شاهد پديده هايي جذاب بوده ايم. گسترش رايانه هاي شخصي ، فناوري هاي جديد ارتباطي همچون تلفن هاي سلولي و بالاخره شبکه گسترده اينترنت. مردم ارتباط را با استفاده از چت و پست الکترونيکي برقرار کردند و تجارت در سايه وب و چند کليک تولدي دوباره يافت.
 امروز : شاهد انقلابي واقعي در جهان ارتباطات هستيم. افراد با استفاده از رايانه شخصي و اينترنت به امور شغلي خويش مي پردازند و يا اوقات فراغت خود را سپري مي کنند. تبادل اطلاعات ( تصوير ، صدا و مدارک و مستندات ) را براحتي انجام مي دهند و با استفاده از نرم افزارهاي کاربردي از طريق اينترنت به گفتگو با يکديگر مي پردازند. بويژه اين ايده در اذهان همگان جا مي گرفته که آينده از آن ارتباط بلادرنگ صوتي است ، يعني VoIP  .
و اما آينده : کسي از آينده خبر ندارد اما مي توان آن را با تعداد زيادي رايانه تصور کرد و اينترنت را در همه جا و با سرعت بالا گسترده ديد و گفتگو ( صوت و تصوير ) را به آساني انجام پذيريافت.
بنابراين هيچ شکي باقي نمي ماند که اينترنت با سرعت و سريع رشد مي کند و مناسب ترين بستر ارتباطي خواهد شد.


VOIP چيست؟
VOIP مخفف Voice Over Internet Protocol است . اين واژه بيانگر انتقال صوت ( صداي  انسان و فکس ) از طريق بسته هاي IP و مشخصاً اينترنت است . VOIP مي تواند بوسيله سخت افزارهايي متنوع مثل رايانه شخصي ، تلفن IP و تلفن معمولي ( که در اين صورت آن را تلفن اينترنتي مي نامند ) محقق شود.

 

VOIP چگونه کار مي کند؟

صوت يا صداي انسان سيگنالي آنالوگ است. بنا بر اين در مبدأ با استفاده از يک مبدل سيگنال آنالوگ به ديجيتال ، تبديل به يک سيگنال ديجيتال مي شود. اين کار بدليل اينکه سيگنال آنالوگ در فواصل طولاني تحت تأثير نويز و سيگنال هاي مزاحم ، خواهد بود، انجام مي پذيرد . از طرفي با توجه به اينکه صوت مي بايست جهت انتقال از طريق شبکه IP به بسته هاي ديتا تبديل شوند ، ديجيتال شدن سيگنال صوت بايد انجام پذيرد. جزييات روش را در شکل 1 می توانيید مشاهده کنيد.



شکل1


در انتهاي انتقال نيز عمل عکس انجام خواهد پذيرفت . سيگنال ديجيتال که از طريق شبکه
IP انتقال يافته ، در مقصد و توسط يک تبديل کننده از حالت يک سيگنال ديجيتال به آنالوگ تبديل خواهد شد .



شکل2


سيگنال ديجيتال بسيار ساده تر قابل کنترل است . فشرده سازي ، مسير يابي ، تبديل آن به فرمتي مناسب و مقاومت در برابر نويزاز مواردي است که کنترل آنها در حالت ديجيتال ساده تر انجام مي پذيرد.

شبکه هاي مبتني برIP ، توليد کننده بسته هاي IP شامل يک Header ( به منظور کنترل ارتباط ) جهت انتقال هستند. VOIP از اين Header جهت انتقال از ميان شبکه و رسيدن به مقصد استفاده مي کند:

صوت( مبدأ ) > آنالوگ > ديجيتال >  اينترنت ( شبکه IP ) >  DAC  > صوت( مقصد )

 

مزاياي استفاده از VOIP در برابر شبکه عمومي تلفن چيست؟

در هنگام استفاده از تلفن معمولي ، شما بايد هزينه زمان استفاده از خط تلفن را بپردازيد و زمان بيشتر و فاصله دورتر برابر با هزينه بيشتر است. بعلاوه شما در يک زمان نمي توانيد با بيش از يک نفر صحبت کنيد. همچنين هنگام برقراري تماس تلفني، يک خط مخابراتي اختصاصاً ( Dedicated ) استفاده مي شود. در مقابل مکانيزم هاي VOIP شما را قادر مي سازد تا با چند نفر همزمان صحبت کنيد. در اين فرآيند، فاصله دور تأثيري ندارد. بعلاوه در هنگام صحبت مي توانيد به مباد له ديتاي ( تصوير ، گراف ، ويدئو ) بپردازيد.

 

مشکلات کدامند؟

متأسفانه براي يکپارچگي ساختار VOIP و اينترنت مشکلاتي وجود دارد. همانطور که مي دانيد ارتباط صوتي بايد بصورت بلادرنگ انجام پذيرد. ( شما نمي توانيد جمله اي بگوييد و براي ثانيه هاي متوالي منتظر شنيدن جواب از طرف ديگر باشيد. ) اما ساختار اينترنت که متشکل از تعداد زيادي روتر است بر روي زمان رفت و برگشت تأثير مي گذارد.

با توجه به اينکه انتظار کاربران از شبکه VOIP دريافت سرويس با کيفيت شبکه تلفن عمومي است رفع اين مشکل بسيار ضروري است. در ادامه اين نوشته در خصوص روش هاي تضمين کيفيت سرويس نکاتي بيان مي شود.

 

مشخصه هاي فني

براي راه اندازي يک سيستم VOIP طي مراحل زير ضروري است:

 

• استفاده از مبدل آنالوگ به ديجيتال

• فشرده سازي بيت هاي سيگنال ديجيتال. اين عمل از مزاياي استفاده از VOIP در جهت استفاده بهينه از پهناي باند است.

• وارد کردن بسته صوتي در بسته ديتا با استفاده از يک پروتکل بلادرنگ ( RTP )

• استفاده از يک پروتکل سيگنالينگ ( H.323  ، SIP  ، MGCP )

• دريافت بسته در مقصد و استخراج صوت از بسته ديتا و تبديل سيگنال ديجيتال به آنالوگ و ارسال آن به کارت صدا يا دستگاه تلفن

• کنترل کيفيت سرويس ( QoS )

 

الگوريتم هاي فشرده سازي

پس از تبديل شدن سيگنال آنالوگ به ديجيتال و آماده شدن سيگنال ديجيتال براي انتقال ، فشرده سازي بيت هاي سيگنال انجام مي پذيرد . استانداردهاي فشرده سازي با استفاده از استانداردهاي مؤسسه ITU-T انجام مي پذيرد. يک کانال تلفني معمولي ، از 64 کيلو بيت پهناي باند  استفاده مي کند. ولي استانداردهاي مختلف مي توانند اين ميزان پهناي باند را کاهش دهند که البته اين کاهش ، بر کيفيت صوت تأثير منفي خواهد گذاشت . به عنوان مثال : استاندارد G.711 ، K 64 و استاندارد G.729 ، K 8 و استاندارد G.723 از5.3K تا 6.5K پهناي باند استفاده مي کنند.

 

کنترل کيفيت

پس از انجام عمل فشرده سازي و تبديل سيگنال به حالت ديجيتال و تبديل آن به بسته هاي ديتا ( که بصورت Packet می باشد. ) ، مي بايست ، عمل درج کردن اين ديتا در بسته TCP / IP انجام گيرد. اين عمل با استفاده از پروتکل RTP ( Real Time Protocol ) انجام مي پذيرد . لازم به ذکر است VOIP بجاي استفاده از TCP از UDP استفاده مي کند .

پروتکل RTP ، کنترل دريافت بسته هاي حاوي صوت و صحت توالي آن را انجام مي دهد .

پروتکل ديگري که VOIP از آن استفاده مي کند RSVP ( Resource Reservation Protocol ) است . اين پروتکل وظيفه مديريت کيفيت سرويس ( QoS  يا Quality Of Service ) را بر عهده دارد . RSVP پروتکل سيگنالينگي است که جهت اجتناب از تأخير و تأمين کيفيت از منابع شبکه استفاده کرده و آنها را براي انتقال صوت رزرو مي کند . مهمترين منبع شبکه که توسط اين پروتکل مديريت مي شود ، پهناي باند و ايجاد Dedicated Bandwidth است.

 

مزاياي VOIP

برخی از مزايای VOIP را می توان به صورت زير ليست نمود:

• کاهش هزينه هاي تماس راه دور

 استفاده از امکانات اينترنتي و تجارت الکترونيکي

يکپارچگي شبکه هاي ديتا و تلفن

ارسال فکس

اشتراک منابع و کاهش هزينه سرمايه گذاري

استفاده از تلفن معمولي و يا رايانه شخصي

 

مشکلات VOIP

برخی از مشکلات VOIP به قرار زير می باشد:

کيفيت صوت بايد قابل مقايسه با شبکه عمومي تلفن باشد.

از بين رفتن بسته هاي ديتا ( Packet Lost )

عدم پذيرش بسته ( Dropt Packet )

تاخير ( Delay ) ، Jitter  و سکوت

يکپارچگي سيستم صدور صورتحساب شبکه عمومي تلفن

 

در ادامه برخی از مشکلات را بصور مختصر توضيح می دهيم :


 
Delay: اين مشکل زماني رخ مي دهد که تأخير مبدأ تا مقصد از 50 ميلي ثانيه بيشتر شود . Delay ناشي از Echo و Talker Overlap است .

روش ها و استانداردهاي Echo Cancellation مثل G.168 سازمان ITU-T مشکل Echo را مرتفع مي نمايند . مشکل ديگر يعني Talker Overlap نيز زماني بروز  مي نمايد که تأخير در يک جهت بيش از 250 ميلي ثانيه طول بکشد.


Jitter
:تفاوت در زمان هاي رسيدن بسته هاي صوت را jitter می گويند. جهت رفع آن از بافر استفاده مي شود تا با ذخيره سازي و ارسال مجدد بسته ها ، توالي بسته ها رعايت شود . لازم بذکر است استفاده از بافر  خود باعث ايجاد تأخير ( Delay ) مي شود.


Packet Lost
: با توجه به اينکه VOIP برای بالا بردن سرعت از UDP / IP استفاده مي کند، لذا امکان تکرار بسته هاي ديتاي از دست رفته وجود ندارد . اگر در شبکه اي ميزان از دست رفتن بسته بيش از 10 % باشد آن شبکه غير قابل اطمينان است. از روش هاي کنترل کيفيت سرويس ( QoS ) در حل اين مشکل استفاده مي شود.


سکوت :
سکوت فاصله خالي ميان صحبت است که 50 % تا 60 % کل زمان تماس را تشکيل مي دهد. روش Call Client Suppression و روش Comfort Noise جهت رفع آن بکار مي روند.

 

دسته بندي سرويس هاي VOIP

1- PC-to-PC : اين روش توسط کاربراني که امکان ارتباط با اينترنت را دارند ، مناسب است. استفاده از امکانات رايانه شخصي به همراه سرويس هاي اينترنتي وب ، پست الکترونيکي و مسنجر از مزاياي اين روش است. هزينه اين روش بسيار اندک و کيفيت سرويس پايين است.

 

2- PC-to-Phone  : اين روش ، حالت پيشرفته روش قبل است. در اين روش هزينه برقراري ارتباط با يک سرويس دهنده مي بايست در نظر گرفته شود.

 

3- Phone-to- Phone : اين روش ( که IP Telephony نيز گفته مي شود )  جذاب ترين روش ارتباطي VOIP است. پايين ترين هزينه و بهترين کيفيت صوت با اين روش محقق مي شود . تنها هزينه اين روش ، هزينه برقراري ارتباط است .

 

4- Phone-to- PC : اين روش ، جهت ارتباط کاربران شبکه عمومي تلفن با کاربران اينترنتي است هزينه ارتباط با يک سرويس دهنده ، تنها هزينه اين روش است .

 


شکل 3

 

کلام آخر

گسترش شبکه اينترنت ( و به طور خاص شبکه IP ) به افزايش درصد يکپارچگي بين سرويس هاي تلفني و اينترنتي و کاهش هزينه هاي تماس مسلماً در روند پيشرفت روش هاي ارتباطي که از شاخص هاي توسعه هر کشوري است ، منجر مي شود. اين نوشته تنها گوشه اي از درياي فناوري ارتباطات و بويژه VOIP است که مي تواند مقدمه اي براي کشف و درک زوايا و نکات کليدي و مهم اين فناوري باشد.

+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در شنبه هجدهم خرداد 1387 و ساعت 0:15 |
امپراطور بزرگ Gmail, Hotmail, Yahoo!
پيام طراوتي
بهمن ماه 84 شماره 20

اشاره :
شركت هاي بسياري در جهان خدمات ايميل ارائه مي كنند اما كمتر كسي را در ايران مي توان يافت كه از يكي از سه شركت بزرگ سرويس دهنده ايميل يعني Yahoo! ، Hotmailو Gmail ايميل نداشته باشد. در اين مقاله ما تصميم داريم به جاي پرداختن به مواردي ساده و تكراري مانند ساخت ايميل،فرستادن ايميل و يا فوروارد كردن ايميل، به نكات و ترفندهاي خاصي از اين 3 سرويس اشاره كنيم كه كمتر به آن پرداخته شده است و در ايران افرادي كمي هستند كه از آنها استفاده بكنند. ترتيب معرفي سايت ها نيز به ترتيب حروف الفباست .پس با Gmail مقاله را شروع مي كنيم.


Gmail :

جي ميل ، مخفف Google Mail است و فعاليت خود را از سال 2004 شروع كرد، در ابتدا فقط وبلاگ نويسان پرتلاش Blogger  مي توانستند حساب Gmail داشته باشند، و هر نفر فقط مي توانست 7 نفر را به Gmail دعوت كند، كار به جايي رسيده بود كه دعوت نامه هاي Gmail به قيمت 100 دلار در ebay خريد و فروش مي شد، حتي در ايران خودمان هم كسب و كار خوبي به راه افتاده بود، بعضي از دعوت نامه ها تا 15 هزارتومان هم خريدار داشت!!

اين وضعيت تا چندي پيش كه گوگل سرويس ايملش را به صورت رايگان عرضه كرد ادامه داشت و در حال حاضرشما به 2 صورت مي توانيد حساب Gmail باز كنيد، يا مثل گذشته از طرف دوستانتان دعوت شويد (با اين تفاوت كه اين بار هر نفر مي تواند به 100 نفر ديگر دعوت نامه بفرستد) و يا خودتان براي خودتان ايميل درست كنيد، اگر دوست داشتيد از طرف نشريه به Gmail دعوت شويد، با ارسال نامه به آدرس Taravati@ComputerNews.ir درخواست ارسال دعوت نامه را مطرح كنيد و يا اگر دوست داريد خودتان به صورت مستقل ايميل بسازيد به آدرس زير برويد.      

 

http://www.google.com/accounts/NewAccount 

شعار Google براي Gmail كه فعلاً در دوران تست بتا قرار دارد عبارت است از:

A Google approach to email                        

 

 

محيط ظاهري سرويس دهنده ها

محيط ظاهري Gmail مطابق شكل 1 مي باشد.



شكل 1

Compose Mail

قسمت Compose Mail  مربوط به ارسال ايميل مي باشد . با اينكه بسياري از خوانندگان با قسمت هاي مختلف اين بخش آشنايي دارند اما در ادامه توضيح بسيار مختصري در خصوص فيلد هاي To ، Cc ، Bcc را ارائه مي كنيم :

 

فيلد To: مقصد يا گيرنده يا مخاطب نامه شماست، آدرس ايميل شخص گيرنده نامه را در اينجا بايد به صورت كامل بنويسيد. اگر آدرس ايميلي را كه مي خواهيد براي او نامه بفرستيد، در كتابچه آدرستان موجود باشد به محض نوشتن اولين حروف آن به طور خودكار نمايش داده مي شود. به اين ويژگي Auto Fill مي گويند.

 

فيلد Cc: رونوشت يا گيرنده فرعي نامه شماست كه مخفف Carbon Copy مي باشد. آدرس ايميل شخص گيرنده فرعي را در اينجا به صورت كامل بنويسيد.

 

فيلد Bcc: رونوشت يا گيرنده فرعي است كه مايليد آدرس ايميل آن ناشناس بماند و در عين حال از مقصد اصلي و فرعي نامه مطلع شود، مخفف Blind Carbon Copy مي باشد.

بهتر است اين 3 قسمت را اين طور توضيح دهيم، كه همكاران تحريريه رايانه خبر، سر هر ماه به منظور اطلاع رساني، فهرست مطالب نشريه شماره جديد را به تمامي مشتركين ايميل مي زنند، با توجه به اينكه ما به بيش از 3000 نفر ايميل مي زنيم، بايد به حريم خصوصي افراد احترام بگذاريم.

براي اينكه مطمئن شويم نامه ما به همه مشتركين رسيده است و در عين حال حريم خصوصي آنها را هم نشكنيم، در فيلد To ، ايميل نشريه خودمان را وارد مي كنيم، در قسمت Cc كه لازم هم نيست حتماً پر شود، ولي اگر خواستيم پر كنيم، ايميل يكي از همكارانمان را مي نويسيم و در قسمت Bcc هم آدرس 3000  مشتركمان را وارد ( Insert  ) مي كنيم؛ به اين نكته توجه داشته باشيد كه آدرس 3000 نفر را نمي توان نفر به نفر تايپ كرد. اكنون كه نامه به دست شما مي رسد، به دست 3000 نفر ديگر هم رسيده است، اما شما فقط مي توانيد آدرس ايميل نشريه را در فيلد To ببينيد و هيچ يك از ايميل هايي كه كه در فيلد Bcc بودند را مشاهده نخواهيد كرد. حفظ حريم خصوصي افراد يكي از مهمترين نكاتي است كه هميشه در وحله اول بايد به آن توجه داشت.

 

فيلد Subject: محل نوشتن موضوع نامه تان مي باشد، اگر دوست نداشتيد مي توانيد خالي بگذاريد ولي رسم نيست كه نامه ها را بدون عنوان بنويسند.

گزينه Attach a file ، براي ضميمه كردن فايل به نامه به كار مي رود، البته فايل شما قبل از ضميمه شدن توسط آنتي ويروس اسكن مي شود، اگر عاري از ويروس بود، ضميمه مي شود.

 

نكته: Gmail به منظور حفظ امنيت اجازه ضميمه كردن فايل هايي كه پسوند EXE دارند را به شما نمي دهد، اگر فكر مي كنيد مي توانيد با فشرده كردن فايل (ZIP  يا   RAR) گوگل را گول بزنيد، سخت در اشتباهيد زيرا گوگل محتويات درون فايل هاي زيپ شده را هم كنترل مي كند. تنها راه ممكن براي ضميمه كردن اين نوع فايل ها استفاده از يك سرويس ايميل ديگر است.

 

Inbox & Contacts

پوشه Inbox : محل ورود اوليه و پيش نمايش نامه هاي شماست.


پوشه
Starred : محل ذخيره نامه هايي است كه از قبل آنها را نشانه گذاري كرده ايد، توضيح نشانه گذاري در ادامه خواهد آمد.


پوشه
Sent Mail : محل قرارگيري نامه هايي است كه به ديگران ارسال كرده ايد.

 

پوشه Drafts : محل قرارگيري پيش نويس و يا در اصطلاح چكنويس نامه هاي شما مي باشد.

 

پوشه All Mail : در اين پوشه تمامي نامه ها را به صورت يكجا مشاهده مي كنيد.

 

پوشه Spam : محل قرارگيري نامه هاي ناخواسته و در اصطلاح هرزنامه ها مي باشد.

 

پوشه Trash : كه به معني خاكروبه مي باشد ، محل قرارگيري نامه هايي است كه آنها را  از صندوق پستي (Inbox) حذف كرده ايد.

 

پوشه Contacts: كلمه Contact به معني تماس مي باشد ولي منظور Google از اين كلمه همان Address Book  مي باشد. در اينجا مي توانيد اسامي افرادي كه با آنها ارتباط داريد را وارد نماييد.

 

براي اين كار ، بر روي  Add Contact كليك كنيد. برخي از مشخصاتي كه مي توانيد وارد كنيد عبارتند از:


• نام و نام خانوادگي افراد به همراه توضيحات مختصري در مورد آنها

• شماره تلفن منزل، محل كار، فكس، تلفن همراه، پيجر، آدرس پستي، ايميل هاي مختلف يك فرد

 

 • ويرايش و مرتب كردن نامه ها:

طبقه بندي، بايگاني، پر رنگ كردن و ويرايش نامه ها از جمله كارهايي است كه بر روي نامه ها مي توان انجام داد، معمولاً به دلايل زيادي نامه ها را طبقه بندي و مرتب مي كنند، بعضي از مهمترين آنها عبارتند از:

 

• طبقه بندي نامه ها (Categorize): به منظور جستجوي سريعتر (معمولاً نامه هاي اداري، رسمي و كاري را از نامه هاي تفريحي و يا نامه هايي كه از طرف دوستان و يا اقوام مي رسند را از هم تفكيك مي كنند تا در آينده دسترسي به آنها راحت ترصورت پذيرد.

 

• پر رنگ كردن نامه ها (Highlighting or Flag): بعضي وقت ها نامه هاي زيادي از دوستان و يا همكارانتان به دستتان مي رسد كه بايد به آن ها حتماً پاسخ دهيد ولي در حال حاضر وقت انجام چنين كاري را نداريد، به راحتي مي توانيد آنها را پر رنگ كنيد و يا در كنارشان پرچم يا نشانه اي بگذاريد كه در اسرع وقت بتوانيد آنها را سريعاً پيدا كنيد و جوابشان را بدهيد. البته اگر از نرم افزارهاي مديريت ايميل نظير Microsoft Outlook, Eudora, Mozilla Thunderbird استفاده مي كنيد، امكانات بسيار بيشتري را در اختيارتان قرار مي دهند.

 

• درست كردن پوشه (Create Folder or Apply Label): معمولاً پس از طبقه بندي نامه ها، آن ها را در پوشه هاي جداگانه اي قرار مي دهند و يا بر روي آنها برچسب مي گذارند تا از اين به بعد نامه هاي دريافتي از يك فرد به خصوص را در پوشه مخصوص به خودش قرار دهند.

 Gmail امكانات زيادي را در اين موارد براي شما فراهم كرده است. به شكل 2 دقت كنيد. براي انتخاب كردن نامه ها كافيست داخل مربع كنار هر نامه تيك بگذاريد.



شكل 2


• 
Mark as Read or Unread

با اين دستور نامه ها را به صورت نخوانده در مي آيند.
Add Star

اين دستور ، ستاره كنار هر نامه را روشن مي كند تا در مراجعات بعدي سريع تر پيدا شوند.
• Delete

اين دستور نامه را به Trash يا همان سطل آشغال مي فرستد
• Apply Label

توسط اين دستور مي توانيد براي نامه هاي خود برچسب ايجاد كنيد

 

Labels :

در اينجا مي توانيد نامه هاي خود را طبقه بندي كنيد و به فراخور موضوع و محتويات آنها برايشان برچسب يا همان Labels ايجاد كنيد و يا برچسب ها را تغيير دهيد. در حقيقت برچسب ها را مي توان به عنوان يك پوشه به حساب آورد.

 

Invite a friend :

در اينجا با وارد كردن آدرس ايميل دوستانتان مي توانيد برايشان دعوت نامه Gmail بفرستيد. به محدوديت دعوت 100 نفر در يك روز توجه داشته باشيد.

 

Hotmail

محيط ظاهري Hotmail مطابق شكل 3 مي باشد.



شكل 3


قسمتي كه در شكل مشخص شده، به عنوان نوار ابزار در نظر گرفته شده است. جالب اينجاست كه مايكروسافت ايده طراحي منوها و نوارابزارهاي خودش را در سرويس ايميلش نيز به كار گرفته است.

گزينه New شامل مواردي چون : Mail Message , Folder, Appointment ,Task , Note, Contact, Group مي باشد.

 

• فرستادن ايميل در Hotmail انصافاً راحت تر از سايرين مي باشد، كتابچه آدرس شما هنگام نوشتن نامه در سمت راست شما قرار دارد . فقط كافيست بر روي نام شخص كليك كنيد تا وارد  فيلد مقصد شود.

 

• گزينه Delete همانند Gmail نامه ها را حذف مي كند و به  Trash Canكه همان سطل زباله مي باشد هدايت مي كند.

 

• گزينه Junk معادل Spam در جي ميل و برابر با Bulk در Yahoo! مي باشد، هنگام توضيح هرزنامه ها و راه هاي مقابله با آنها به ويژگي استثنايي مايكروسافت اشاره خواهيم كرد.

 

• گزينه Find دستوري براي جستجو در ميان نامه ها و معادل Search در ياهو و جي ميل مي باشد.

 

• گزينه Put in Folder دستوري براي طبقه بندي كردن نامه هاست، اين دستور در جي ميل با نام Apply Label To و در ياهو با نام Move To نام گذاري شده اند.

 

• گزينه Mark as Unread هم نامه ها را به صورت نخوانده در مي آورد.

 

Yahoo!

و اما نوبت به سرويس ياهو كه به نظر محبوب ترين سرويس مورد استفاده در ابران است مي رسد. شكل ظاهري صفحه Inbox ياهو مطابق شكل 4 مي باشد.



شكل 4


انصافاً صفحه
Inbox ياهو ساده تر و كاربرپسند تر از  هاتميل و جي ميل است. كار كردن با ياهو و فرستادن ايميل را اكثراً مي دانند و به نوعي در آن تبحر يافته اند.گروه هاي ياهو كه هر روز به تمامي مشترك هايشان نامه مي فرستند، بيشترين سهم تبادل نامه ها را در ياهو دارند كه تعداد بسيار زيادي گروه هاي ايراني و فارسي زبان هم وجود دارد .

ستون سمت چپ در ياهو شامل دو بخش است. بخش بالايي شامل پوشه Inbox و ملحقاتش مانند Draft, Sent, Bulk, Trash مي باشد و بخش پاييني هم  My Folders نام دارد. در صورتي كه تمايل نداشته باشيد پوشه هايي كه ايجاد كرده ايد نمايش داده شوند مي توانيد آنها را پنهان كنيد. بالاي اين ستون ها دو گزينه به نام هاي Check Mail و Compose وجود دارند كه براي خواندن و فرستادن نامه ها به كار مي روند.

در همين رديف ( سمت راست صفحه )  2 گزينه ديگر به نام  Search Mail و Search the Web وجود دارد، كه گزينه اول در بين نامه ها و گزينه دوم به طور مستقيم در وب جستجو را انجام مي دهد. در زير اين دو گزينه ، مقدار فضاي اشغال شده توسط نامه ها را نشان مي دهد.

در در بالاي اين گزينه ها قسمت چپ صفحه ، منوهاي رو به پايين و بازشونده وجود دارند كه از آنها با نام Drop Down Menu نام برده مي شود. هر يك از اين منو ها شامل زير مجموعه هايي متفاوتي هستند كه مي توانيد با كليك كردن ، آنها را مشاهده نماييد.

 

امكانات اختصاصي:

در اينجا برخي از امكانات جالب Yahoo! ( چون در ايران كاربران بيشتري دارد) و فقط عده كمي از آنها استفاده مي كنند معرفي مي شوند، در عين حال ضمن معرفي بعضي از اين قابليت ها، اگر وجه تشابه يا اختلافي بين اين 3 سرويس در خدمات بود اشاره مي شود. اميدواريم با يادگرفتن اين قابليت ها، از تمامي امكانات ايميل نهايت استفاده را ببريد.

 

1ـ ايجاد پوشه جديد

معمولاً كاربران به دلايلي نامه هاي خود را در پوشه هاي جداگانه نگه مي دارند، بعضي از اين دلايل عبارتند از:


• دادن نظم و ترتيب به نامه ها و جلوگيري از ازدحام آنها در پوشه
Inbox

• يافتن و پيدا كردن راحت تر نامه ها در آينده

جستجوي آسان تر در ميان نامه ها

فيلتر گذاري بر روي نامه ها و هدايت آنها به پوشه اي خاص (در ادامه در مورد فيلتر گذاري توضيح مفصل داده شده است)
 اين طبقه بندي نامه ها معمولاً بر اساس محتوا، فرستنده، و يا موضوعات نامه ها در پوشه هاي جداگانه انجام مي پذيرد.

 

براي ساخت يك پوشه جديد در ياهو،2 راه وجود دارد:

راه اول: از منوي رو به پايين بازشونده Mail گزينه Folders را انتخاب كنيد سپس در صفحه اي كه ظاهر مي شود در قسمت

Add Folder نام پوشه را تايپ و بر روي Add Folder كليك كنيد.

راه دوم: كنار مربعي كه در صفحه Inbox به منظور انتخاب نامه ها قرار دارد، جلوي نامه يا نامه هاي خاصي تيك بگذاريد و از منوي Move… گزينه New Folder را انتخاب كنيد، در پنجره Explorer User Prompt نام پوشه اي كه مي خواهيد ايجاد كنيد را وارد كنيد . 
 


شكل 5


نكته :
در Gmail نام پوشه يا Folder به Label يا برچسب تغيير داده شده است ولي در Hotmail از همان نام Folder استفاده شده است.

 

2ـ نحوه ايجاد يك كتابچه آدرس (Address Book) همراه با يادآوري كننده ها

با داشتن يك كتابچه آدرس خيلي از اطلاعات افراد كه به برخي از آنها در زير اشاره شده در اختيارتان قرار مي گيرد:

در دسترس بودن ايميل هاي  افراد و استفاده از آن در حين ارسال ايميل

به همراه داشتن آدرس منزل و محل كار در كنار آدرس ايميل

در دست داشتن تمامي شماره تماس هاي مرتبط اعم از: تلفن منزل ، تلفن همراه ، تلفن محل كار، پيجر، شماره فكس و ...

به خاطر داشتن سالروز تولد و يا احياناً سالگرد ازدواج دوستانتان و مواردي از اين قبيل.

 

براي ايحاد كردن يك Contact (تماس، ارتباط) از منوي رو به پايين بازشونده Addresses ، گزينه Add Contact را انتخاب كنيد. مطابق شكل 6 مي توانيد، جاهاي خالي را با توجه به مشخصات فرد مورد نظرتان پر كنيد، فقط توجه داشته باشيد كه اگر مي خواهيد هر سال

ياهو براي شما يك يادآوري كننده (Reminder)، جهت اطلاع شما از سالگرد تولد و يا احتمالاً سالروز ازدواج دوستتان براي شما بفرستد، در بخش مربوط به Dates ، گزينه هاي Birthday و Anniversary را مطابق با تاريخ صحيح ميلادي به دقت پر كنيد.

از اين پس هنگامي كه در قسمت Compose مشغول نوشتن نامه هسنيد و يا در حال فوروارد (Forward) كردن نامه اي به ساير دوستانتان هستيد به 2 صورت مي توانيد از كتابچه آدرس خود استفاده كنيد:

 

روش اول :   Insert From Address Book

بالاي رديف To بر روي گزينه Insert addresses كليك كنيد،كتابچه آدرس شما در پنجره اي به صورت Pop-up به نمايش در مي آيد. در كنار مربع هاي مربوط به To,Cc,Bcc كنار ليست افراد مورد نظرتان به ترتيب اولويت كليك نماييد و سپس بر روي گزينه

Insert Checked Contacts كليك كنيد تا ايميل ها در جاهايي كه مشخص كرده بوديد وارد شوند.

 

روش دوم : استفاده از ويژگي  Address AutoComplete

اين روش را با يك مثال توضيح مي دهيم:

فرض كنيد مي خواهيم به آدرس Info@ComputerNews.ir ايميل بزنيد و اين آدرس از قبل در كتابچه آدرس ذخيره شده است.شما به محض تايپ كردن اولين حرف انگليسي كه در اينجا حرف I مي باشد، ليستي از آدرس ها ي ايميلي كه با حرف I شروع مي شوند را ( اگر در كتابچه آدرس خود از قبل ذخيره داشته باشيد)  پيش روي خود مي بينيد. به اين ترتيب به راحتي مي توانيد هر كدام را كه دوست داشته باشيد انتخاب و بر روي آن كليك كنيد. به قول دست اندركاران ياهو از اين راحت تر نمي شود ايميل زد.



شكل 6


وارد و خارج كردن كتابچه آدرس:

در ياهو ، امكاني به شما داده مي شود كه از طريق آن مي توانيد كتابچه آدرسي را كه مثلاً در ياهو ايجاد كرده ايد را  خارج ( Export ) و در سرويس ديگري مثل هاتميل و جي ميل را وارد ( Import ) كنيد.

براي Export بر روي منوي Addresses كليك كنيد تا وارد محيط كتابچه آدرس شويد. در قسمت سمت راست بر روي گزينه Import/Export كليك كنيد تا وارد قسمت مربوطه شويد. شما به 4 صورت مي توانيد از كتابچه آدرس خروجي بگيريد، اين چهار حالت عبارتند از:

 

1ـ خروجي به صورت فايلي براي برنامه Microsoft Outlook با پسوندCSV

2ـ خروجي به صورت فايلي براي برنامه Palm Desktop با پسوند ABA

3ـ خروجي به صورت فايلي براي برنامه Netscape با پسوند LDIF

4ـ خروجي مستقيم فايل CSV يا Comma Separated Values كه سرويس دهنده هاي ديگر معمولاً اين نوع فايل را به رسميت مي شناسند.

 

ايجاد كردن يك دسته يا طبقه به خصوص( Category )

شما مي توانيد يك دسته يا طبقه (با پوشه اشتباه گرفته نشود)، ايجاد كنيد. طبقه مختص كتابچه آدرس است، پوشه متعلق به نامه هاست.

مثلاً شما مي توانيد نشاني ايميل هاي دوستان را در طبقه Friends ، نشاني ايميل هاي اقوام و بستگان را در طبقه Family و ايميل هاي همكاران را در طبقه اي به نام Co Worker ذخيره كنيد. مزيت اين كار اين است كه هنگامي كه مي خواهيد نامه اي را به طبقه اي خاص مثلاً دوستان بفرستيد، به راحتي مي توانيد اين كار را انجام دهيد.

براي اين كار بايد از روش Insert From Address Book استفاده كنيد.

در قسمت بالا سمت راست از منوي Category گزينهFamily  را انتخاب و بر روي Go كليك كنيد. بعد از چند لحظه نشاني هاي ايميل هاي اقوام و بستگان ظاهر مي شود. با خيال راحت گزينه Check All را انتخاب و بر روي Insert Checked Contacts كليك كنيد تا آدرس ها وارد شوند.

تنها كاري كه اكنون بايد انجام دهيد فرستادن نامه به مقصد با كليك كردن بر روي گزينه Send است.

 

نكته: درجي ميل و هاتميل نام Category به Group تغيير پيدا كرده است.

 

ايجاد كردن يك ليست يا فهرست( List )

فرق ليست با طبقه در اين است كه ليست در واقع زير مجموعه اي است از طبقه.

 فرض كنيد شما هر روز بايد يك سري مشخص از نامه ها را براي عده اي خاص بفرستيد و اين عده مشخص در هيچ كدام از طبقه بندي هاي شما قرا نمي گيرند و حتي ممكن است بعضي از اين افراد را نشناسيد. فرض ديگري هم وجود دارد و آن اين است كه بعضي از افرادي كه در طبقه دوستان، همكاران و اقوام شما قرار دارند در اين سري آدرس ها نيز وجود دارند. حالا تكليف شما چيست؟

يك راه اين است كه بعد از باز كردن كتابچه آدرس يك به يك جلوي نشاني افراد تيك بگذاريد و سپس Insert كنيد، كه اگر اين تعداد افراد زياد باشند، كار خيلي سخت خواهد شد.

اما راه ديگر اين است كه يك ليست موقت از اين افراد تهيه كنيد و نام آن را « متفرقه » يا هر چيز ديگر ( كه در اصطلاح انگليسي Miscellaneous نام دارد )  بگذاريد. سپس نامه ها را براي اين ليست ارسال كنيد.

به طور خيلي ساده تفاوت List با Category عبارت است از:

 

List به صورت موقت است ولي Category معمولاً دائمي است.

List را براي آن دسته از  ايميلي هايي به وجود مي آورند كه بيشتر با آنها ارتباط و تماس دارند و يا در اصطلاح دم دست تر هستند.


براي ايجاد كردن ليست از منوي رو به پايين بازشونده
Addresses ، گزينه Add List را انتخاب كنيد. اكنون صفحه اي ظاهر مي شود كه از شما مي خواهد در جعبه مربوط نام ليست مورد نظرتان را وارد كنيد. در زير اين جعبه ، ليست آدرس ايميل هايي كه در كتابچه آدرس شما موجود هستند نمايش داده مي شود، شما آدرس هايي را كه مي خواهيد به ليست اضافه شود را  انتخاب و بر روي Add كليك كنيد.

اگر در حين اضافه كردن آدرس ها مرتكب اشتباه شديد، مي توانيد از گزينه Remove به منظور پاك كردن نشاني ها كمك بگيريد.


نكته :
متأسفانه در جي ميل نمي توانيد ليست درست كنيد ولي در هاتميل به صورت انحصاري  (Exclusive)امكان درست كردن ليست را داريد كه در قسمت مربوط به مقابله با هرزنامه ها در مورد اين قابليت تحسين برانگيز توضيح خواهيم داد.

 

3ـ فيلتر گذاري (Create Filter)

يكي از قابليت هاي بسيار جذاب كه اكثراً با آن نا آشنا هستند، قابليت فيلترگذاري بر روي نامه ها است.

فيلترگذاري را با فيلترينگ و يا مسدود كردن نامه ها (Spam Blocking) اشتباه نگيريد. شما با اين امكان مي توانيد محل ذخيره نامه هايي كه وارد صندوق پستي شما مي شوند را تعيين كنيد.

فرض كنيد كه پوشه اي با نام Computer  در صندوق پستي خود داريد و مي خواهيد از اين پس هر نامه هاي را كه از فرستنده خاص مثلاً رايانه خبر دريافت مي كنيد، مستقيما به پوشه مذكور هدايت شوند و ديگر وارد پوشه Inbox نشوند.


براي فيلترگذاري در ياهو به ترتيب زير عمل كنيد:

وارد بخش Options در ياهو ميل شويد. بر روي گزينه Filter كليك كنيد. اكنون شما بايد براي اين فيلتر يك نام انتخاب كنيد. ما در اينجا از نام Computer News استفاده مي كنيم. براي اضافه كردن فيلتر بر روي گزينه Add كليك كنيد.به شكل 7 توجه كنيد



شکل 7


براي راحتي كار اضافه كردن فيلتر را به صورت يك مثال عملي توضيح مي دهيم :

مرحله اول : نام گذاري فيلتر

در اين قسمت نام فيلتر را مشخص مي كنيد كه ما از Computer News استفاده كرديم.


مرحله دوم : وضع قوانين (
If all of the … )

اين گزينه مي گويد در صورتيكه كه شرايط اين قوانين بر قرار بودند آنگاه مرحله سوم اجرا شود. اما قوانين مطابق موارد زير مي باشند.


• اعمال فيلتر بر اساس نشاني فرستنده (
From Header ) :

 شما مي توانيد فيلتر را بر اساس آدرس فرستنده وضع كنيد مثلاً اگر از طرفInfo@ComputerNews.ir  ، ايميلي وارد صندوق پستي شده ، آنگاه بلافاصله وارد پوشه اي خاص به نام Computer شود.


 اعمال فيلتر بر اساس نشاني گيرنده (
To/Cc Header) :

شما مي توانيد فيلتر را بر اساس آدرس گيرنده وضع كنيد. مثلاً دوست داريد نامه هايي را كه مستقيماً توسط اقوام و يا دوستان فقط به شخص شما ارسال مي شود در پوشه اي خصوصي به نام Private  نگه داري كنيد.


• اعمال فيلتر بر اساس موضوع نامه (
Subject) :

 شما مي توانيد بر اساس موضوع هاي نامه ها براي آنها فيلتر تعيين كنيد، مثلاً نامه هاي كه موضوع هاي مربوط به دنياي كامپيوتر و IT هستند، مستقيماً وارد پوشه Computer شوند.


• اعمال فيلتر بر اساس متن نامه (
Body ): موضوع نامه نوعي ديگري از فيلتر گذاري بر روي نامه ها است، اين كه تعيين كنيد اگر نامه اي داراي محتوايي خاص باشد به چه پوشه اي منتقل شود.

 

تمامي اين 4 قاعده داراي 4 فيلد مشترك زير هستند:

• شامل چه عباراتي باشند (Contains). اين فيلد به طور اختصاصي مي گويد هر كدام از گزينه هاي From, To, Subject, Body  شامل چه عباراتي باشند.

• شامل چه عباراتي نباشند (Does not contain). اين فيلد به طور اختصاصي مي گويد هر كدام از گزينه هاي From, To, Subject, Body  شامل چه عباراتي نباشند.

• با چه عبارتي شروع شوند (begins with). اين فيلد به طور اختصاصي مي گويد هر كدام از گزينه هاي From, To, Subject, Body  با چه عباراتي شروع شوند.

• با چه عبارتي تمام شوند (ends with). اين فيلد به طور اختصاصي مي گويد هر كدام از گزينه هاي From, To, Subject, Body  با چه عباراتي تمام شوند.

 

نكته: در كنار سمت راست هر كدام از اين فيلدها يك عبارت match case وجود دارد كه اگر جلوي مربع آن تيك خورده باشد، عبارتي را كه در فيلد سمت چپش نوشته شده است، با عبارتي كه در نامه وجود دارد با هم مطابقت مي دهد و اگر عيناً همانند هم بودند، آنگاه فيلتر مورد نظر را اعمال مي كند. ترجيحاً بهتر است اين گزينه تيك نداشته باشد.

 

مرحله سوم : انتقال به پوشه مورد نظر(  Move the message to )

در اين قسمت بايد مشخص كنيد كه اگر نامه اي وارد صندوق پستي شد و از يك يا چند قاعده اي كه در مرحله قبلي وضع كرده بوديد، پيروي كرد، وارد كدام پوشه شود. در اينجا ما پوشه Computer را به عنوان مقصد نهايي انتخاب كرديم.

 

مرحله چهارم: اضافه كردن فيلتر(  Add Filter)

تنها كاري كه حالا بايد انجام دهيد، اضافه كردن فيلتر به ليست مي باشد.براي اين كار بر روي Add Filter كليك كنيد.

 فيلتر شما آماده استفاده مي باشد و از اين به بعد هر نامه اي كه از طرف Info@ComputerNews.Ir دريافت نموديدبطور خودكار وارد پوشه Computer يا هر پوشه اي كه تعريف كرده ايد مي شود.

نكته مهمي كه بايد به آن اشاره داشت محدوديت 15 فيلتري است كه ياهو براي كاربران سرويس رايگان خود در نظر گرفته است، سعي كنيد از اين 15 فيلتر كمال استفاده را ببريد.


4ـ مقابله با هرزنامه ها Spam Protection

مقابله با هرزنامه ها كه يكي از معضلات دنياي وب مي باشد، به يكي از بزرگترين خدمات سرويس دهنده ها تبديل شده و هر كدام نام خاصي را براي پوشه مربوط به اين كار در نظر گرفته اند: در جي ميل با نام Spam معرفي شده، در هاتميل به نام Junk Mail و در ياهو هم به نام Bulk آن را مي شناسند هر كدام از اين سرويس دهنده ها، راه مختلفي را براي مبارزه با اين معضل در نظر گرفته اند:

سرويس ياهو نام اين قابليت را Spam Guard  گذاشته است و شما براي وارد شدن به تنظيمات اين قسمت  بايد از منوي Options گزينه Spam Protection را انتخاب كنيد. از همان ابتدا خيالتان را راحت كنيم، قابليت ضد هرزنامه در سرويس ياهو بسيار ضعيف است و از اين لحاظ برتري اول با هاتميل و سپس با جي ميل است. ابتدا بايد مشخص كنيد كه اين قابليت فعال (ON) باشد يا فعال نباشد (OFF). مسلماً ما حالت غيرفعال را توصيه نمي كنيم.

براي توضيح تنظيمات آن، مطابق شكل 8 ، مراحل با حروف لاتين شماره گذاري شده است.

 

Spam Filter (پالايش هرزنامه ها)

مفهوم گزينه اول اين است كه SpamGuard ، به محض اينكه نامه اي را به عنوان هرزنامه تشخيص داد، بلافاصله بدون اينكه آن را به پوشه Bulk منتقل كند، حذف كند، پس اگر مي بينيد بعضي از نامه ها كه فرستنده آنها بارها تأكيد كرده كه من نامه را چند بار فرستادم ولي به دستتان نمي رسد، بدانيد كه اين گزينه فعال است و فرستنده نامه به عنوان Spammer از سوي ياهو شناخته شده است.

گزينه دوم مي گويد، هرزنامه ها بلافاصله پاك نشوند و آنها را براي مدتي ( كه اين مدت يكي از سه انتخاب يك هفته اي، دو هفته اي و يك ماهه مي باشد ) در پوشه Bulk نگهداري كند، تا شما فرصت ديدن آنها را داشته باشيد.

 

 

•  Mark Spam + Not Spam

اگر گزينه اول تيك داشته باشد به اين معني است كه وقتي شما يك نامه را به عنوان هرزنامه مشخص مي كنيد و با كليك كردن بر روي Spam مشخصات هرزنامه را به ياهو گزارش مي دهيد، ياهو سياست زير را در مقابله با آن پيش بگيريد:

• ابتدا مشخصات فرستنده نامه را در Data Base  خودت (ياهو) به عنوان اسپمر به خاطر بسپار، هرزنامه را حذف و به Trash منتقل كن.

• سپس آدرس ايميل آن شخص را به ليست سياه يا ليست مسدود شده خودم انتقال بده.

 

اما منظور از ليست سياه يا همان   Black Listچيست؟ هر سرويس دهنده خدمات ايميل ، يك نام به خصوص براي اين ليست در نظر مي گيرد. فايده اين ليست اين است كه به شما اجازه مي دهد تعداد مشخصي ايميل (در ياهو 500 عدد است، در جي ميل اين امكان اصلاً وجود ندارد و در هاتميل هيچگونه محدوديتي وجود ندارد) را مسدود كنيد تا ديگر كسي از آن آدرس نتواند مزاحمتي براي شما ايجاد كند و به شما نامه بفرستد.


شكل 8


در اين قسمت است كه توانايي تحسين برانگيز هاتميل نسبت به ياهو و جي ميل آشكار مي شود و آن خاصيت
Junk E-mail  است كه در ياهو آن را با Bulk مي شناسيم. شما در هاتميل اين امكان را داريد كه Junk Mail  را  در 3 حالت  Low, Enhanced, Exclusive تنظيم كنيد.

در حالي كه شما در ياهو فقط مي توانيد Bulk Mail را فعال يا غيرفعال كنيد و هيچ گونه كنترلي بر روي نحوه انجام مسدود سازي نامه ها نداريد. در حالت Exclusive كه از آن با نام انحصاري ياد مي شود، براي حفظ حريم خصوصي افراد به وجود آمده است و كمتر افرادي هم از اين قابليت اطلاع دارند، اين شما هستيد كه تعيين مي كنيد چه كساني اجازه داشته باشند با شما ارتباط برقرار كنند.

 

Junk E-mail به حالت Exclusive در 2 مرحله تنظيم مي شود :

1ـ ايجاد كتابچه آدرس (Address Book) و وارد كردن مشخصات افراد در آنها

2ـ ايجاد ليستي با نام Safe List مجزا از كتابچه آدرس (افرادي كه نمي خواهيد در Address Book باشند) ولي با آنها در تماس و ارتباط هستيد، درست مشابه ايجاد كردن ليست در ياهو.

آنگاه Junk E-mail شما در حالتي تنظيم مي شود كه هيچ شخص حقيقي يا حقوقي كه آدرس ايميل و مشخصاتش در  Address Book و Safe List  شما نباشد، به هيچ وجه و به هيچ طريقي نمي تواند به شما نامه بفرستد و از دست هرگونه اسپمر و هجوم هرزنامه ها در امان هستيد. به عبارت ديگر اگر كسي بخواهد با شما تماس داشته باشد، بايد ابتدا آدرس و مشخصات ايميل خود را مستقيم به خود شما بگويد، سپس شما به صورت دستي آن آدرس را وارد كتابچه آدرس يا Safe List خود كنيد، تا مجوز ارتباط براي او صادر شود.

 

اگر گزينه دوم كه در بالاي آن عبارت When I mark a message…  مشاهده مي شود تيك داشته باشد، به اين معنا مي باشد كه اگر هر جا ديديد كه ياهو به اشتباه نامه هاي دوستانتان را به عنوان هرزنامه تشخيص داده و آنها را به پوشه Bulk منتقل كرده است.

آن گاه شما با كليك بر روي گزينه Not Spam به ياهو دستور مي دهيد كه:

• نامه مذكور را از پوشه Bulk خارج كن و آن را به پوشهInbox  منتقل كن

• اگر به اشتباه آدرس فرستنده اين نامه را به ليست سياه منتقل كردي، آن را از ليست سياه خارج كن و از من بپرس كه آيا تمايل دارم آدرس فرستنده را به كتابچه آدرسم اضافه كنم؟

همانطور كه گفتيم، ياهو در مورد اسپم ها عملكرد ضعيفي دارد و شما بارها بايد اين 2 فعاليت قبلي را تكرار كنيد و نامه هاي دوستانتان را به صورت دستي از پوشه Bulk خارج كنيد.

 

Image Blocking

اين قسمت هم همانطور كه از اسمش مشخص است تصاويري را كه از ديد خود ياهو به نظر اسپم يا آگهي افزار مي رسد را مسدود مي كند، كه اكثراً هم به اشتباه تصاوير اصلي كه محتواي اصلي نامه هستند را  مسدود مي كند.

اين قسمت سه گزينه دارد كه عبارتند از:

• گزينه اول يعني هيچ تصويري را مسدود نكن.

• گزينه دوم  يعني تصاويري مسدود شوند كه خود ياهو آنها را به عنوان اسپم تشخيص داده كه معمولاً اشتباه تشخيص مي دهد.

• گزينه سوم  يعني تمامي تصاوير را مسدود كن و تا زماني كه خودم نخواستم و بر روي گزينه Show Images كليك نكردم، آنها را نشان نده.

 

 

5ـ امضاء (Signature)

يكي ديگر از قابليت هاي سرويس دهنده ها امضاء مي باشد، كه به شما اين امكان را مي دهند در انتهاي نامه ارسالي خود امضاء بگذاريد. اين امضاء حالت هاي مختلفي مي تواند داشته باشد، بعضي از حالت هاي مرسوم عبارتند از:

• نوشتن نام ، نام خانوادگي ، نوشتن نام مستعار و مواردي از اين قبيل

ايجاد يك كد HTML و قرار دادن آن در نامه

قرار دادن يك لوگو در انتهاي نامه

ايجاد يك لينك به وب سايت

 

براي اضافه كردن امضاء ، وارد قسمت Options شويد و سپس بر روي گزينه Signature كليك كنيد، مطابق شكل 9 ، فضايي را مشاهده مي كنيد كه جهت ايجاد و ويرايش امضاء شخصي شما در پايان نامه در نظر گرفته شده است.



شكل 9

 

6ـ جواب در سفر (Vacation Response)

امكان جالب ديگري است كه ياهو در اختيارتان گذاشته است جواب در سفر است، فرض كنيد براي مدتي مي خواهيد به سفري كوتاه برويد.در اين حالت چه كاري مي كنيد؟ آيا به همه دوستانتان نامه مي زنيد كه من مي خواهم به مسافرت بروم و براي مدتي نمي توانم جواب نامه هاي شما را بدهم!!؟

تنها كاري كه لازم است انجام دهيد يك توضيح كوتاه در قسمت Mail Options ->Vacation Response مي نويسيد كه مثلاً از چه تاريخ تا چه تاريخي نيستيد و نمي توانيد به نامه ها جواب بدهيد. همان طور كه در شكل 10 مشاهده مي كنيد، شما بايد يك مدت زمان (Duration ) انتخاب كنيد. با توجه به تقويم ميلادي يك تاريخ شروع ( Start Date ) و يك تاريخ پايان( End Date ) تعيين كنيد و توضيحات لازم را در قسمت Generic Response بنويسيد.

در اين مدت اگر كسي براي شما نامه اي فرستاد، به صورت خودكار از طرف ياهو براي آن شخص نامه اي فرستاده مي شود و متني را كه شما در قسمت Generic Responce  تايپ كرده بوديد، را برايش مي فرستد.



شكل 10

 

مقايسه نهايي قابليت ها و امكانات

اگرچه مهندسين و طراحان هر 3 سرويس دهنده، محيط كاربري زيبا و خوش دستي طراحي كرده اند، اما چنين به نظر مي رسد كه محيط Hotmail شكيل تر از Yahoo! و Gmail مي باشد.
از لحاظ زمان بارگذاري صفحات، منوهاي مختلف و سرعت ويرايش نامه ها بدون شك
Gmail برنده خواهد شد، رتبه دوم Yahoo! و سپس Hotmail خواهد بود.
از لحاظ امكانات ارائه شده باز هم برنده مايكروسافت است يعني سرويس دهنده
Hotmail . اما چون امكاناتش همانند امكانات Yahoo!

سهل الوصول نيست و يا به عبارت ديگر دم دست نيست Yahoo! به نظر كامل تر و راحت تر مي رسد، فعلاً Gmail  در رده سوم قرار دارد.
مقدار فضايي كه در اختيار شما قرار مي گيريد ، در
Gmail نزديك به 3 گيگا بايت ، در Hotmail 250 مگابايت و در Yahoo! هم 1 گيگابايت تعيين شده است.
از لحاظ مبارزه با هرزنامه يا
Spam Protection ، سرويس دهندهHotmail  قوي تر است، سپس Gmail و در سكوي آخر هم Yahoo! قراردارد.
اين 3 سرويس دهنده براي اسكن نامه ها و ضميمه هاي آنها از 3 آنتي ويروس زير كمك مي گيرند. (به بررسي آنتي ويروس ها در شماره 14 پرداخته شده است.)

آنتي ويروس Trend Micro PC-cillin براي حفاظت از Hotmail

آنتي ويروس Norton براي حفاظت از Yahoo!

آنتي ويروس Sophos براي حفاظت از Gmail

 


جدول قابليت ها

سخن پاياني:

واقعاً چه اهميتي دارد كه كدام سرويس از همه بهتر است و قابليت هاي بيشتري دارد. مطمئن باشيد كه تركيب اين 3 سرويس (جي ميل، هاتميل و ياهو) تمامي امكانات را در اختيارتان مي گذارد. اهميت موضوع اينجاست كه اين 3 سرويس حداقل تاكنون براي ما رايگان بوده اند و بابت آنها هزينه اي از جيبمان پرداخت نكرده ايم، پس قدر آنها را بدانيد.

در اين نگارش كوتاه واقعاً امكان پرداختن به تمامي قابليت ها و امكانات اين سه سرويس  ميسر نبود ولي سعي كرديم تا قابليت هايي كه كمتر به آنها اشاره شده است را مورد بررسي قرار دهيم. اگر در موارد اشاره شده و يا كلاً در مورد قابليت هاي اين 3 سرويس دهنده خدماتي مشكلي داشتيد ويا احياناً تمايل داشتيد تمامي نكات ريز و درشت آنها را كشف كنيد مي توانيد به آدرس هاي زير مراجعه كنيد:



mail.google.com/support

help.yahoo.com/help/us/mail/

help.yahoo.com/us/tutorials/mail/index.html

www.hotmail.msn.com/cgi-bin/support

help.ninemsn.com.au/support/hotmail


+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در شنبه هجدهم خرداد 1387 و ساعت 0:6 |
تغيير Boot Logo در ويندوزXP

شهريور ماه 84 شماره 15

اشاره :
از سري مقالات پروفسور ويندوز


تغيير Boot Logo در ويندوزXP

بارها لوگوي ويندوز ( Boot Logo ) را به اجبار ديده ايد و با آن آشنايی داريد چرا که هر بار كامپيوتر خود را روشن می کنيد پيش از اجـرا ويندوز اين صفحـه نمايش داده می شود و ممکن است باعث دلزدگی  شما از اين صفحه شده باشد.  اما نگران نباشيد چون می توانيد يک Logo  بسازيد و جايگزين آن کنيد.

براي انجام اين كار در ويندوز  XP به برنامه هايي نياز است که با اعمال تغييراتی روي فايل ntoskrnl.exe  اين تصوير را تغيير داد. البته برنامه های متعددی در اين زمينه وجود دارد كه ما برنامه Boot XP را به جهت سهولت کار با اين برنامه انتخاب کرده و در ادامه به توضيح استفاده از آن می پردازيم.

نصب برنامه

برنامه Boot XP 2.50 Final را دانلود نماييد و فايل Setup  را اجرا كنيد تا برنامه نصب گردد. لازم به ذكر است كه Shotcut آن در Desktop قرار مي گيرد.

طرز كار با برنامه

پس از اجراي برنامه در صفحه CheapWare Reminder روي گزينه Enter BootXP كليك نماييد تا مطابق شكل 1 پنجره ای به نام First Run Options Dialog  ظاهر گردد كه در آن می توانيد مکان ذخيره فايل هاي  Boot Screens را تغيير دهيد. روی  Save and Run BootXP کليک كرده سپس پيغامي كه ظاهر مي گردد را OK نماييد تا به صفحه اصلی برنامه وارد شويد.



شكل 1


براي اينكه لوگوي ويندوز را تغيير دهيد مراحل زير را انجام دهيد:

• مطابق شكل 2 در قسمت Your Boot Screens  عکس مورد نظر خود را توسط دکمه Browse  انتخاب نماييد.

•روی دكمه Convert to Boot Screen  کليک نماييد.

• روي دكمه Set As Your Boot Screen كليك كنيد سپس پيغامی با عنوانBootXP  Information  ظاهر می شود که نشان دهنده تغيير لوگوي ويندوز می باشد دكمهOK  را بزنيد و از برنامه خارج شويد.

با دكمه Preview Boot Screen مي توانيد لوگوي خود را بدون ري استارت ببينيد.



شكل 2


همچنين توسط گزينه
Select Alternate Progress Bar مي توان نوار Progress را تغيير داد.

رجيستر کردن برنامه

براي رجيستر كردن برنامه در قسمت  About BootXPدکمه Enter Registration Code  را بزنيد تا پنجره جديدی با عنوان Register BootXP  باز شود  Registered User و Registration Code  را از داخل فايل Serial Number كه از سايت ماهنامه دانلود كرده ايد وارد و سپس OK  کنيد.


+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در شنبه هجدهم خرداد 1387 و ساعت 0:3 |
ايجاد آيكون هاي بدون عنوان در صفحه Desktop

دي ماه 84 شماره 19

اشاره :
از سري مقالات پروفسور ويندوز


ايجاد آيكون هاي بدون عنوان در صفحه Desktop

در ابتدا بايد قابليت Drop-Shadow را در ويندوز XP فعال كنيد.با فعال كردن اين قابليت، زمينه عنوان آيكون ها شفاف به نظر مي رسند.

براي فعال كردن قابليت Drop-Shadow ، بر روي My Computer كليك سمت راست و گزينه Properties را انتخاب كنيد.

در قسمت Advanced ، در بخش Performance بر روي Setting كليك كنيد..مطابق شكل 1 در قسمت Visual effects ، گزينه Use drop shadows for icon labels … را انتخاب و Ok كنيد.بعد از انجام اين عمل ، آيكون ها هيچ حاشيه چهارگوشي در زمينه دسكتاپ از خود بر جاي نمي گذارد.

گام بعدي اختصاص يك نام نامرئي به آيكون مي باشد. شايد بد نباشد از كليد Space براي نام آيكون استفاده شود اما ويندوز نام هايي كه فقط از Space تشكيل شده باشد را نمي پذيرد. خوشبختانه تقريباً تمامي فونت ها در نسخه هاي گوناگون ويندوز داراي كاراكتري هستند كه از نظر ظاهري مانند space مي باشدو آن كاراكتر ANSI 160 مي باشد.

حال براي تخصيص اسم نامرئي موارد زير را انجام دهيد :

1 ـ براي تغيير نام بر روي آيكون مورد نظر كليك كرده و كليد F2 را فشار دهيد.

2 ـ كليد Alt را پائين نگهداشته و عدد 0160 را از روي صفحه اعداد تايپ كرده و
كليد
Alt را رها كنيد. سپس Enter را فشار دهيد.

توجه داشته باشيد كه براي تايپ اعداد حتما از كليد هاي اعداد كه در سمت راست كيبورد قرار دارند( Num Keys )  استفاده شود.

 

ممكن است يك حاشيه چهارگوش اطراف عنوان نامرئي آيكون فوق بچشم بخورد اما با يك كليك در جايي ديگر محو مي گردد.

حال مي توانيد اين كار را براي ساير آيكون هايي كه مي خواهيد نام آنها به اين صورت درآوريد تكرار كنيد.

اما بايد براي آنها از تعداد كاراكترهاي متفاوتي استفاده كنيد چرا كه ويندوز اجازه تخصيص يك نام دقيقاً يكسان به دو آيكون را نمي دهد.



شكل 1

+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در شنبه هجدهم خرداد 1387 و ساعت 0:3 |
حذف كامل برنامه هاي Uninstall شده

بهمن ماه 84 شماره 20

اشاره :
از سري مقالات پروفسور ويندوز


حذف كامل برنامه هاي Uninstall شده

گاهي اوقات بعد از اينكه برنامه اي را Uninstall مي كنيد ، هنوز هم نام برنامه در ليست Add/Remove وجود دارد . علت آن مي تواند دو چيز باشد: ناقص Uninstall شدن برنامه و يا طراحي نا مناسب بخش Uninstall برنامه مي باشد.

براي پاك كردن نام برنامنه از داخل بخش Add/Remove بايد از بخش رجيستري استفاده كنيد.براي اينكار مراحل زير را انجام دهيد:

 

1ـ برنامه Regedit را اجرا كنيد ( Run > Regedit.exe ) .

 

2ـ كليد زير را در آن پيدا كنيد:

HKEY_LOCAL_MACHINE \ SOFTWARE \ Microsoft \ Windows \ CurrentVersion \ Uninstall

 

3ـدر پنل سمت چپ نام برنامه مورد نظر را پيدا و پاك نماييد.

 

اگر توجه كرده باشيد نام بعضي از نرم افزارها،  بصورت كد نوشته شده است .براي مشخص كردن نام برنامه  بر روي آن كليك كنيد و در پنل سمت راست نام آن نمايان مي شود.



شكل 1

+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در شنبه هجدهم خرداد 1387 و ساعت 0:3 |
آشنايي با گزينه هاي BIOS

دي ماه 84 شماره 19

اشاره :
تقريبا همه كساني كه با كامپيوتر كار مي كنند ، سري به BIOS مادربرد زده اند. صفحه آبي رنگ و بي روحي كه در واقع روح سيستم است . گزينه هاي متعدد كه بسياري از آنها گنگ و نا آشنا هستند. در اين شماره قصد داريم كه قسمت هاي مختلف و گزينه هاي از آن را معرفي كنيم. به همين منظور سعي كرديم بيشتر قسمت هايي كه در اكثز مادر بردها ، مشترك هستند را معرفي كنيم. به همين دليل اساس كار را بر روي گزينه هاي BIOS نوع Award گذاشته ايم كه در بيشتر مادر بردها وجود دارد. با ما همراه باشيد. Basic Input / Output System يا همان BIOS ، شامل يك سري توابع و روتين هاي اساسي است كه در داخل يك چيپ بر روي مادربرد قرار دارد. BIOSرابطي است بين سخت افزار كامپيوتر و سيستم عامل و در واقع سيستم عامل بدون BIOS هيچ گونه ارتباطي با سخت افزار نخواهد داشت و نمي تواند آنرا كنترل كند. به عبارت ديگر BIOS شاهرگ كامپيوتر مي باشد كه اگر به درستي تنظيمات مربوط به آن انجام نگيرد مي تواند كامپيوتر را تا 40 در صد كندتر كند. در حال حاضر با ورود پردازنده ها و مادربردهاي جديد تنظيمات BIOS پيچيده تر شده تا آنجا كه حتي متخصصين را هم تا حدودي دچار مشكل كرده است.


هر توليد كننده مادربرد ، تنظيمات مخصوص بخود را براي BIOS در نظر مي گيرد.البته شكل و شمايل و تنظيمات بايوس هاي مختلف چندان با يكديگر تفاوت نداشته و تا حدود زيادي نزديك به هم هستند.
در اين مقاله گزينه هاي Award BIOS و به موازات آن Phoenix BIOS و تنظيمات مربوط به آنها را توضيح مي دهيم.
در نظر داشته باشيد كه اگر تنظيمات BIOS به اشتباه تنظيم شود،  باعث خواهد شدكه دستگاه به درستي كار نكرده و همانطور كه اشاره گرديد از كارايي آن كاسته شود. در صورتيكه بعد از تنظيمات بايوس ، كارايي سيستم دچار مشكل شود و يا سيستم بالا نيايد ، مي توانيد تنظيمات آن  را دوباره به حالت پيش فرض يا حالت اوليه تغيير دهيد. اين كار با  ريست كردن CMOS مادر برد  ( از طريق جامپر Clear CMOS و يا بيرون آوردن Battery Backup ) انجام مي شود.چگونگي انجام اين عمل در شماره 7 ماهنامه در بخش « بخش پرسش و پاسخ » آمده است.
بسياري از شركت هاي بزرگ  توليد كننده كامپيوتر هاي شخصي مانند HP ،  Dell وMicron  ، دسترسي به BIOS را براي كاربران غير حرفه اي و عادي محدود ساخته اند تا كاربران عادي نتوانند آن را دستكاري كنند اما اكثر مادربرد ها اين محدوديت را نداشته و كاربران مي توانند گزينه هاي BIOS را به دلخواه خود تنظيم نمايند.
اكثر كامپيوترها در ابتداي بوت شدن با نمايش عبارتي ، چگونگي ورود به محيط BIOSدستگاه را به كاربر اعلام مي كنند. روش ورود به محيطBIOS بدين شكل است كه بعد از روشن كردن كامپيوتر بايد در مدت زمان محدود و معيني يكي از كليدهاي Delete  يا F1 يا  F2 را ( كه به مادربرد بستگي دارد ) نگه داشته و يا چندين بار آنها را فشار داد.اكثر مادر بردهايي كه در ايران به فروش مي رسد از كليد Del براي ورود به BIOS استفاده مي كنند.
نكته اي كه بايد به آن توجه كرد اين كه بعد از هر تنظيم و تغيير در گزينه هاي BIOS پس از ذخيره كردن اطلاعات توسط گزينه Save and Exit Setup ( به شكل 1 توجه كنيد ) بايد دستگاه را Reboot كرد تا تغييرات بوجود آمده اعمال گردند.

منوهاي برنامه Setup
پس از ورود به برنامه Setup ( كه به اين برنامه CMOS Setup Utility ناميده ميشود ) منوهايي كه در شكل 1 آمده است را خواهيد ديد. همانطور كه قبلا نيز اشاره شد بايوسي انتخاب شده است كه درصد زيادي از مادربردهاي امروزي از آن استفاده مي كنند با اين حال سعي شده است در كنار شرح منوهاي باياس Award به منوهاي باياس Phoenix هم پرداخته شود.

شكل 1



در اين صفحه منوهاي Set Supervisor Password و Set User Password براي تنظيم پسورد مي باشد . اين دو گزينه با هم فرق مي كنند.
گزينه Set User Password فقط امكان دسترسي به بعضي از گزينه هاي باياس را مي دهد ولي Set Supervisor Password  امكان دسترسي به همه گزينه ها را به كاربر مي دهد.

Standard CMOS Features
با ورود به اين قسمت، همانطور كه در شكل 2 مشاهده مي كنيد مي توانيد موارد مختلفي از جمله تاريخ و ساعت سيستم را تنظيم كنيد.
در زير اين تنظيمات مي توان هارد و ساير دستگاه هاي ذخيره سازي اطلاعات مانند CD-ROM و CD-Writer را تعريف و مشخص نمود. البته با توجه به جديد بودن مدل مادربردها در صورت عدم انجام اين كار ، دستگاه به طور اتوماتيك ، عمليات شناخت و تعريف هارد و CD را انجام مي دهد.براي مشاهده تنظيمات اين قسمت كافي است روي درايو ( هارد يا CD ) رفته و روي آنEnter كنيد.
بعد از آن مي توانيد مشخصات دقيق آن مانند ظرفيت هارد ، تعداد سيلندر، هد و سكتورها را مشاهده نماييد. در اين قسمت چهار  گزينـــــــــه :IDE Primary Master IDE Primary Slave ، IDE Secondary Master و IDE Secondary Slave مي باشد. همانطور كه مي دانيد روي مادربرد دو كانكتور IDE وجود دارد كه به هركدام دو هارد يا CD را مي توان متصل كرد. يعني چهار قطعه IDE كه هركدام از آنها به يكي از اين چهار گزينه نسبت داده مي شود. بعنوان مثال اگر يك هارد داشته باشيم و جامپر آن را روي Master  تنظيم و آن را به IDE1 وصل كنيم ، در مقابل عبارت اول يعني Primary Master ، مشخصات آن هارد نشان داده خواهد شد. با زدن كليد Enter روي آن ، مشخصات كامل تري از آن را خواهيد ديد.
در ادامه اين صفحه تنظيماتي درباره فلاپي درايو وجود دارد.
گزينه Halt On در اين صفحه به اين معني است كه سيستم بعد از روشن شدن و در هنگام اجراي مراحل بوت در صورتيكه به خطايي برخورد كرد متوقف شود. مثلا اگر كيبورد متصل نبود سيستم متوقف شده و كاربر را با دادن پيغامي آگاه مي سازد. كه داراي گزينه هايي مانند All Error ، No Error و ... مي باشد.

شكل 2


نكته : بايوس فونيكس نيز در اين خصوص گزينه هايي مانند Award را دارد.

Integrated Peripherals
همانطور كه در شكل 3 مشاهده مي كنيد اين قسمت از تنظيمات BIOS شامل تنظيمات قطعات داخلي دستگاه كه بر روي مادربرد به صورت built-in قرار دارند مي باشد. از جمله آنها پورت هاي سريال و موازي همچنين كارت هايLAN  ( در صورتيكه  كارت شبكه Onboard باشد ) ، كارت صدا (  Audio Card )  و USB مي توان نام برد. در نظر داشته باشيد كه فعال بودن پورت هايي كه بدون استفاده هستند بسياري از منابع سيستم را هدر مي دهند و در نتيجه بهتر است غير فعال باشند.
USB Controllers: همانطور كه در شكل 3 مشاهده مي كنيد براي استفاده از USB ها بايد اين گزينه را Enable كنيم.



شكل 3

نكته :  گزينه USB Controllers در بايوس فونيكس  اين اجازه را مي دهد تا كارايي USB را روي دستگاه محدود سازيم. يعني مي توان USBرا تنها براي USB 1.1 و يا براي USB 1.1 & 2.0 تنظيم نمود كه پيشنهاد مي شود اين گزينه را در مادربرد هايي كه از باياس فونيكس استفاده مي كنند روي گزينه  USB 1.1 & 2.0 تنظيم كنيد.

USB Legacy Support : اگر دستگاه با كيبورد USB كار مي كند اين تنظيم بايد Enabled باشد. زيرا اگر كيبورد USB باشد و بخواهيد از آن در محيط DOS و يا آنكه قبل از بالا آمدن ويندوز مثلاً در برنامه Setup ( يا به اصطلاح BIOS ) از آن استفاده كنيد بايد اين گزينه فعال شده باشد در غير اين صورت نمي توان از اين كيبورد در محيط هاي غير از ويندوز مذكور استفاده نمود اما دقت كنيد كه فعال بودن اين گزينه ممكن است مشكلاتي براي دستگاه از قبيل درست خاموش نشدن به وجود آورد در نتيجه اگر كيبورد با پورت PS/2 كار مي كند اين گزينه را غير فعال ساخته و تنها در صورت اجبار و استفاده از كيبورد USB آنرا فعال كنيد.

نكته : بايوس فونيكس نيز همين گزينه را دارد. اما گزينه USB Mouse Support را نيز دارد كه توضيح اين گزينه مانند مطلب گفته شده براي USB Legacy Support مي باشد.

AC97 Audio : اگر مادربرد داراي كارت صوتي on-board باشد عموماً اين گزينه بايد Enabled باشد اما اگر دستگاه در جايي استفاده مي شود كه نيازي به كارت صدا ندارد ، غيرفعال نمودن گزينه مذكور باعث حفظ مقدار قابل توجهي از منابع كامپيوتر مي گردد. مورد استفاده مهم از اين گزينه بيشتر براي مواقعي است كه  بخواهيد كارت صداي داخلي را غير فعال كرده و از يك كارت صدا كه بر روي اسلات PCI نصب مي شود ( Audio PCI Card  ) استفاده نمود.در اينصورت حتما بايد كارت صداي onboard را غير فعال سازيد. لازم به ذكر است نام اين گزينه در بايوس فونيكس Onboard AC97 Audio Controller مي باشد.

نكته : در بايوس هاي فونيكس گزينه Onboard AC97 Modem Controller وجود دارد كه اگر مادربرد مجهز به مودم on-board مي باشد اين گزينه بايد فعال گردد در غير اين صورت گزينه مذكور بايد غير فعال باشد.

Onboard Serial Port A : امروزه به ندرت از پورت سريال استفاده مي شود زيرا اكثر دستگاه هاي خارجي از طريق پورت USB و يا با استفاده از كانكتور PS/2 به كامپيوتر وصل مي شوند در نتيجه غير فعال كردن اين گزينه باعث حفظ مقدار قابل توجهي از منابع سيستم مي شود. اما در صورت استفاده از پورت سريال بايد آن را روي  3F8/IRQ4 تنظيم شود.

Onboard Serial Port B : به صورت بالا و در صورت استفاده از اين پورت بايد روي2F8/IRQ3  تنظيم شود.

نكته : گزينه UART2 Use As در بايوس هاي فونيكس علاوه بر موارد دو گزينه قبل براي سريال ها وجد دارد. بطور مختصر مي توان گفت ( Universal Asynchronous Receiver / Transmitter ) UART چيپي است كه اطلاعات را دريافت و به صورت سريالي به بيرون مي فرستد. براي هر سريال پورتي از يك UART استفاده مي كند.

Onboard Parallel Port : اگر در كامپيوتر از پورت Parallel استفاده نمي كنيد توصيه مي شود كه آن را disable نماييد ، اما اگر از آن استفاده مي كنيد بهتر است روي IRQ7/378 تنظيم شود.
 
Parallel Port Mode : اگر پورت Parallel خود را disable كرده ايد تنظيم اين گزينه  بي مفهوم مي باشد. اما اگر پورت Parallel فعال بوده و يك دستگاه مانند چاپگر به آن وصل است، بهتر است روي Enhanced Parallel Port ) EPP ) تنظيم شود. اما اگر بيش از يك دستگاه به پورت سريال كامپيوتر متصل مي باشد بهتر است گزينه روي
Enhanced Capabilities Port ) ECP ) تنظيم شود. براي آنكه از اين تنظيمات بيشترين بهره را بگيريد بهتر است از كابل پاراللIEEE 1284 استفاده كنيد.

نكته : بايوس فونيكس عينا مشابه دو گزينه فوق را دارد.

Game Port : در صورتيكه به سيستمتان كارت صدا اضافه كرده ايد و يا از  دستگاه هاي MIDI و يا Joystick استفاده نمي كنيد اين گزينه را disabled كنيد در غير اين صورت تنظيم پيش فرض ( مقدار 201 ) بهترين انتخاب مي باشد.

نكته : بايوس فونيكس علاوه بر گزينه هاي فوق دو گزينه زير را نيز در خصوص صدا و كارت صوتي دارد.

Onboard MIDI I/O : ( Musical Instrument Digital Interface ) MIDI استانداردي مي باشد كه بوسيله آن سخت افزار ، نرم افزار كامپيوتر و آلا ت موسيقي با يكديگر ارتباط بر قرار مي كنند. اگر از كامپيوترتان براي درست كردن و يا اجراي موزيك هاي MIDI استفاده نمي كنيد اين گزينه را Disabled كنيد در غير اين صورت تنظيم پيش فرض ( مقدار 330  ) مناسب ترين هم مي باشد.

Onboard MIDI IRQ : در صورت فعال بودن،  تنظيم پيش فرض پيشنهاد مي شود.

Advanced BIOS Features
همانطور كه در شكل 4 مشاهده مي كنيد با كمك گزينه هاي : 
First , Second , or Third Boot Device مي توانيد قطعه اي كه دستگاه بايد از روي آن  بوت شود را انتخاب كنيد. هر قطعه اي كه نمي خواهيد به عنوان bootable باشد را بايد غير فعال كنيد.


شكل 4

Boot up Floppy Seek : اين گزينه را به علت تلف كردن وقت و ايجاد سر و صدا هميشه غير فعال كنيد. بصورت پيش فرض اين گزينه Disable است.

نكته : در باياس هاي فونيكس و در اين قسمت گزينه Boot other Devices نيز وجود دارد كه اين گزينه بايد غير فعال باشد مگر آنكه بخواهيد دستگاه از روي شبكه و يا كارت SCSI بوت كنيد. بصورت پيش فرض اين گزينه Disable است.

Password Check : اگر به شكل 1 توجه نماييد خواهيد ديد كه صفحه ابتدايي ورود به برنامه Setup  داراي گزينه اي به نامSet Supervisor Password است كه امكان ايجاد پسورد را فراهم مي كند. حال با اين گزينه ( يعني Password Check ) مي توانيد انتخاب نماييد پسورد چه زماني از شما خواسته شود هنگام ورود به برنامه Setup يا هنگام روشن شدن سيستم. كه بصورت پيش فرض روي گزينه Setup است. اگر روي System باشد هر وقت سيستم را روشن نماييد بايد ابتدا پسورد را وارد تا بتوانيد از سيستم استفاده كنيد. در باياس Award نام اين گزينه Security Options مي باشد.
VGA Boot From : اين تنظيم موقعي مورد استفاده قرار مي گيرد كه دو كارت گرافيكي روي دستگاه نصب باشد. يكي روي پورت AGP و ديگري روي پورت PCI. . در اين قسمت مي توان تنظيم كرد كه كدام كارت اصلي و كدام كارت دوم باشد. اما اگر يك كارت گرافيكي روي سيستم نصب شده باشد بايد تنظيم پيش فرض را به AGP  تغيير داد. گفتني است كه در سيستم هايي كه از دو كارت گرافيك استفاده مي كنند ، كارت اصلي به كارتي مي گويند كه تصاوير را در هنگام بوت شدن كامپيوتر نمايش مي دهد.

نكته : در باياس فونيكس اين گزينه،  Primary VGA BIOS نام دارد.

Power Management Setup
تنظيمات اين قسمت كه اكثرا هم در تنظيم آن اشتباه مي كنند يكي از مهمترين قسمت تنظيمات مي باشد چراكه اگر به صورت نادرست انجام شوند منجر به مشكلاتي از جمله shutdown شدن بيهوده دستگاه مي شود. از آنجا كه خود ويندوز داراي Power Management دروني مي باشد براي آنكه بخواهيد شخصاً كنترل را به دست بگيريد بايد اين قسمت در BIOS غير فعال شود در غير اينصورت تنظيمات شخصي شما با تنظيمات پيش فرض در گير شده و هيچ يك به درستي كار نخواهند كرد. توجه داشته باشيد كه توليد كنندگان مادربرد هرگز تصور نمي كنند كه تمامي كاربران از سيستم عامل windows استفاده مي كنند در نتيجه بسياري از تنظيمات BIOS براي كساني است كه از اين سيستم عامل استفاده نمي كنند.



شكل 5

شرح برخي گزينه هاي مهم اين پنجره كه در شكل 5 آنها را مي بينيد عبارتند از :
Soft-Off by PWR-BTTN : توسط اين گزينه مي توان نوع خاموش شدن سيستم را تعيين كرد. اگر روي گزينه Instant-off تنظيم شده باشد به محض زدن دكمه Power سيستم خاموش مي شود و اگر روي گزينه Delay 4 Sec تنظيم شده باشد بايد دكمه Power  را چهار ثانيه نگه داشت تا سيستم خاموش شود.

AC Back Function : اين گزينه وضعيت روشن شدن كامپيوتر را پس از ورود برق به سيستم نشان مي دهد. زماني را در نظر بگيريد كه برق رفته است و مي خواهيد پس از آمدن برق سيستم خودبخود روشن شود پس بايد آن را روي گزينه Full-On تنظيم نماييد.در صورتيكه بخواهيد بعد از آمدن برق ،  سيستم هميشه خاموش بماند ، بايد گزينه Soft-Off را انتخاب نماييد.
گزينه Memory نيز بر اساس وضعيت قبل از برق رفتن تصميم مي گيرد. اگر سيستم خاموش بوده خاموش مي ماند و اگر روشن بوده سيستم روشن مي شود. اين گزينه در بايوس فونيكس به نام  AC Power Loss Restart مي باشد.

Keyboard Power On : اين گزينه به شما امكان مي دهد توسط كيبورد بتوانيد سيستم را روشن كنيد. بعنوان مثال اگر روي گزينه Keyboard 98 تنظيم شده باشد و كيبورد شما داراي دكمه Power باشد ، هنگاميكه سيستم خاموش است مي توانيد با زدن آن دكمه سيستم را روشن نماييد.

Mouse Power On : اگر Enable باشد با حركت موس سيستم روشن مي شود.

PME Event Wake Up : وقتي اين گزينه Enable باشد با هر سيگنال كارت PCI اي كه داراي اين خاصيت باشد سيستم روشن مي شود. بعنوان مثال اگر از كارت شبكه اي استفاده مي كنيد كه خاصيت ( WOL( Wake-On-LAN را دارد ، اين گزينه بايد فعال باشد. چون پس از درخواستي كه به كامپيوتر شما وارد مي شود سيستم تان را روشن خواهد كرد. اگر از اين كارت هاي PCI استفاده نمي كنيد اين گزينه را غير فعال كنيد. اين گزينه در بايوس فونيكس به نام  Power up on PCI Device مي باشد.

Resume by Alarm : با تنظيم اين گزينه و دو گزينه زير آن مي توانيد سيستم را در زمان مشخصي خود به خود روشن نماييد. اين گزينه در بايوس فونيكس به نام  Automatic Power up مي باشد.گزينه هاي بايوس فونيكس در پنجره Power Management بصورت زير مي باشد.

HDD Down In Suspend : اين امكان باعث مي شود كه هارد وقتي دستگاه به حالت Suspend مي رود به صورت اتوماتيك Shut down شود اما از آنجا كه اين قبيل كنترل ها توسط windows انجام مي شود توصيه مي شود اين گزينه را غير فعال كنيد.

PWR Button < 4 Secs : اكثر كامپيوترهاي ATX داراي اين تنظيم مي باشند كه اگر دكمه Power بيش از 4 ثانيه نگهداشته شود ، دستگاه خاموش مي گردد حال مي توان تنظيم كرد كه اگر اين دكمه كمتر از 4 ثانيه نگهداشته شد  بسته به ميل شما  چه اتفاقي براي دستگاه بيفتد مثلاً  زودتر خاموش شود و يا به حالت Suspend برود

Wake / power up Ext. Modem : اين گزينه براي آنست كه هنگام زنگ خوردن تلفن ، دستگاه روشن گردد (در صورت وصل بودن modem به خط تلفن).

Power on By PS/2 Mouse : اگر فعال باشد، مي توان با استفاده از يك ماوس PS/2 دستگاه را به صورت خودكار روشن نمود البته توصيه مي شود اين گزينه غير فعال باشد.

Power on PS/2 Keyboard : با فعال كردن اين گزينه مي توان توسط كليدهاي خاصي از كيبورد در هنگام خاموش بودن دستگاه آنرا روشن نمود.

PC Health Status
همانطور كه در شكل 6 مشاهده مي كنيد گزينه هاي اين صفحه براي آگاهي از وضعيت حرارت و گرماي CPU و ولتاژ هايي كه توسط منبع تغذيه تامين مي گردد. اين گزينه ها مواردي به ما اطلاع مي دهند كه مهمترين آنها عبارتند از :
• خبر از خرابي فن CPU توسط گزينه CPU Fan Warning
• خبر از خرابي فن سيستم توسط گزينه System Fan Warning
• تعين حد براي دماي CPU بطوريكه با افزايش حرارت و عبور از حد تعيين شده سيستم بطور خودكار خاموش شود.

همانطور كه مي دانيد و در شماره هاي قبلي ماهنامه نيز به آن اشاره كرديم ، كاركرد صحيح منبع تغذيه ، در عملكرد بهينه سيستم بسيار تاثير گذار است.با توجه به ولتاژ هاي نشان داده شده در اين قسمت مي توان تا حدودي عملكرد منبع تغذيه را زير نظر داشت.

شكل 6

تنظيمات ديگر
لازم به ذكر است كه مادربردهاي گوناگون داراي گزينه هاي ديگري نيز مي باشند. براي رفع مشكل بعضي از خوانندگان محترم كه بارها از ما درخواست مقاله در اين خصوص را كرده بودند و همچنين براي تكميل تر شدن  اين مقاله به برخي از آنها در زير اشاره مي كنيم:

( CPU External Freq.( MHz : با اين گزينه مي توانيد فركانس خارجي CPU را تنظيم نماييد. براي تنظيم اين گزينه بايد به خصوصيات پردازنده دقت شود.

CPU Frequency Multiple Setting : معمولا روي Auto تنظيم مي شود.

Floppy Disk Access Controller : به علت آنكه امروزه اكثرا دستگاه ها داراي Floppy نمي باشند و يا از آن استفاده نمي شود اين گزينه را مي توان Disable نمود اما در صورت آنكه از Floppy استفاده مي شود اين گزينه بايد فعال باقي بماند.

Graphic Aperture Size : اين گزينه،  سايز جدول آدرس دهي مكاني دستورات گرافيكي يا Graphic Address Relocation Table)GART) را مشخص مي كند. همچنين مقدار حافظه آدرس دهي براي آدرس هاي حافظه AGP نيز در اين قسمت مشخص مي شود. اين تنظيم بدون توجه به ميزان حافظه اي كه خود كارت گرافيكي دارا مي باشد بايد روي 64 MB يا 128 MB تنظيم شود.

AGP 8X Support : اگر سيستم تان از AGP 8X پشتيباني مي كند اين گزينه را فعال كنيد تا كارت گرافيكي با سرعت 8X كار كند.

Resources Controlled : توصيه مي شود اين گزينه روي Auto)ESCD) تنظيم شود تا دستگاه به صورت اتوماتيك IRQها را تنظيم كند. در غير اين صورت بايد آنها را به صورت دستي تنظيم كرد كه كاري دشوار است .

Boot up Numlock Status : فعال يا غير فعال كردن اين گزينه بستگي به ميل شخصي خودتان دارد زيرا بعضي افراد تمايل دارند زمانيكه دستگاهشان بوت مي شود كليد Numlock كيبورد فعال باشد. بصورت پيش فرض اين گزينه Disable است.

 Gate A20 Option: با وجود آنكه تنظيم اين گزينه تقريباً براي ويندوزهاي XP تاثيري ندارد با اين حال پيشنهاد مي شود كه همواره اين گزينه روي Fast تنظيم شده باشد. تنها وقتي اين گزينه روي Normal تنظيم مي شود كه سيستم عامل DOS باشد. بصورت پيش فرض اين گزينه روي FAST تنظيم مي شود.

OS / 2 Onboard Memory > 64M : اين گزينه مخصوص ماشين هايي كه از سيستم عامل OS/2 ( سيستم عامل شركت IBM ) استفاده مي كنند مي باشد. بصورت پيش فرض اين گزينه Disable است.

Full Screen Logo Show : فعال يا غير فعال نمودن اين گزينه نيز بستگي به سليقه افراد دارد. اين گزينه وقتي فعال باشد عمليات شمارش حافظه ( Memory Count ) و  (   POST (   Power On Self Test  پشت پرده اي كه در واقع يك لوگوي گرافيكي مي باشد پنهان مي شوند. حال بعضي از كاربران علاقه دارند اين اطلاعات و عمليات فوق آشكار باشند در حاليكه گروهي ديگر پنهان بودن آنها را ترجيح مي دهند. بصورت پيش فرض اين گزينه Disable است.

System BIOS Cacheable : شايد هر جا اسم Cache را بشنويد بگوييد خوب است و كارايي را بالا مي برد اما اينطور نيست. در اين مورد بخصوص اين امكان مي تواند باعث مشكلاتي شود. مانند Crash كردن سيستم وقتي يك برنامه مي خواهد روي قسمتي از باياس اطلاعاتي را بنويسد. بهرحال اين امكان زماني فوق العاده است كه از سيستم عامل DOS استفاده نماييد.

Video RAM Cacheable : فعال بودن اين گزينه باعث مي شود كه اطلاعات RAM كارت گرافيكي مستقيماً روي كش L2  ياد داشت شود كه اين كار مقدار قابل ملاحظه اي زمان دسترسي به ROM را كاهش مي دهد. البته امروزه به علت پيشرفته بودن ويندوز نسبت به DOS خود ويندوز به ندرت از ROM استفاده مي كند. همچنين به علت محدود بودن حافظه كش L2 توصيه مي شود كه به ويندوز اجازه دهيد تا خودش از L2 براي افزايش كارايي ساير Task ها استفاده كند. پس بهتر است اين گزينه را Disable كنيد.

+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در شنبه هجدهم خرداد 1387 و ساعت 0:2 |
نگاهي كارشناسانه به موارد استفاده ازكارت هاي گرافيك

بهمن ماه 84 شماره 20

اشاره :
صنعت گرافيك روز به روز در حال رشد و پيشرفتي فزاينده است. اين پيشرفت با اضافه شدن چيپ هاي قوي و افزايش مقدار حافظه ، موجب افزايش سرسام آور قيمت كارت هاي گرافيك شده است، قيمتي بالغ بر 500 هزار تومان يا بيشتر كه برابر با قيمت كامپيوتر هاي معمولي مي باشد!


با اين اوصاف آيا به راستي اين ويژگي هاي جديد كارت هاي گرافيكي گران قيمت به كار مي آيند؟ و آيا نبود اين كارت ها در يك كامپيوتر معمولي و ارزان آن را بي استفاده مي سازد؟
جواب اين سوال مطمئنا منفي است.
كامپيوتر هاي معمولي هر آنچه كه براي كار با برنامه هاي آفيس ، مونتاژ تصاوير ، گوش دادن به موسيقي ، تماشاي فيلم و استفاده از اينترنت، نياز است را ارائه مي دهند. اين كارها ، نه نياز به يك كارت گرافيكي سريع دارد و نه به يك CPU با قدرت بالا. تماشاي DVD و تصاوير ويديويي نيز مشكل نيست. حتي ساده ترين كارت هاي VGA امروزي نيز نيازهاي ضروري را برآورده مي سازند.
با اين وجود، معيار انتخاب يك كارت گرافيك به انتظارات شخص كاربر بستگي دارد. اگر موارد استفاده از كامپيوتر صرفا به كار هاي از قبيل تايپ ، تماشاي فيلم ، گوش دادن به موسيقي و استفاده از اينترنت است در اينصورت تمام كارت هاي گرافيكي موجود از عهده اين كار بر مي آيد.
با توجه به آنچه گفته شد، پس چگونه مي توان علت قيمت بالاي كارت هاي گرافيكي را توضيح داد؟ چه چيزي مي تواند قيمت 500 و 600 هزار توماني كارت هاي گرافيكي را توجيه كند؟ جواب اين سوال واقعاً آسان است: گيم ها !
طراحان بازي هاي كامپيوتري مي كوشند تا با استفاده از حركات سه بعدي بسيار پيچيده محيط بازي را به گونه اي فضا سازي كنند كه تا حد ممكن واقعي به نظر برسد. آنها براي رسيدن به اين هدف، نياز به قدرت محاسباتي بسيار بالايي دارند تا بتوانند از عهده محاسبات لازم و حجم بالاي اطلاعات پردازش شده برآيند. به بيان ساده، كارت هاي گرافيك جديد، تجهيزاتي واقعا خاص و خودكفاي هستند كه اساساً بعنوان كامپيوتري درون كامپيوتر عمل مي كنند.

هزينه سرسام آور 3D
استانداردهاي صنعت 3D ، ويژگي ها و قابليت هايي كه پردازشگرهاي گرافيكي بايد دارا باشند را تعريف مي كنند.
 معمول ترين اين استانداردها، Direct3D مايكروسافت ( بخشي از Direct X ) است كه تاكنون براي چندين نسل تعريف شده است. سازندگان چيپ گرافيكي در تعريف مشخصه هاي استانداردهاي 3D با مايكروسافت همكاري نزديكي دارند.
قدرت محاسباتي پردازشگرهاي گرافيكي دائماً در حال افزايش است تا با استفاده از استاندارد 3D ، خروجي هاي تصويري را بيش از پيش به واقعيت نزديك كنند. با افزايش قدرت كارت هاي گرافيك علاوه بر بالا بردن فركانس ، افزايش تعداد ترانزيستورها نيز تاثير بسزاي دارد كه نتيجه آن ، سير صعودي قيمت  چيپ ها مي باشد. بطور مثال مدل Geforce 256 كه NVIDIA در اواخر سال 1999 به بازار عرضه نمودشامل 22 ميليون ترانزيستور مي باشد اما يكي از  پيچيده ترين  كارت هاي گرافيك موجود در بازار ، مدل NVIDIA Geforce 6800  است كه داراي 222 ميليون ترانزيستور است.

جدول 1


اما اين همه تلاش براي چيست؟ مطمئنا باز هم پاسخ گيم است.زيرا كه آنها تنها
نرم افزارهاي مصرفي اي هستند كه به واقع از قابليت هاي 3D يك كارت سود مي برند و اين حقيقتي است كه تا مدتها تغيير نخواهد كرد. البته نرم افزارهاي حرفه اي هم وجود دارند مانند نرم افزار هاي AutoCAD ،  انيمشن سازي و مونتاژ تصاوير كه نياز به يك كارت گرافيكي سريع و با قابليت 3D دارند.
دو كمپاني بزرگ ATI و NVIDIA  كارت هايي را ارائه مي كنند كه داراي  قابليت هاي بسيار عالي و خاص براي نرم افزارهايي نظير  AutoCAD, Maya, Avid, Catia, Lightwave, Softimage, 3DSMax  و غيره مي باشد.
همانطور كه در شماره 18 نيز به آن اشاره شد ويندوز " Vista " ، ويژگي جديدي دارد كه نيازمند يك كارت گرافيكي 3D پيشرفته مي باشد با اين وجود، انتظار نداريم كه براي كارهاي معمولي كارت هاي گرافيكي حتماً خيلي قوي باشند بخصوص اينكه بسياري از كارها به هيچ وجه نياز به كارت 3D پيشرفته ندارد.

تعداد كساني كه با كامپيوتر بازي مي كنند
دوباره بايد بپرسيم كه آيا گيم ارزش اين همه هزينه و زحمت را دارد؟ براي پاسخ به اين سوال، اجازه دهيد نگاهي داشته باشيم به تعدادي از افرادي كه از كامپيوتر بعنوان وسيله بازي استفاده مي كنند.
طبق تخمين Jon Peddie Research  بين 5  تا  7 ميليون مشتاق و طرفدار به اصطلاح
« سرسخت » بازي هاي كامپيوتر وجود دارند كه از كامپيوترشان صرفا براي بازي استفاده مي كنند. طي يك سال، آنها بطور منظم بين 1500 تا 2000 دلار صرف سخت افزار و 300 دلار هم روي بازي ها سرمايه گذاري مي كنند.
اما تعداد پيش بيني نشده افرادي كه گيم بازي مي كنند (جريان غالب ) بسيار بزرگ تر است و تقريباً از 30 ميليون كاربر بيشتر است. اين گروه  در حاليكه بازي هاي كامپيوتري را دوست دارند اما بعداز ظهرهايشان به غير از گيم با سرگرمي هاي ديگري نيز مي گذارنند. اين افراد از كامپيوترهايشان براي انجام كارهاي ديگر نيز استفاده مي كنند. اين گروه  ، سالانه 100 تا 1500 دلار صرف سخت افزار كامپيوتر و 50 تا 100 دلار را هم روي بازي ها سرمايه گذاري مي كنند.
اگر اين دو گروه را با هم تركيب كنيم، به بازاري مي رسيم كه تحت بهترين شرايط شامل 40 ميليون كاربر است كه وسواس خاصي نسبت به كارت گرافيكي خود دارند. طبق آماري كه اوايل سال 2005 اعلام شد ، تا پايان سال 2004 ، صد و هشتاد ميليون كامپيوتر شخصي در سراسر جهان فروخته شده است. فعلاً از اين سوال كه آيا اين كامپيوترهاي شخصي ، دستگاه هاي آماده بودند و يا توسط خريداران مونتاژ شده اند صرف نظر مي كنيم.اين آمار بدان معني است كه تقريباً 20 درصد كل بازار را  كاربراني تشكيل مي دهند كه از كارت هاي گرافيك پيشرفته استفاده كرده اند. با بررسي مقدار پول و تلاشي كه ATI, NVIDIA صرف ارتقاي كارت هايشان مي كنند در مي يابيم كه اين رقم واقعاً بسيار پايين است.
موقعيتي كه سازندگان بزرگ كارت گرافيك در آن قراردارند ناشي از  تفاوت بين اهداف آنها (پيشرفت تكنولوژي 3D) و نيازهاي واقعي بيشتر كاربران مي باشد. طبق بررسي ديگري كه توسط Jon Peddie Research انجام شد، هر كامپيوتر شخصي كه امروزه فروخته مي شود كارت گرافيكي اي با شتاب دهنده 3D خواهد داشت ، حال چه كاربر واقعاً به آن نياز داشته باشد و چه نداشته باشد.

Intel پيشتاز بازار گرافيك
دو پيشتاز بخش گرافيك يعني ATI و  NVIDIA، مدتهاست كه با افزايش توانايي كارت هايشان و ارتقاي آنها با قطعات 3D براي حضور در بازار باهم به رقابت مي پردازند.
با اين وجود، شركتي كه پيشتاز بازار است، در رويارويي با حجم وسيعي از راه حل هاي گرافيكي، روش متفاوتي را اتخاذ كرده است.اينتل ، كارت گرافيكي نمي فروشد بلكه در عوض پردازشگرهاي گرافيكي را در چيپ هاي مادربرد قرار مي دهد. اين روش كه Intel Extreme Graphics II نام دارد بسيار هم موفق بوده است.
اين موفقيت در حالي حاصل شد كه عملكرد3D اين راه حل ، بسيار تاثير گذار بود. البته اين روش ، راه حل خوبي براي بازي هاي حرفه نيست اما كاربراني كه تنها نياز به كارت هاي گرافيكي معمولي براي كارهاي اداري، استفاده از اينترنت و تماشاي تصاوير و فيلم دارند با قيمتي خيلي مناسب به همه آنچه كه نياز دارند خواهند رسيد.اين روش اينتل كه چيپ كارت گرافيك را در چيپ اصلي مادربرد داده است با استقبال فراواني روبرو شد زيرا خريدار عملاً بطور رايگان به يك كارت گرافيك دست مي يابد.
كارت گرافيك رايگان ؟ اين چيزي است كه اينتل را موفق تر كرده است !
راز موفقيت اينتل را با توجه به توضيح زير درك خواهيد كرد:
سازندگان مادربرد 41 دلار براي چيپ i915 اينتل با يك هسته گرافيكي  GMA 900 ميپردازند كه تنها 4 دلار از قيمت مدل i915P بدون گرافيك بيشتر است.اين يعني شما به جاي خريد يك كارت با حداقل قيمت (30 هزار تومان) يك مادر برد با كارت گرافيك Onboard تهيه مي كنيد كه فقط 5 هزار تومان گرانتر است.
اينتل ، با اين كار راه حل ايده آلي را در اختيار مشترياني كه چندان علاقه اي به گيم نداشته و تنها مايلند يك كامپيوتر شخصي با حداقل قيمت ممكن داشته باشند قرار مي دهد.بطوريكه مي توان در هر زمان ، تنها با نصب يك كارت گرافيكي سريع بر روي اسلات AGP و يا PCI Express ، سيستم را وارد دنياي گيم شد.
اين روش يك روش جديد نيست . از مدتها پيش شركت هاي  Intel ، VIA و SiS  اين عمل را انجام مي دادند.آنها چيپ كارت گرافيك را در چيپ اصلي مادر برد( پل شمالي يا همان North Bridge )  ادغام مي كردند.در حال حاضر نيز شركت هاي NVIDIA و ATI نيز رو به توليد چيپ هاي مادربرد كرده اند و سعي دارند با ادغام كارت گرافيك در چيپ مادر برد به بازار بزرگي كه هم اكنون در دست اينتل است نزديك شوند.

جدول 2: مقايسه سهم کمپاني‌ها در بازار كارت هاي گرافيك


كارت مناسب براي كار مناسب
هنگام انتخاب يك كارت گرافيكي بايد كاربرد مورد نظر  براي آن كارت را درنظر گرفت.
آيا از سيستم تنها براي كارهاي اداري، جستجو در اينترنت و ايميل استفاده خواهد شد و يا بايد آخرين بازي هاي كامپيوتري را هم اجرا كند؟
واقعاً كارت گرافيك چه ويژگي هايي بايد داشته باشد؟ اين مقاله شما را در يافتن پاسخ به اين سوالات كمك خواهد كرد. در ادامه به بررسي اجمالي (هر چند ناقص) گروه هاي كاربري مختلف و آنچه كه سازندگان مختلف كارت هاي گرافيكي براي هر كدام ارائه مي دهند، مي پردازيم.

كاربران آفيس و اينترنت
اين كامپيوترها هيچگاه با بازي هاي 3D برخورد نخواهند كرد اين تعريف در خصوص يك كاربر آفيس و اينترنت نيز صادق است. در اينجا عملكرد 3D كارت گرافيكي خارج از موضوع بحث ما است.
هم كارت هاي گرافيكي ادغام شده در چيپ مادربرد)  و هم كارت هاي گرافيك قديمي تر (Radeon 7000, Geforce 4MX) عملكرد مناسبي را در نرم افزارهاي 2D ، مانند كارهاي  اداري، جستجوي وب و موارد مشابه ارائه مي دهند.اين نكته را در نظر داشته باشيد كه كارت هاي گرافيك معمولي و ارزان قيمت و مادر بردهايي كه كارت گرافيك Onboard دارند ، فقط گيم هاي سنگين و پيشرفته را نمي توانند اجرا كنند وگرنه بسياري از گيم هاي معمولي را مي توانند راه اندازي كنند.
توصيه : براي مصارف آفيس و اينترنت از مادر بردهايي كه كارت گرافيك Onboard دارند استفاده كنيد( با اين كار حداقل بين 15 تا 20 هزار تومان صرفه جويي كرده ايد)  در غير اينصورت از كارت هاي گرافيك معمولي ATI و يا NVIDIA 32 مگابايتي استفاده نماييد. 

طرفداران نيمه حرفه اي گيم
بخش بزرگي از كاربران،گروهي هستند كه از كامپيوترشان  نه تنها براي كارهاي اداري و خانگي بلكه براي بازي نيز ( البته نه بصورت حرفه اي ) استفاده مي كنند.
اين بخش بازار ، تحت سلطه سازندگان چيپ هاي  NVIDIAو ATI است. هر دوي اين كمپاني ها نقش بسزايي در توسعه تكنولوژي هاي كارت هاي گرافيك داشته و به عنوان بزرگترين توليدكنندگان كارت هاي گرافيكي عمل مي كنند. عمده فروش كارت هاي گرافيكي (به غير از كارت هاي Onboard)  در دست اين دو شركت است.
قاعده « قيمت بالاتر، كيفيت بهتر» نيز در خصوص كارت هاي گرافيك صدق مي كند.(البته تفاوت هاي ديگري هم وجود دارند).
توجه داشته باشيد كه مقدار RAM در كارت گرافيك ، مهمترين عامل تعيين كننده نيست.اين تصور اشتباهي است كه بسياري از خريداران و فروشندگان دارند كه براي انتخاب كارت گرافيك مناسب گيم ، فقط مقدار رم آن را در نظر مي گيرند در صورتيكه مدل و  فركانس چيپ و همچنين اينترفيس ( AGP يا PCIe ) و 128 و 256 بيتي بودن memory interface نيز بسيار اهميت دارد.

مشتاقان بازي با كامپيوتر
تكنولوژي SLI كه مختص NVIDIA مي باشد چيزي شبيه تكنولوژي Cross Fire كمپاني ATI است .
اگر بخاطر داشته باشيد در شماره 17 در مقاله " مقايسه 7 كارت گرافيكي " توضيحاتي در خصوص تكنولوژي SLI ارائه كرديم.
( SLI ( Scalable Link Interface  تكنولوژي مختص كارت هاي گرافيك NVIDIA است كه در آن دو كارت گرافيك بصورت همزمان وظيفه رندر كردن تصاوير و ارسال به يك خروجي را بر عهده دارند. براي استفاده از تكنولوژي SLI هم مادربرد و هم كارت هاي گرافيك بايد آن را پشتيباني كنند. در اين تكنولوژي از دو كارت PCI Express 16X استفاده مي شود بطوريكه دو كارت بر روي مادربرد و روي دو اسلات PCI Express نصب شده و توسط كابل مخصوصي از داخل به هم متصل مي شوند. تكنولوژي SLI موجب مي شود كه در بازي هاي سنگين و گرافيك بالا و انيميشن هاي سه بعدي مسئوليت رندر كردن تصاوير به طور مساوي بر روي كارت تقسيم گردد.
و اين چيزي كه مشتاقان سرسخت گيم را به سمت اين كارت هاي گرافيك مي كشاند.

توجه داشته باشيد كه براي كار با نرم افزار هايي حرفه اي مانند AutoCAD، نرم افزار هاي ساخت انيميشن هاي كامپيوتري (مانند 3D Max ،  MAYA براي كارهاي نيمه حرفه اي) حتما بايد از كارت گرافيك حرفه اي و با مقدار RAM بالا استفاده كرد( اصولا براي كارهايي كه نياز به رندر كردن تصاوير و ساخت حجم دارند بايد مقدار رم آن زياد باشد)  اما براي طراحي هاي 2 بعدي مانند فتوشاپ ، مقدار رم كارت گرافيك و سرعت چيپ آن چندان اهميت ندارد .

سخن پاياني
جاه طلبي مشترك NVIDIA و  ATI به عبارت ديگر رسيدن به بالاترين سطوح عملكرد، باعث شده كه قيمت كارت هاي گرافيكي بطور حيرت آوري بالا رود و به نظر مي رسد كه به اين زودي ها پايين نخواهد آمد. البته مشتاقان بازي هاي كامپيوتري از اين پيشرفت سريع  بسيار خوشحالند، شتابي كه  باعث بالا رفتن مداوم سرعت و كيفيت تصويري مي شود. با اين وجود، اكثر كاربران از كامپيوتر هاي خود براي كارهاي معمولي و كار با اينترنت استفاده مي كنند و هيچ بهره اي از ويژگي هاي 3D جديد و ابتكاري كارت هاي گرافيكي گران قيمت امروزي نمي برند. در واقع آنها مي توانند مادربردهايي را تهيه كنند كه داراي كارت گرافيك Onboard است.
هر دو شركتATI و NVIDIA مدل هاي متنوعي از كارت هاي گرافيكي را براي بازيكنان حرفه اي متفاوت ( و با بودجه هاي مختلف ) ارائه مي كنند،از كارت هاي
 Entry – Level گرفته تا پيشرفته ترين محصولات با بالاترين قدرت. با اين تعدد محصول ، دو كمپاني  NVIDIAو  ATI تقريباً به 40 ميليون كاربر خدمات رساني مي كنند كه بر طبق محاسبات ما تقريباً 20 درصد كل و بازار جهاني است. اگر شما هنوز با اين وجود به راه حل كارت هاي گرافيكOnboard و ارزان قيمت مي خنديد، پس احتمالاً جزو آن 20 درصد هستيد، 80 درصد ديگر دليلي ندارند كه پولشان را روي كارت هاي گرافيك 3D گران و پيشرفته سرمايه گذاري كنند.

+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در شنبه هجدهم خرداد 1387 و ساعت 0:2 |
مراقبت سوختن دوربين هاي ديجيتالي باشيد
رضا صادقي
بهمن ماه 84 شماره 20

اشاره :
استفاده مكرر از دوربين ديجيتال و اتصال آن به كامپيوتر احتمال سوختن دوربين را بسيار افزايش مي دهد.


اين مورد بخاطر وجود الكتريسيته ساكن و ارسال شوك از طريق پورت USB بوجود مي‌آيد و اكثراً در ساختمان هايي كه كامپيوتر را بدون استفاده از سيستم اتصال به زمين ( Earth )  مورد استفاده قرار مي دهند رخ مي دهد. هر وسيله الكتريكي يا الكترونيكي كه از برق مستقيم استفاده مي كند مانند كامپيوتر، مانيتور و وسايلي از اين قبيل ، بر روي بدنه خود داراي نويز و الكتريسيته مي باشند(براي مشاهده اين نكته  فازمتر را به قسمت فلزي كيس بزنيد) .
بدنه كامپيوتر به دليل عدم استفاده از سيستم  ِارت ( اتصال به زمين ) در ايران ، داراي برق ضعيفي مي باشند كه در صورتيكه با دست خيس لمس شود كمي لرزش احساس خواهد شد . اين برق روي بدنه با استفاده از كابل اتصال به زمين  حل مي شود.
اين باور نيز وجود دارد كه با برگرداندن دوشاخه برق مشكل فوق برطرف مي گردد در صورتيكه با اين كار تنها جاي فاز و نول تغيير كرده و برق همچنان برروي بدنه وجود دارد.
در ساخت اكثرIC  هاي بكار رفته در كامپيوتر از  تكنولوژي CMOS استفاده شده است. اين تكنولوژي به الكتريسيته ساكن و شوك هاي الكتريكي بسيار حساس بوده و همين امر باعث سوختن آنها مي شود.
در كشورهاي پيشرفته ، جهت رفع اين مشكل از چاه عميقي استفاده مي شود كه درون آن ميله رساناي بلندي نصب مي شود و به چاه ارت معروف مي باشد و كليه وسايل برقي بوسيله پريزهاي ارت دار به آن متصل مي شوند و الكتريسيته ساكن به زمين انتقال يافته و مورد سوختن وسايل و يا برق گرفتگي منتفي مي شود.

با توجه به اين نكته كه در ايران به جز در بعضي كارخانجات و شركت هاي بزرگ از سيستم ارت استفاده نمي شود و با توجه به توضيحات بالا ، براي رفع اين اشكال چند راه حل مفيد را معرفي مي كنيم :

• هر وسيله اي كه بصورت جانبي به كامپيوتر متصل مي شود احتمال ورود شوك و سوختن را دارد. براي تخلبه الكتريكي بدنه كيس ابتدا پيشنهاد مي كنيم كابل بلند را به يكي از پيچ هاي پشت كيس وصل نموده و سر ديگر آن را به لوله آب ببنديد اين كار چيزي شبيه به چاه ارت مي باشد و باعث تخليه شدن شدن الكتريسيته از بدنه مي گردد. لازم بذكر است كه حتماً قبل از اين كار پريز برق كامپيوتر را بكشيد تا دچار برق گرفتگي نشويد و سپس بعد از نصب كابل فوق پريز برق را مجدداً وصل نمائيد.

•  امروزه اكثر وسايل جانبي كه به كامپيوتر نصب مي شوند از پورت USB استفاده مي كنند و پورت فوق نيز بدليل اتصال به بدنه ، داراي الكتريسيته مي باشد كه در بسياري از موارد اين شوك باعث سوختن وسايل مورد استفاده مي شود ( اين مورد براي دوربين هاي ديجيتال بسيار زياد  مشاهده شده است ). پيشنهاد ما براي آن دسته از كاربراني كه ازوسايل USB كه قابليت استفاده از رم هاي مختلف را دارد، استفاده از يك دستگاه كارت خوان(Memory Card Reader ) مي باشد.امروزه اكثر دوربين هاي ديجيتال و يا  MP3 Playerها از حافظه هاي رم استفاده مي كنند كه بدليل استفاده همزمان از باطري و اتصال به پورت USB احتمال سوختنشان بسيار بالاست . نكته بعدي وصل كردن پي در پي اين وسايل از طريق كابل USB مي باشد كه به دليل ظريف بودن پورت USB روي دوربين ها احتمال خرابي در آنها زياد مي باشد.
با توجه به قيمت مناسبMemory Card Reader  ها مي توان گفت بهترين گزينه انتخاب وسيله فوق مي باشد. زيرا تجهيزات جانبي بصورت مستقيم
به كامپيوتر وصل نشده و احتمال سوختن وسايل فوق به صفر مي رسد.همچنين در صورت بروز اشكال در دستگاه مورد استفاده( بطور مثال دوربين ) هزينه تعمير آن در صورت قابل تعمير بودن بسيار بالاتر از يك كارت خوان مي باشد در اينجا نمونه اي از دستگاه فوق كه از لحاظ كارايي و قيمت مناسب مي باشد معرفي گردد.

 


+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در شنبه هجدهم خرداد 1387 و ساعت 0:1 |
، تعقيب كننده حركات كاربر

دي ماه 84 شماره 19

اشاره :



وب كم ها در ابتداي ظهورشان وسايلي فانتزي به نظر مي رسيدند اما پس از گذشت زمان ، پيشرفت تكنولوژي و افزايش سرعت برقراري ارتباط با اينترنت ، وب كم تبديل به ابزاري معمول و همه گير شده است كه مي توان توسط آن در حين چت كردن تصاوير طرف مقابل را مشاهده كرد.
اما در اين دو سه سال اخير ،  دوربين هاي وب كم پيشرفت هاي بيشتري نيز كرده اند به طور مثال 2 سال پيش Logitech ، دوربيني به نام  QuickCam Sphere ارائه كرد كه  مي توانست 90 درجه در جهت چپ و راست و 30 درجه در جهت بالا و پايين چرخش كند همچنين داراي قابليت Head Tracking و يا  دنبال كردن حركات سر بود . اما اين دوربين داراي مشكلاتي نيز بوده است مثلاً گاهي تصوير صورت را اشتباه تشخيص داده  و به طور مثال يك جعبه يا اسپيكر را به جاي صورت فرد در نظر مي گرفت كه كاربر مجبور بود  دوربين را از حالت تشخيص اتوماتيك خارج كند و به صورت دستي جهت آنرا به سمت صورت برگرداند.
از جمله مشكلات ديگر افت كيفيت تصوير در هنگام زوم مي باشد كه ميزان قابل توجهي از وضوح تصوير مي كاهد. اما مشكل اصلي مربوط به چگونگي حركت دوربين است كه به جاي حركت يكنواخت داراي حركت مقطع و پله پله بوده كه همين نوع حركت،  دوربين را در هنگام زوم كردن دچار مشكل مي ساخت.
بعد از ارا ئه اين وب كم در 2 سال ، پبش اكنون Creative وب كم WebCam Live!Motion  خود را ارائه كرده كه به خوبي مي تواند حركت صورت را دنبال كند و كارايي بهتري به نسبت Quickcam   داشته باشد.
اين دوربين اولين بار در نمايشگاه CeBIT 2005  گذشته ارائه شد و اكنون وارد بازار شده است.

هميشه اين نكته مهم را بايد در نظر داشته باشيد كه براي به دست آوردن هدف بهتر ، بايد صبر بيشتري داشت. بعد از انتظاري  دو ساله اكنون اين وب كم با امكاناتي پيشرفته و نرم افزاري پيشرفته تر و پيچيده تر وارد بازار شده است.
با توجخ به اينكه اين دوربين داراي حركتي هوشمند و پيشرفته مي باشد اما هنوز هم به بهترين حالت خود نرسيده است. حركت دوربين داراي دو گونه Smart  و Continuous & ( هوشمندانه و دنباله دار) ميباشد.در حالت هوشمند ، دوربين زماني به حركت مي افتد كه حركت سر پايان يافته باشد و ثابت شده باشد اما حالت دنباله دار از شروع حركت سر آغاز به حركت كرده و تا حركت سر پايان يابد به دنبال آن حركت مي كند.
انتخاب نوع حركت ، بستگي به نوع استفاده و انتخاب كاربر دارد. با انتخاب گزينه Continuous زوم ديجيتالي نيز فعال مي شود. اگر بخواهيد كه تصوير چهره كاربر  همواره در حال حداكثر زوم باشد اين عمل به صورت دستي بايد انجام گيرد كه البته به مقدار زيادي از كيفيت عكس مي كاهد.
WebCam Live!Motion مجهز به يك لنز با زاويه باز  ( WIDE-ANGLE ) مي باشد. امكان جالبي كه اين دوربين دارد آن است كه مي تواند عكس هاي  پاناروما (  Panoramic ) بكيرد. براي اينكار دوربين به طرف 3 نقطه مي چرخد و سه عكس تخيه مي كند و هر سه عكس  را به صورت خودكار متصل مي كند و يك عكس يكپارچه و عريض توليد با زاويه اي به عكس تهيه مي كند و به صورت خودكار آنها را به يكديگر متصل مي كند و نمايش مي دهد.

+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در شنبه هجدهم خرداد 1387 و ساعت 0:1 |
اشاره اي كوتاه به تكنولوژي Dual Channel

اسفند ماه 84 شماره 21

اشاره :
افزايش سرعت و بهره‌گيري از حداكثر توان پردازنده، يكي از مهمترين اهداف طراحان سيستم‌هاي كامپيوتري است . اما آيا فقط افزايش سرعت پردازنده كافيست ؟


بسياري از اجزاء كامپيوتر به عنوان گلوگاه سرعت بشمار مي‌آيند.
RAM ، PCI ، AGP و … مسيرهاي انتقال اطلاعاتي هستند كه سرعت انتقال در آنها به مراتب كمتر از سرعت پردازنده است .
سوالي كه در اينجا مطرح مي شود اينست كه آيا طراحان توانائي طراحي و توليد RAM با سرعت بالا و همتراز پردازنده را ندارند ؟
جواب مطمئناً مثبت است . Cache يا همان حافظه نهان در پردازنده‌ها ، حافظه‌هاي بسيار سريعي ( SRAM) هستند كه قادرند با سرعتي برابر با سرعت پردازنده كار كنند.حـافظه‌هاي ( SRAM ( StaticRAM از تكنولوژي ساخت متفاوتي نسبت به حافظه‌هاي( DRAM ( Dynamic RAM بهره مي‌گيرند( استفاده از ترانزيستور در SRAM به جاي خازن درDRAM  ).
اما هزينه توليد اين حافظه‌ها بسيار گران است.اين هزينه بالا در توليد SRAM موجب شد كه طراحان به توليد DRAM و گسترش آن ادامه دهند و از ترفندهاي ديگري براي افزايش سرعت استفاده كنند. تكنولوژي‌هاي DDR و Dual Channel از راه‌هاي افزايش سرعت مي‌باشند.توضيح Dual Channel را با يك مثال شروع مي‌كنيم :
شكل1 ، طرحي شماتيك از يك پردازنده Pentium4 با FSB 800MHz  به همراه حافظه  DDR400 را مي دهد .

شكل 1


همانطور كه مي دانيد ، FSB نمايانگر سرعت انتفال اطلاعات بين پردازنده و چيپ اصلي مادربرد يعني MCH(Memory Controller HUB( مي‌باشد.
در حالت FSB 800MHz ، نرخ انتقال اطلاعات بين پردازنده و چيپ مادر برد درحدود 6.4GB/s است(حداكثر نرخ انتقال اطلاعات در رم‌هاي DDR400 ، در حدود 3.2GB/s مي‌باشد(400 x 64 bit ).با مقايسه اعداد بدست مي‌توان به اين نتيجه رسيد كه نيمي از پهناي باند بين پردازنده و MCH تقريباً بلا استفاده مي‌ماند و اين يعني پنجاه درصد كاهش كارائي سيستم.طراحان براي استفاده ازحداکثر کارايی،از تکنولوژی Dual Channel DDR استفاده کردند.
در اين تکنولوژی به جای استفاده از يك مسير انتقال  اطلاعات، بين رم و كنترلر حافظه ، از دو مسير (Channel ) استفاده مي‌شود كه با توجه به پهناي باند هر يك از كانال‌ها ( 3.2GB/s ) مجموع نرخ انتقال اطلاعات در هر دو كانال برابر با نرخ انتقال اطلاعات بين CPU و MCH مي‌باشد .

شكل 2


طرح چند نكته
• رم‌هاي مورد استفاده در سيستم‌هاي Dual Channel  تفاوتي با رم‌هاي معمولي DDR ندارند و به بيان ساده‌تر در اين سيستم‌ها از رم های خاص و يا متفاوتي استفاده نمي‌گردد.
•  در اكثر مادربردهاي Dual Channel ، 2 بانك رم و هر كدام از بانك ها داراي 2 اسلات است. در مادربردهاي Dual Channel بر خلاف مادر بردهاي معمولي ، بانك هاي 0 و 1 از هم فاصله‌دارند. اكثر سازندگان مادربرد براي تشخيص راحت‌تر كاربران ، اسلات رم‌هاي هر كانال را با يك رنگ خاص نمايش مي‌دهند . به عنوان مثال كانال A را با رنگ نارنجي و كانال B را با رنگ بنفش مشخص مي‌كنند.
•  تعداد رم‌هاي نصب شده بر روي مادربرد ، حتماً بايد زوج باشد .
• رم‌هائي كه در يك بانك قرار مي‌گيرند ، از نظر سرعت و ظرفيت حتماً بايد يكسان باشند.بطور مثال اگر يكي از رم‌ها  256 MB و DDR 333 است ، ماژول ديگر نيز بايد مشابه آن باشد.
•  دليلي ندارد كه رم‌هاي يك بانك با بانك ديگر از نظر سرعت يا ظرفيت مشابه باشند اما بهتر است كه هم سرعت باشند.

+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در شنبه هجدهم خرداد 1387 و ساعت 0:0 |
اشاره اي كوتاه به تكنولوژي Dual Channel

اسفند ماه 84 شماره 21

اشاره :
افزايش سرعت و بهره‌گيري از حداكثر توان پردازنده، يكي از مهمترين اهداف طراحان سيستم‌هاي كامپيوتري است . اما آيا فقط افزايش سرعت پردازنده كافيست ؟


بسياري از اجزاء كامپيوتر به عنوان گلوگاه سرعت بشمار مي‌آيند.
RAM ، PCI ، AGP و … مسيرهاي انتقال اطلاعاتي هستند كه سرعت انتقال در آنها به مراتب كمتر از سرعت پردازنده است .
سوالي كه در اينجا مطرح مي شود اينست كه آيا طراحان توانائي طراحي و توليد RAM با سرعت بالا و همتراز پردازنده را ندارند ؟
جواب مطمئناً مثبت است . Cache يا همان حافظه نهان در پردازنده‌ها ، حافظه‌هاي بسيار سريعي ( SRAM) هستند كه قادرند با سرعتي برابر با سرعت پردازنده كار كنند.حـافظه‌هاي ( SRAM ( StaticRAM از تكنولوژي ساخت متفاوتي نسبت به حافظه‌هاي( DRAM ( Dynamic RAM بهره مي‌گيرند( استفاده از ترانزيستور در SRAM به جاي خازن درDRAM  ).
اما هزينه توليد اين حافظه‌ها بسيار گران است.اين هزينه بالا در توليد SRAM موجب شد كه طراحان به توليد DRAM و گسترش آن ادامه دهند و از ترفندهاي ديگري براي افزايش سرعت استفاده كنند. تكنولوژي‌هاي DDR و Dual Channel از راه‌هاي افزايش سرعت مي‌باشند.توضيح Dual Channel را با يك مثال شروع مي‌كنيم :
شكل1 ، طرحي شماتيك از يك پردازنده Pentium4 با FSB 800MHz  به همراه حافظه  DDR400 را مي دهد .

شكل 1


همانطور كه مي دانيد ، FSB نمايانگر سرعت انتفال اطلاعات بين پردازنده و چيپ اصلي مادربرد يعني MCH(Memory Controller HUB( مي‌باشد.
در حالت FSB 800MHz ، نرخ انتقال اطلاعات بين پردازنده و چيپ مادر برد درحدود 6.4GB/s است(حداكثر نرخ انتقال اطلاعات در رم‌هاي DDR400 ، در حدود 3.2GB/s مي‌باشد(400 x 64 bit ).با مقايسه اعداد بدست مي‌توان به اين نتيجه رسيد كه نيمي از پهناي باند بين پردازنده و MCH تقريباً بلا استفاده مي‌ماند و اين يعني پنجاه درصد كاهش كارائي سيستم.طراحان براي استفاده ازحداکثر کارايی،از تکنولوژی Dual Channel DDR استفاده کردند.
در اين تکنولوژی به جای استفاده از يك مسير انتقال  اطلاعات، بين رم و كنترلر حافظه ، از دو مسير (Channel ) استفاده مي‌شود كه با توجه به پهناي باند هر يك از كانال‌ها ( 3.2GB/s ) مجموع نرخ انتقال اطلاعات در هر دو كانال برابر با نرخ انتقال اطلاعات بين CPU و MCH مي‌باشد .

شكل 2


طرح چند نكته
• رم‌هاي مورد استفاده در سيستم‌هاي Dual Channel  تفاوتي با رم‌هاي معمولي DDR ندارند و به بيان ساده‌تر در اين سيستم‌ها از رم های خاص و يا متفاوتي استفاده نمي‌گردد.
•  در اكثر مادربردهاي Dual Channel ، 2 بانك رم و هر كدام از بانك ها داراي 2 اسلات است. در مادربردهاي Dual Channel بر خلاف مادر بردهاي معمولي ، بانك هاي 0 و 1 از هم فاصله‌دارند. اكثر سازندگان مادربرد براي تشخيص راحت‌تر كاربران ، اسلات رم‌هاي هر كانال را با يك رنگ خاص نمايش مي‌دهند . به عنوان مثال كانال A را با رنگ نارنجي و كانال B را با رنگ بنفش مشخص مي‌كنند.
•  تعداد رم‌هاي نصب شده بر روي مادربرد ، حتماً بايد زوج باشد .
• رم‌هائي كه در يك بانك قرار مي‌گيرند ، از نظر سرعت و ظرفيت حتماً بايد يكسان باشند.بطور مثال اگر يكي از رم‌ها  256 MB و DDR 333 است ، ماژول ديگر نيز بايد مشابه آن باشد.
•  دليلي ندارد كه رم‌هاي يك بانك با بانك ديگر از نظر سرعت يا ظرفيت مشابه باشند اما بهتر است كه هم سرعت باشند.

+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در جمعه هفدهم خرداد 1387 و ساعت 23:58 |
برگرداندن آيكون Show Desktop

بهمن ماه 84 شماره 20

اشاره :
از سري مقالات پروفسور ويندوز


برگرداندن آيكون Show Desktop

آيكون Show Desktop در قسمت Quick Launch bar را كه حتما مي شناسيد( شكل 1) .همانطور كه مي دانيد اين گزينه ها بطور پيش فرض فعال نسيتند.براي فعال كردن آن ها ايتدا بر روي Taskbar راست كليك و گزينه Properties را انتخاب نماييد و سپس گزينه   Show Quick Launchرا تيك بزنيد.



شكل 1


گاهي اوقا ت پيش مي آيد كه يكي از اين آيكون ها حذف مي شود كه به راحتي  مي توان يك
Shortcut از برنامه مورد نطر را به قسمت Quick Launch bar اضافه كرد اما براي آيكون Show Desktop مسئله كمي پيچيده تر است .براي برگرداندن اين آيكون 3 روش وجود دارد.


روش اول :

بر روي Start كليك كنيد و در قسمت Run دستور regsvr32 /n /i:U shell32 را وارد و سپس Ok كنيد.

براي امتحان ، آيكون Show Desktop را پاك و دستور فوق را اجرا و سپس يك بار سيستم را ريست كنيد.

 

روش دوم:

برنامه Notepad را از قسمت Accessories اجرا كنيد.متن زير را در آن تايپ كنيد:
 

[Shell]

Command=2

IconFile=explorer.exe,3

[Taskbar]

Command=ToggleDesktop


فايل را به نام
"ShowDesktop.SCF" ذخيره كنيد.( دقت نماييد نام فايل حتما با علامت دبل كوتيشن باشد ).با اين عمل آيكون  Show Desktop ايجاد مي شود.سپس بوسيله موس ( Drag & Drop ) آن را به قسمت Quick Launch bar منتقل كنيد.


روش سوم :

با نام كاربري Administrator به ويندوز Login و در قسمت Search نام فايل Desktop.scf  را وارد و سيستم را جستجو كنيد. بعد از پيدا كردن آن ، فايل را بطور موقت در پوشه اي ذخيره كنيد و مجددا با User خود به ويندوز وارد شويد .يك پنجره باز كنيد و در قسمت Address ، آدرس زير را واد كنيد:

%Appdata%\Microsoft\Internet Explorer\Quick Launch

سپس فايل Desktop.scf را در آن كپي كنيد.



شكل 2

+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در جمعه هفدهم خرداد 1387 و ساعت 23:57 |
اضافه كردن Administrator Account به صفحه Logon ويندوز XP

اسفند ماه 84 شماره 21

اشاره :
از سري مقالات پروفسور ويندوز


اضافه كردن Administrator Account به صفحه Logon  ويندوز XP

 همانطور كه مي دانيد هنگام نصب ويندوز ، اولين کاربري که ايجاد مي شود Administrator نام دارد که مهمترين کاربر هم مي باشد و بنا به دلايل امنيتي در صفحه خوش آمد گويي ويندوز ايکس پي ( Welcome Screen ) نشان داده نمي شود و فقط در هنگام بوت در حال Safe Mode است كه مي توان آن را مشاهده کرد.

اگر مايل هستيد در حالت عادي هنگام نمايش Welcome Screen با حساب کاربري مدير يا همان Administrator وارد سيستم شويد، بايد در هنگام نمايش صفحه Windows XP Welcome Screen  ، کليد Alt  و کليد Ctrl را پايين نگه داريد و 2 مرتبه کليد Delete را فشار دهيد، تا صفحه Welcome Screen به صفحه Classic Logon Prompt سويچ شود. آنگاه نام کاربري Administrator را همرا با رمز عبور وارد مي کنيد تا با حساب مدير و دسترسي کامل وارد سيستم شويد.



شكل 1



شكل 2


 
اما اگر مايل هستيد در صفحه شروع ويندوز در حالت عادي که
 Welcome Screenنام دارد نام کاربري Administrator را مشاهده کنيد بايد به صورت زير تغييراتي را در رجيستري ويندوز اعمال و ذخيره نماييد:


1ـ ابتدا از منوي استارت گزينه
Run را اجرا كنيد و دستور Regedit را تايپ كرده و بر روي OK كليك كنيد.


2ـ كليد زير را در رجيستري پيدا و مشخص كنيد:

HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\WindowsNT\CurrentVersion
\Winlogon\SpecialAccounts


3ـ در زير شاخه
UserList يک رشته از نوع DWORD  به نام Administrator بسازيد و مقدار عددي آن را ( در مبناي 16 يا Hexadecimal ) به عدد 1 تغيير دهيد.


4ـ سيستم را يكبار راه اندازي كنيد تا تغييرات ايجاد شده اعمال و ذخيره شود.

 

+ نوشته شده توسط پروژه دانشجویی در جمعه هفدهم خرداد 1387 و ساعت 23:57 |
اضافه كردن Copy To و Move To به منوي متني

اسفند ماه 84 شماره 21

اشاره :
از سري مقالات پروفسور ويندوز


اضافه كردن Copy To و Move To به منوي متني

بر روي يك پوشه و يا فايل ، كليك سمت راست كنيد.همانطور كه مشاهده مي كنيد در منوي متني ( Context ) گزينه هاي Copy To و Move To .جود ندارد براي اضافه كردن اين دو گزينه مراحل زير را انجام دهيد :

 

1ـ ابتدا از منوي استارت گزينه Run را اجرا كنيد و دستور Regedit را تايپ كرده و بر روي OK كليك كنيد.

 

2ـ كليد زير را در رجيستري پيدا و مشخص كنيد:

HKEY_CLASSES_ROOT\AllFilesystemObjects\shellex\ContextMenuHandlers

 

3ـ در اين زير شاخه به ترتيب 2 كليد به نام هاي Copy To و Move To بسازيد.براي ساخت كليد در پنل سمت راست راست كليك و گزينه New