پروژه های دانشجویی در www.bitasoft.ir

پروژه های دانشجویی در  www.bitasoft.ir
(به همراه Document و Source برنامه و توضیحات کامل)

برای مشاهده کلیک فرمائید.

در تعداد بالا قیمت پروژه ها به صورت تصاعدی پائین خواهد آمد - می توانید به همکلاسیهایتان هم پیشنهاد دهید تا قیمت پروژه شما کمتر شود!!!!!

لیست برنامه های آماده و پروژه های دانشجوئی انجام شده

* (جدید) پروژه های ASP.NET

* (جدید) پروژه های سی شارپ (C#)

1- برنامه های نوشته شده به زبان Visual Basic Application  (برنامه نویسی اکسس)(موجود)

2- برنامه های نوشته شده به زبان Visual Basic 6 (موجود)

3- پروژه های نرم افزاری به زبان Visual Basic .net , Visual Basic 2005 ( موجود )

4- پروژه های درس برنامه نویسی سیستمهای تجاری (موجود)

5- پروژه های کارآفرینی ( موجود)

6- پروژه های درس تجزیه و تحلیل سیستمها  (موجود)

7- پروژه های درس مستند سازی (موجود)

8- پروژه های برنامه مولتی مدیا بیلدر (Multimedia Builder )

9-  پروژه های ASP (وب سایتهای ساخته شده به زبان ASP و پایگاه داده  Access - پروژه هایی کامل به زبان ASP) (موجود)

10- پایان نامه های دانشجویی (موجود)

11- برنامه ها و پروژه های Assembly ( زبان اسمبلی )

12- پروژه های وب سایت های استاتیک و داینامیک (موجود)

 

**********************

لیست پروژه های آماده تحویل

 

<<<<

کاربرد های نانوتکنولوژی

 یكی از پیشوندهای مقیاس اندازه گیری در سیستم SI نانو به معنی یك میلیاردم واحد آن مقیاس است.برای مثال یك نانومتر معادل یك میلیاردم متر است. با توجه به اینكه یك سلول بدن بیش از صدها نانومتر است می توان به كوچكی این مقیاس پی برد. از آنجایی كه علوم نانو بخش وسیعی برگرفته از مباحث شیمی، فیزیك، بیولوژی، پزشكی، مهندسی و الكترونیك را در بر می گیرد،‌گروه بندی آن بسیار پیچیده است.

یكی از پیشوندهای مقیاس اندازه گیری در سیستم SI نانو به معنی یك میلیاردم واحد آن مقیاس است.برای مثال یك نانومتر معادل یك میلیاردم متر است. با توجه به اینكه یك سلول بدن بیش از صدها نانومتر است می توان به كوچكی این مقیاس پی برد. از آنجایی كه علوم نانو بخش وسیعی برگرفته از مباحث شیمی، فیزیك، بیولوژی، پزشكی، مهندسی و الكترونیك را در بر می گیرد،‌گروه بندی آن بسیار پیچیده است. دانشمندان، علوم نانو را به چهار گروه شامل مواد (گروه اول)، مقیاسها (گروه دوم)، تكنولوژی الكترونیك، اپتوالكترونیك، اطلاعات و ارتباطات (گروه سوم) و بیولوژی و پزشكی (گروه چهارم) طبقه بندی كرده اند. این طبقه بندی باعث سهولت در بررسی این علوم شده است البته تداخل برخی از بخش ها در یكدیگر طبیعی است. برنامه های توسعه این تكنولوژی به سه بخش كوتاه مدت (كمتر از پنج سال)، میان مدت( بین۱۵-۵ سال) و بلند مدت (بیش از۲۰ سال) تقسیم بندی شده است. مواد نانو (nanomaterials) قابلیت كنترل ساختار تشكیل دهنده مواد پیشرفته (از فولادهای ساخته شده در اوایل قرن۱۹ تا انواع بسیار پیشرفته امروزی) در ابعاد كوچك و كوچكتر،‌ در اندازه های میكرو و نانو بوده است. هر قدر بتوانیم این مواد را در ابعاد ریزتر و كنترل شده ای تولید كنیم خواهیم توانست مواد جدیدی را با قابلیت و عملكردهای بسیار عالی به دست آوریم. تاكنون تعاریف متعددی از مواد نانو ارائه شده است اما در یك تعریف جامع می توان گفت موادی در این گروه قرار می گیرند كه یكی از ابعاد اضلاع آنها از۱۰۰ نانومتر كوچكتر باشد. یكی از این گروهها »لایه ها« است. لایه ها یك بعدی هستند كه در دو بُعد دیگر توسعه می یابند مانند فیلم های نازك و پوششها. برخی از قطعات كامپیوتر جزو این گروه هستند. گروه بعدی شامل موادی است كه دارای دو بعد هستند و در یك بعد دیگر گسترش می یابند و شامل لوله ها و سیمها می شوند. گروه مواد سه بعدی در نانو شامل ذرات، نقطه های كوانتمی (ذرات كوچك مواد نیمه هادیها) و نظایر آنها می شوند. دو ویژگی مهم، مواد نانو را از دیگر گروهها متمایز می سازد كه عبارتند از افزایش سطح مواد و تاثیرات كوانتمی. این عوامل می توانند باعث ایجاد تغییرات و یا به وجود آمدن خواص ویژه ای مانند تاثیر در واكنشها، مقاومت مكانیكی و مشخصه های ویژه الكتریكی در مواد نانو شوند. همانگونه كه اندازه این مواد كاهش می یابد، تعداد بیشتری از اتمها در سطح قرار خواهند گرفت. برای مثال، اتم های موادی به اندازه۳۰ نانومتر به میزان۵ درصد،۱۰ نانومتر به میزان۲۰ درصد و۳ نانومتر به میزان۵۰ درصد در سطح قرار دارند. در نتیجه مواد نانو با ذرات كوچكتر در مقایسه با مواد نانو با ذرات بزرگتر دارای سطح بیشتری در واحد جرم هستند. با توجه به ازدیاد سطح در این مواد، تماس ماده با سایر عناصر بیشتر شده و موجب افزایش واكنش با آنها می شود. این عمل منجر به تغییرات عمده در شرایط مكانیكی و الكترونیكی این مواد خواهد شد. برای مثال سطوح بین ذرات كریستالها در بیشتر فلزات باعث تحمل فشارهای مكانیكی بر آن می شود. اگر این فلزات در مقیاس نانو ساخته شوند، با توجه به ازدیاد سطح بین كریستالها، مقاومت مكانیكی آن به شدت افزایش می یابد. برای مثال فلز نیكل در مقیاس نانو مقاومتی بیشتر از فولاد سخت شده دارد. به موازات تاثیرات ازدیاد سطح، اثرات كوانتمی با كاهش اندازه مواد (به مقیاس نانو) موجب تغییر در خواص این مواد می شود (تغییر در خواص بصری، الكتریكی و جاذبه). موادی كه تحت تاثیر این تغییرات قرار می گیرند ذرات كوانتمی، لیزرهای كوانتمی برای الكترونیك بصری هستند. همانگونه كه بیش از این گفته شد مواد نانو، به سه گروه یك، دو و سه بُعدی طبقه بندی شده اند. مواد نانوی یك بعدی: این مواد شامل فیلم های بسیار نازك و سطوح مهندسی است و در ساخت ابزار الكتریكی و شیمیایی و مدارهای الكترونیكی ساده و مركب كاربرد وسیعی دارند. امروزه كنترل ضخامت لایه ها تا اندازه یك اتم صورت می پذیرد و ساختار این لایه ها حتی در مواد پیچیده ای مانند روانكارها شناخته شده است. لایه های مونو كه قطر آنها به اندازه یك ملكول و یا یك اتم است، در علوم شیمی كاربرد وسیعی دارند. یكی از كاربردهای این لایه ها ساخت سطوحی است كه خود را بازسازی كنند. مواد نانوی دوبعدی: به تازگی كاربرد مواد نانوی دو بعدی در تولید سیم و لوله ها افزایش یافته و توجه دانشمندان را به دلیل وجود خواص ویژه مكانیكی و الكترونیكی به خود جلب كرده است. در زیر به چند نمونه ساخته شده در این گروه اشاره می شود. نانو لوله های كربنی، CNTs : از رول كردن ورقهای گرافیتی یك یا چند لایه ساخته شده و قطر آنها چند نانو و طولشان چند میكرومتر است.ساختار مكانیكی این مواد مانند الماس بسیار سخت است اما در محورهای خود نرم و تاشو هستند.همچنین این مواد هادی الكتریكی بسیار عالی هستند. نوع غیر عالی نانو لوله های كربنی مانند مولیبید یوم دی سولفاید پس از CNTs ساخته شده است. این مواد دارای ویژگی های منحصر به فردی همچون روانكاری، مقاومت در برابر ضربات امواج شوكها، واكنشهای كاتالیزی و ظرفیت بالا در ذخیره هیدروژن و لیتیم هستند. لوله های مواد پایه اكسیدی مانند اكسید تیتانیم، برای كاربردهای كاتالیزی، كاتالیزرهای نوری و ذخیره انرژی به صورت تجاری به بازار عرضه شده اند. نانو سیمها: این سیمها از قرار گرفتن ذرات بسیار ریز از مواد مختلف به صورت خطی ساخته می شوند. نانوسیمهای نیمه هادی از سیلیكون، نیترات گالیم و فسفات ایندیوم ساخته شده و دارای قابلیتهای بسیار خوب نوری، الكتریكی و مغناطیسی است و نوع سیلیكونی این سیمها می تواند بخوبی در یك شعاع بسیار كوچك بدون آسیب رسانی به ساختار سیم خم شود. این سیمها برای ثبت مغناطیسی اطلاعات در حافظه كامپیوترها، وسایل نانوالكترونیكی و نوری و اتصال مكانیكی ذرات كوانتمی به كار می روند. بیوپلیمرها: انواع گوناگون بیوپلیمرها، مانند ملكولهای DNA ، در خودسازی نانوسیمها در تولید مواد بسیار پیچیده به كار می روند. همچنین این مواد دارای قابلیت اتصال نانو و بیوتكنولوژی برای ساخت سنسور و موتورهای كوچك هستند. مواد نانوی سه بعدی: این مواد به آن گروه تعلق دارد كه قطری كمتر از۱۰۰ نانومتر داشته باشند. مواد نانوی سه بعدی در اندازه های بزرگتر ساختار متفاوتی داشته و طیف وسیعی از مواد را در جهان تشكیل می دهند و صدها سال است كه به صورت طبیعی در زمین یافت می شوند. مواد تولید شده از عوامل فتوشیمیایی، فعالیت های آتش فشانها، مواد محترق از پختن غذا، مواد متصاعد از احتراق سوخت ماشین ها و مواد آلاینده تولید شده در صنایع جزو این گروه از مواد هستند. این مواد به علت رفتار متفاوت در واكنش های شیمیایی و بصری بسیار مورد توجه قرار دارند. برای مثال اكسید تیتانیوم و روی كه بصورت شفاف و فرانما، جاذب و منعكس كننده نور ماورای بنفش در صفحات خورشیدی به كار می روند در ابعاد نانو هستند. این مواد كاربردهای بسیار ویژه ای در ساخت رنگها و داروها (به ویژه داروهایی كه تجویز آنها فقط برای یك عضو مشخص بدن و بدون تاثیر بر سایر اعضاست) دارند. مواد نانوی سه بُعدی شامل مواد بسیاری می شود كه به چند نمونه از آنها اشاره می كنیم. كربن۶۰ (فوله رنس Fullerenes) : در اوایل سال۱۹۸۰ گروه جدیدی از تركیبات كربنی بنام كربن۶۰، ساخته شد. كربن۶۰ ، كروی شكل، به قطر۱ نانومتر و شامل۶۰ اتم كربن است كه به علت شباهت ساختار مولكولی آن با گنبدهای كروی ساخته شده توسط مهندس معماری بنام بوخ مینستر فولر بنام »فوله رنس« نامگذاری شد. در سال۱۹۹۰ ، روش های ساخت كوانتم های كربن۶۰ با مقاومت حرارتی میله های گرافیتی در محیط هلیم بدست آمد. این ماده در ساخت بلبرینگ های مینیاتوری و مدارهای الكترونیكی كاربرد وسیعی دارند. دِن دریمرز (Dendrimers) : دن دریمرز از یك ملكول پلیمر كروی تشكیل شده و با یك روش سلسله مراتبی خود سازی تولید می شوند. انواع گوناگونی از این مواد به اندازه های چند نانومتر وجود دارند. دن دریمرز در ساخت پوششها، جوهر و حمل دارو به بدن كاربرد فراوانی دارند. همچنین در تصفیه خانه ها به منظور بدام انداختن یونهای فلزات كه می توان به وسیله فیلترهای مخصوص از آب جدا شوند از این مواد استفاده می شود. ذرات كوانتمی: مطالعات در مورد ذرات كوانتمی در سال۱۹۷۰ شروع شد و در سال۱۹۸۰ این گروه از مواد نانوی نیمه هادی ساخته شدند. اگر ذرات این نیمه هادی ها به اندازه كافی كوچك شوند، تاثیرات كوانتمی ظاهر شده و می توانند میزان انرژی الكترونها و حفره ها را كاهش دهند. از آنجایی كه انرژی با طول موج ارتباط مستقیم دارد در نتیجه خواص نوری مواد بصورت بسیار حساس قابل تنظیم خواهد شد و می توان با كنترل ذرات، جذب یا دفع طول موج خاص در یك ماده را امكان پذیر ساخت. به تازگی با ردگیری مولكولهای بیولوژی با كنترل سطح انرژی این ماده، كاربردهای جدیدی از آن كشف شده است. در حال حاضر استفاده از مواد نانو رو به افزایش است و به علت خواص بسیار ویژه آنها، تحقیقات در یافتن مواد جدید همچون گذشته ادامه دارد.

منبع:

forum.p30world.com

- قاسم عرفانی [e-mail]

www.erfanifar.blogsky.com

چهار اصل در تایپ خبرنامه

خبرنامه‌ها با برقراری رابطه‌ای صمیمانه و خودمانی با خوانندگان ارتباط پیدا می‌کنند. خوانندگان خبرنامه‌ها افرادی هستند که به مفاد رسمی سایر انتشارات علاقه‌ای ندارند. اگر برای خوانندگانتان امتیازی قائل شوید آنها هم زودتر از آنچه در سیاست به ”ارزش‌های فامیلی“ معروف است با شما انس می‌گیرند.

برای خوانندگان خود مطلب تهیه کنید. با آنها با احترام رفتار کنید. برایشان مفادی بیابید که به‌دنبالش هستند و سعی دارند از آنها آگاهی یابند، هر چند که مفاد و محتویاتی به‌جا و ارزشمند تنها مضمون‌هائی به حساب می‌آیند که می‌توانند شما را همیشگی کنند. این در حالی است که یک حروف‌چینی، صفحه‌بندی و چاپ مناسب هم بسیار مؤثر واقع می‌شود.

چگونه می‌توان به کمک حروفچینی و تایپ توجه خوانندگان خبرنامه را به‌خود جلب کرد؟ در اینجا به چهار اصل ساده در این زمینه اشاره می‌کنیم:

ـ آفرینش با توانمندی تجزیه و تحلیل و مطالعه بهتر

ـ دربرگیرنده علائم

ـ سادگی

ـ ایجاد تهییج در روابط موجود میان بخش‌های گوناگون مقاله

۱) آفرینش با توان تجزیه و تحلیل

تنها کسی که نوشته‌های شما را (هر چه که باشد) می‌خواند، مادرتان است. بقیه تنها مقاله شما را مرور می‌کنند. خوانندگان دوست دارند اطلاعات مورد نظر خود را به سرعت و بدون کوچک‌ترین آشفتگی به‌دست آورند. سبک نوشتاری می‌تواند دست‌یابی به این هدف را میسر سازد. جملات باید کوتاه و هدفمند باشند. ضمن اینکه پاراگراف‌های کوتاه هم می‌توانند مؤلف یک کار موفق کنند.

عنوان‌های فرعی مقاله و نقل‌قول‌ها این امکان را فراهم می‌آورند تا صفحه به قطعات کوچک‌تر تقسیم شود. بدین ترتیب متن شما خسته‌کننده نمی‌شود، البته دقت کنید تا بخش‌بندی‌ها با یکدیگر فرق داشته باشند. آنها باید از نظر گونه تایپی و گرافیکی متفاوت از یکدیگر باشند. اگر نقل‌قول‌ها در بلوک ستونی تمرکز یافته‌اند، عنوان‌های فرعی مقاله را در یک ردیف در بخش چپ یا راست مرتب کنید. هیچ‌گاه یک نقل قول را از بالای صفحه شروع نکنید. چرا که ممکن است با عنوان مقاله اشتباه گرفته شود.

طرح، ترکیب و طرز قرار گرفتن حروف در کنار یکدیگر هم باید جذاب باشد. برای مثال، ستون‌های باریک، مطالعه را راحت می‌کند. بنابر مطالعات انجام شده، نه تا پانزده کلمه در یک خط بر میزان راحتی مطالعه می‌افزاید. خطوط طولانی از شور و شوق مطالعه مخاطب می‌کاهد. این‌کار سرعت خواندن را کم کرده و حتی دنبال کردن خط را سخت‌تر می‌کند.

اگر می‌خواهید بر توانمندی‌های مطالعه افزوده شود، زمانی‌که نوبت به پهنای ستون می‌رسد آن را خیلی هم کوتاه در نظر نگیرید. فاصله میان حروف و واژه‌ها را کم کنید، به‌طوری‌که متن از به هم پیوستگی موردنظرتان برخوردار شود. اگر فاصله میان حروف خیلی زیاد باشد، خواننده مجبور می‌شود آنها را در کنار هم بگذارد تا جملات ساخته شوند، از این‌رو قدرت تجزیه و تحلیل او کم می‌شود. یکی از قوانینی که در نوشته‌های دستی لاتین وجود دارد این است که فضای میان دو حرفی که کناره صاف دارند (مثل i و n) به‌طور تقریبی باید به اندازه دندانه‌های درونی حرف m باشد. هم‌چنین قانونی که برای فاصله میان دو واژه وجود دارد این است که دست کم باید بتوان میان دو واژه متن، یک حرف کوچک را جاسازی کرد. یکی از روش‌های دیگر این است که متن را وارونه کنید. اگر توانستید به سادگی یک کلمه را از کلمات مجاورش تشخیص دهید، در این‌صورت فاصله میان کلمه‌ها بسیار زیاد است.

پهنای شیار فاصله سفیدرنگ میان دو ستون هم می‌تواند در مطالعه هر چه راحت‌تر و بهتر خوانندگان نقش داشته باشد. تنها کاری که باید انجام دهید مشخص‌تر کردن شیارهای موجود میان ستون‌هاست. اگر عرض شیار موجود بین ستون‌ها کمتر از فاصله میان خطوط باشد در آن‌صورت احتمال اینکه خواننده به‌طور اشتباهی خط مقابل را به‌جای خط پائینی بخواند بیشتر می‌شود.

آرایش منظم و ردیف خطوط هم می‌تواند روی خوانائی متن تأثیرگذار باشد. خواننده‌ها ثبات، استحکام و حاشیه‌گذاری را دوست دارند، چرا که بدین ترتیب یافتن سر خط یا پاراگراف بعدی آسان‌تر می‌شود. از آنجائی‌که چشم به‌صورت خودکار و طبیعی به همان نقطه شروع از حاشیه برمی‌گردد، حاشیه‌گذاری و آرایش منظم در مطالعه هر چه بهتر تأثیرگذار خواهد بود.

نخستین خط تایپ شده از هر ستون باید با خط اول ستون‌های دیگر در یک ترتیب و ردیف افقی قرار بگیرد.

۲) دربرگیرنده علائم

خبرنامه‌های خوب، ساختاری واضح دارند. همواره باید رابطه‌ای واضح و آشکار میان عوامل گرافیکی هر سندی وجود داشته باشد. خبرنامه‌ها هم از این قاعده مستثنی نیستند. علامت‌های گرافیکی می‌توانند برقراری ارتباط میان خواننده و متن را ساده‌تر کنند.

ثبات و پایداری، نخستین علامت در حروف‌نگاری است. خوانندگان متن نباید به‌دنبال تصویرهای متن شما بگردند. اگر تصمیم دارید اطلاعات را در سمت راست حاشیه‌گذاری نشان دهید بهتر است در انجام این‌کار ثابت‌قدم و استوار باشید. اگر عنوان شما زیر یک تصویر قرار گرفت باید همه عنوان‌ها به‌همین شکل قرار گیرند در واقع اگر مرتکب اشتباه شدید، بهتر است تا پایان متن آن اشتباه را تکرار کنید! تکرار اشتباه، آن را می‌پوشاند، اما اگر تنها یک‌بار اشتباه را مرتکب شده و دیگر آن را تکرار نکنید واضح‌تر و برجسته‌تر به‌چشم می‌آید.

فضای سفید، یکی از علائم ارزشمند موجود در صفحه‌بندی است. با بهره‌گیری از فضای سفید می‌توان رابطه بین بخش‌های گوناگون یک متن را مشخص کرد. به‌طور کلی فضای سفید میان دو قسمت از متن مرتبط به یکدیگر باید کمتر از فضای سفید میان بخش‌های جدا از هم باشد.

عنوان‌های فرعی خلاصه که به متن هم مربوطند، جزء علائم ارزشمند هستند. این عنوان‌ها نه تنها مقدمه‌ای برای شروع به حساب می‌آیند، بلکه می‌توانند یک یادآوری‌کننده از متنی باشند که قرار است در بخش‌های کوچک و به‌صورت سریالی ارائه شود.

برای این‌که عنوان فرعی مقاله با تیتر اصلی اشتباه گرفته نشود، باید هر یک از عنوان‌های فرعی با دست‌کم سه خط از متن مقاله پشتیبانی شود. زیر عنوان‌های فرعی خط نکشید. در واقع توصیه می‌کنیم زیر هیچ چیزی را خط نکشید. خطکشی متن‌ها متأسفانه از دوران کهن باقی مانده است. تغییر در اندازه حروف یا شکل حروف بهتر از خط کشیدن زیر آنهاست. برای آن که متن شما در برگیرنده علائم مناسب و به‌جائی باشد کافی است عنوان‌های فرعی و سرتیترهای مقاله را به‌گونه‌ای بنویسید که از قسمت‌های دیگر متن جدا شود. سبک نوشتاری، اندازه یا رنگ‌ها را تغییر دهید تا عنوان‌های فرعی مقاله از سایر بخش‌های مقاله متمایز شود.

نوع حرف یکی از علائم دیگر صفحه‌بندی است. اگر عنوان‌ها به‌صورت خلاصه و مختصر و مفید نوشته می‌شوند، سعی کنید همیشه این قانون را رعایت کنید.

از آنجائی‌که قاعده سادگی کار هیچ‌گاه نباید فراموش شود، تغییر در نوع حروف می‌تواند مطالعه متن را سخت‌تر سازد. برای مثال می‌توان نظریه‌های سردبیر را همیشه به‌صورت ایتالیک (حروف کج) نوشت.

۳) سادگی

یکی از جذاب‌ترین، بهترین و مفهومی‌ترین حروف‌نگاری‌ها، حروف‌نگاری ساده است. قلم نوشتاری و تصویر ابزارهای مهم برقراری ارتباط تصویری هستند. خطوط، مرزها، فونت‌های غیرضروری یا تغییر اندازه فونت‌ها بیش از آنکه به کمک خوانندگان بشتابد، چشم آنها را خسته می‌کند. برای بهره‌گیری از هر کادر، تیتر و تغییری در نوع حروف‌نگاری هدف و دلیلی قانع‌کننده‌ای داشته باشد. اگر دلیل برای کارتان ندارید (یا این‌که تنها به خاطر زیبائی بیشتر این‌کار را کرده‌اید) تجدیدنظر کنید. به نوع نوشتار، طرح و ترکیب قرار گرفتن حروف اجازه دهید تا ساختار متن را بسازند.

نوع حروف متن نباید حالت تزئینی یا برجسته‌نمائی داشته باشند. حروف شما می‌توانند به متن شخصیت دهند. برخی معتقدند که آنها حتی می‌توانند واکنش‌های احساسی خواننده را برانگیزند. اگر خواننده متوجه طرح موجود میان حروف در متن شود، از ارزش جذابیت کار کاسته می‌شود. این بدان معنا نیست که در همه خبرنامه‌هایتان به حروف ساده و خاصی بچسبید، بلکه بدین معناست که خبرنامه جای آزمایش نوع حروف جدید و تجربه‌اندوزی نیست!

سالیان دراز ارزش‌های کاری خود را نشان داده‌اند. شما هم سعی کنید در حد توان از آنها کمک بگیرید، اما اگر به‌دنبال سبک خاصی برای متن خود هستید، می‌توانید به‌طور محتاطانه از نوع حروف خاص دیگر هم کمک بگیرید.

همان‌طور که دیدید گونه‌های مختلفی برای نوشتن حروف وجود دارد، اما شما باید خود را به بهره‌گیری از یک نوع سب محدود کنید. خبرنامه جای نمایش انواع گوناگون فونت‌ها نیست. متن یک نوشته باید از شروع تا پایان از مدل خاصی پیروی کند.

برای تکمیل یک متن تنها به سه فونت نیاز است: حروف ایستاده و نه خمیده درست مانند آنچه که در کتاب‌ها می‌بینید و از آنها برای نوشتن متن اصلی استفاده می‌شود. حروف سیاه (بولد) که برای تأکید بیشتر و حروف خمیده و کج (ایتالیک) که برای نوشتن تیترها، واژگان بیگانه، روش‌های تکنیکی و غیره کاربرد دارند و حتی می‌توان از آن برای تأکید بیشتر هم بهره گرفت. حالت خمیده و کج می‌تواند حالت تفاوت در متن را در عین نگه‌داشتن هارمونی ایجاد کند. سعی کنید در حد توان از دو نوع فونت بهره بگیرید. اگر باید از بیش از یک فونت استفاه کنید به قانون طلائی کنتراست توجه داشته باشید. در حد توان دو نوع فونتی را برگزینید که تفاوت‌های چشمگیری داشته باشند. یک نوع سبک حروف‌نگاری برای نوشتن تیترها، عنوان‌های فرعی مقاله و سایر بخش‌های کوتاه و مهم کافی است. اندازه و رنگ نیز ابزارهائی هستند که می‌توانند به اهمیت کارتان بیفزایند. اگر تصمیم دارید در متن خود هم بیش از یک نوع سبک حروف‌نگاری استفاده کنید، بهتر است دو سبک نزدیک به هم را برگزینید. از آنجائی‌که نوع حروف یکی از اساسی‌ترین ساختارهای طراحی و صفحه‌بندی به حساب می‌آیند، سعی کنید انتخاب‌هائی قوی و در عین حال ساده داشته باشید.

هر آنچه را که حضورش در خبرنامه مهم نیست، حذف کنید. تزئینات و آرایش واژگان به برقراری ارتباط بهتر میان آنها کمک نمی‌کند، پس همه قوانین عمودی و افقی را در صورتی‌که ایجاد سادگی خواندن نقشی ندارند، حذف کنید. تنها زمانی استفاده از کادرها جایز است که به برقراری ارتباط هر چه بهتر میان اجزا منجر شود. همواره به یاد داشته باشید که به‌کارگیری اشکال ساده معقول‌تر از اشکال پیچیده و سردرگم است.

۴) ایجاد تهییج در روابط موجود میان بخش‌های گوناگون مقاله

هرگز علایق خوانندگان خود را دست بالا نگیرید. به‌گونه‌ای کار کنید که اگر خبرنامه‌تان قابل تجزیه و تحلیل باشد، دست‌کم علائم نگارشی در آن رعایت شده باشد و ساختار مناسبی داشته باشد. در صورتی‌که محتویات متن جذاب نباشد نیز احتمال از دست دادن خوانندگان وجود دارد.

خبرنامه‌های بسیاری وجود دارند که ترکیبی از تصویرها، سرتیتر، متن و عکس هستند. چه کسی می‌گوید نمی‌توان یک مقاله ده‌هزار کلمه‌ای یا یک صفحه فقط تصویری داشت؟ این شما هستید که باید با انجام یک‌سری تغییرات باعث تهییج روابط موجود میان بخش‌های گوناگون مقاله شوید. محتویات یک مقاله نه تنها باید قابل درک و لذت‌بردن باشد، بلکه باید از نظر دیداری هم جلب توجه کند.

تیتر و متن باید کنتراست قوی داشته باشند. برای مثال اگر متن شما طراحی بازایده‌ای دارد، قوی‌ترین کنتراست آن می‌توان یک طرح بدون زایده باشد اگر فریبندگی یکی از هدف‌های طراحی‌تان به حساب می‌آید، سعی کنید طرح و بافت متن از نظر دیداری هم پربار و پرثمر واقع شود.

اگر به‌صورت مکرر از گرافیک‌ها استفاده نشده باشد، آنها می‌توانند اشتیاق خواننده برای مطالعه را بیش از پیش کنند. شبکه طراحی را مبنای کار خود قرار دهید، اما اگر در فرصت‌هائی نتوانستید آن را به‌کار گیرید، نترسید. اگر پنج ستون شبکه‌ای دارید، به این فکر کنید که مثالتان می‌تواند در هشت ستون و در دو صفحه معرفی شود. مکان‌یابی مناسب یا عنوان دادن به فاکتورهای تصویری و هم‌چنین عکس‌ها نه تنها موجب گسترش ستون متن می‌شود، بلکه از نظر دیداری هم جلب‌توجه می‌کند.

خبرنامه‌ها یکی از ابزار برقراری ارتباط هستند. برای موفقیت هر چه بیشتر در زمینه انتشار آنها کافی است روابط نزدیک و ویژه‌ای را با متن و خواننده به‌صورت هم‌زمان ایجاد کنید. رعایت چهار اصل مطرح شده در این مقاله شما را در پیمودن این راه یاری خواهد کرد.

نشریه تخصصی هنر و رایانه

منبع : آفتاب

http://atalebi.com/articles/show.asp?id=808

چگونه یک CV یا رزومه کاری بنویسیم

CV اولین و اثر بخش ترین سند ومدرکی است، که تمام پتانسیل یک کارمند را به ما نشان می دهد. پس باید نتیجه گرفت، تاثیری ،غیر قابل انکاردارد. اگر CV شما خوانا ،کامل ، دقیق ، ثلیث، و واضح باشد، اولین بخش استخدامی یک تجارت را پشت سر خواهید گذاشت.ویا اگر در مقام مسئول یک سازمان باشید ،اطلاعات نیروی استخدام شونده ی خودرا بدون هیچگونه سوالی ،بدست خواهید آورد .پس ، به عنوان دست راست کارشناسان نیرویابی عمل می کند.در این مقاله قصد داریم اصول اساسی و کاربردی را در این ضمینه برایتان ذکر کنیم.

اکثر کارشناسان کارمند یابی، معتقد ند که هر بار که به یک شرکتی درخواست استخدام می کنید و یا به آنجا مراجعه می کنید اول از همه CV خود را حتما" بررسی کنید و مطالب جدید خود ، و مهارتهای آموخته شده ای که در CV قبل نبود را بنویسید . و از کلمات کلیدی شرکت که می خواهید به استخدام آن در آیید در CV خود استفاده نمائید. به عنوان مثال اگر شرکت مورد نظر می خواهد برای پست مدیریت استخدام کند سوابق مدیریتی و توانایی های مدیریتی خود را در CV خود واضح تر و برجسته تر کنید، و حتما" پستهای مدیریتی خود را از ریز تا درشت یادداشت کنید .

و مثلا" سوابقی چون :

سابقه رهبری تیمی، به مدت پنج سال در بخش فروش.

مدیریت کنترل به مدت چهار سال به عنوان ناظر فنی که باعث شد 5% افزایش رشد داشته باشد. را متذکر شوید .

● سازماندهی نگارش مطالب، در CV

مثلا" اگر در مورد بخش مدیریتی ، بخش خط تولید، کارمند می خواهد؛ حتما" فعالیت خود را در بخش خط تولید اول بنویسد . وبعدا" سایر سوابق مدیریتی و غیره را بیاورید منظور این است که حتما" کلمات کلیدی شرکت مورد نظر ، کلمات کلیدی CV شما باشد . ضمنا"CV شما بستگی به میزان و تجربه کاری شما دارد؛ یعنی اگر سوابق شما زیاد باشد، مسلما" تجربه کاری شما بیشتر از سوابق تحصیلی شما خواهد بود . ولی اگر به تازگی از دانشگاه فارغ التحصیل شده اید سوابق تحصیلی شما بیشتر خواهد بود و اکثر فعالیت های شما تحت الشعاع سوابق تحصیلی خواهد بود .

▪ معمولا" یکCV شامل اطلاعات ذیل است .

1) مشخصات فردی

2) هدفهای شغلی

3) خصوصیات فردی

4) تواناییهای کلیدی

5) سوابق شغلی

6) تحصیلات و مهارتها

7) علائق

البته ترتیب بالا ترتیب ثابت و پایداری نیست ، و بستگی به علائق و نیازهای شما ، می تواند جا به جا شود. و شما به هر طوری که دوست دارید می توانید اولویت بندی کنید؛ و این بخش اولویت بندی خاصی ندارد . و بیشتر بستگی به شغل و سابقه شغلی ، که شما داشته اید ؛ دارد.

● ترتیب تاریخی یا ترتیب وظایفی

حتما" CV شما باید از یکی ازعناوین زیر، پیروی کند: یا باید سوابق و پستهای شما بر حسب تاریخ باشد یا برحسب وظایف . بهتر است که اگر در یک فرصت شغلی ترفیع یافته اید، و جایزه ای گرفته اید، در همان بخش مربوطه ذکر کنید . از فرمت ترتیب زمانی ، وقتی استفاده می کنیم که، تجربه شغلی زیادی داشته باشیم. اما اگر تجربه شغلی و کاری کمتری را داشته باشید یا اینکه در منطقه شرکت ،زیاد، موقعیت شغلی نداشته اید و زیاد فعالیت نکرده اید ، بهتر است که از فرمت وظایفی استفاده کنید. یعنی وظایفی را که تا به حال داشته اید را بنویسید .

● چگونه CV بنویسیم

در نگارش CV به نکات مثبت و معلوم و لغاتی که به تواناییها و تجارت شما و پیشرفتها ی شما مربوط می شود، تاکید کنید. وآنها را بر جسته تر نشان دهید . آهنگ مناسب به CV خود بدهید؛ مثلا" به جای اینکه بگویید: من می توانم پروژه های چند میلیون دلاری را مدیریت کنم، بنویسید: توانایی و قدرت مدیریت در پروژه های چند میلیون دلاری . ازلغات کلیدی مدیریتی استفاده کنید . مثلا" در زبان انگلیسی داریم : manage, supervise, lead, organise, advise, negotiate, delegate increase, expand, develop, achieve, build, strengthen deliver, generate, establish, analyse create, solve, design, produce, streamline, devise ضمنا" توجه کنید که کوچکترین پیشرفتی که شما در آن شرکتی که کار می کردید باعث شده اید راحتما" ذکر کنید.

و تا کید کنید که: حضور شما یا پیشنهاد شما در آن بخش چقدر در آمد داشت؟ یا حضور شما در آن بخش چقدر صرفه جویی داشته است ؟

● بخشهای متفاوت CV

▪ هدفهای شغلی Career objective

این بخش به استخدام کننده این امکان را می دهد، که در یک نگاه تشخیص دهد که: آیا مراجعه کننده، به درد شرکت می خورد یا نه؟ ویا آیا سوابق و فعالیتهایی که داشته اید برای شرکت مفیدند یا نه؟

مثال : هدفهای شغلی:

پیشرفت تواناییهای بازاریابی در صنایع غذایی . خصوصیات فردی. Personal Profile این قسمت ممکن است، شامل دو سطر از توضیحی درباره شما و سبک کارتان باشد .

مثال :خصوصیات فردی :

سابقه اجرایی در بخش بازاریابی با بیش از پنج سال سابقه در بخش خرده فروشی، متخصص در بخش تجارت الکترونیکی و صفحات وب . مهارتهای کلیدی .Key Skills در این قسمت لیستی از تواناییهای حرفه ای و تکنیکی را که تا به حال داشته اید ذکرکنید .

به عنوان مثال ، مهارتهای کلیدی :

تشخیص و تجزیه وتحلیل بازار جدید . توسعه و بکارگیری استراتژیهای بازاریابی و ماکزیمم کردن ارائه های کالا در Web سوابق شغلی Career- History اخیرترین موقعیت شغلی شما باید اصولا" اول از همه باشد . شما باید در این قسمت اسم تمامی کمپانی ها و شرکتها را کاملا" با تاریخ دقیقی که در آنجا حضور دشته اید ذکر کنید .

▪ سعی کنید شکافهای زمانی را پر کنید

مثلا" اگر حدود یک سال بیکار مانده اید وهیچ شغلی نداشته اید بنویسید پروژه شغلی Personal-Project. تحصیلات و مهارتهاEducation & Qualifications. اخیر ترین مدرک تحصیلی خود را اول از همه ذکر کنید . شما باید زمان تحصیل خودتان را در هر مقطع، کامل به همراه اسم آنها، ذکر کنید . و هر مدرکی را که گرفته اید را حتما"نام ببرید .

مثال: 1987-1991 دانشگاه لندن لیسانس مدیریت اجرایی

بعضی از اختصارات دانشگاهی در اینجا ذکر شده است: BA (Bachelor of Arts) BSc (Bachelor of Science) Hons (Honours) MA (Master of Arts) MPhil (Master of Philosophy) PhD (Doctor of Philosophy) یا در بخش مهارتها باید مهارت گرفته کسب شده با زمان ونوع مهارت ذکر شود . 1993-1991 موسسه بازاریابی – دیپلم در مدیریت بازاریابی.

▪ اطلاعات اضافی

این بخش شامل یک سری اطلاعات و مهارتهای اظافی می شود که شما داشته اید مثلا"

1) من به اکثربرنامه های مایکرو سافت آشنایی دارم .

2) آشنایی کامل و مکالمه به زبانهای فرانسوی و اسپانیایی . زمانها را مطابقت دهید و آنها را اصلاح کنید . برای تجربه هایی که داشته اید، یا موقعیت هایی که بوده اید، از زمان گذشته ساده استفاده کنید .

به عنوان مثال : از سال 1992-1980 مدیریت شرکت NTC را داشته ام .

● نکات مهم در نگارش CV

CV شما باید جذاب باشد و خواندن آن ساده باشد. شما می توانید ،لغات کلیدی آنها را برجسته کنید . این کار باعث می شود که خواننده CV شما در مدت زمان کمتر، بتواند اطلاعات مورد نیازش را بدست آورد . و باعث می شود که شما هر جمله را با کلمه من شروع نکنید چون کلمات برجسته، بیانگر ویژگیهای شما هستند .

ضمنا":

▪ در موردافتخارات، پیشرفتها و جوایزی که گرفته اید آنها رانیز،برجسته کنید .

▪ از طرفین حاشیه کافی را بگذارید زیرا خواننده ممکن است یادداشتهایی را در اطراف CV شما بنویسد .

▪ از فونتی استفاده کنید که برای خواندن ساده باشد .

▪ CV باید استاندارد باشد در یک یا دو صفحه ، کاغذ رسمی باشد

▪ در بالا شما باید نام و آدرس خود را بنویسد .

▪ CV شما باید اطلاعاتی را که شرکت می خواهد به طور برجسته شده نشان دهد.

▪ تمام اطلاعاتتان را چک کنید تا چیزی از قلم نیفتد .

▪ آیا تاریخها درست نوشته شده اند ؟

▪ فواصل تاریخی را پر کنید و سعی نکنید، فواصل زمانی، بی مدیریتی شما را نشان دهد .

▪ از لحاظ نگارشی و غلط املایی متنتان را چک کنید .

▪ حتما" از پاکت مناسب برای ارسال CV استفاده کنید .

● نتیجه گیری: کارمند یابی دروازه ورود افراد به شرکت است وشاید کمی دقت در این قسمت ،سرمایه گذاری زیادی برای شرکت محسوب شود. نوشتن CV مناسب برای هردو طرف اساسی است ، پس با پیروی از اصول ذکر شده در این بخش ، این مهارت را در خود کسب کنید.

محمد رضا نوروزی-مدیریت دولتی

منابع و ماخذ:

1.The English web Related articles:

2.Business English writing courses, editing services and tips for non-native English speakers

منبع : آفتاب

http://atalebi.com/articles/show.asp?id=464

تعاریف بیمه ای

برگرفته از وب سایت www.golbon.ir نمایندگی فعال بیمه آسیا در استان اصفهان (دارای بیشتری پرتفوی صدور در استان اصفهان در تمامی رشته های بیمه ای)

به‌ زبان‌ ساده‌ ، بیمه‌ چه‌فایده‌هایی‌ دارد ؟

بیمه‌، افزون‌ بر رفع‌ تشویش‌ خاطر، دلهره‌ ونگرانی‌ ازحوادث‌ زیانبار احتمالی‌ آینده ‌، دارای‌ خصلت‌تعاون‌ و كمك‌به‌ همنوع‌ است‌.

 آیا بیمه‌گذار می‌تواند اموال‌ خود را همزمان‌ برای‌یک‌ خطر به‌ نفع‌ خود نزد چند شرکت‌ بیمه‌ به‌ قیمت‌روز بیمه‌ کند ؟

خیر‌. بیمه‌ نباید موجب‌ سود و منفعت‌ بیمه‌گذار شود. البته‌بیمه‌مشترک‌ نزد چند شرکت‌ بیمه‌، به‌طوری‌ که‌ مجموع‌ارزش‌بیمه‌ شده‌ نزد همه‌ شرکتها از ارزش‌ واقعی‌ تجاوز نکندمجازاست‌. این‌ اصل‌ مخصوص‌ بیمه‌های‌ اموال‌ ومسؤولیت‌است‌ و در بیمه‌های‌ اشخاص‌ می‌توان‌ چندبیمه‌نامه‌ باسرمایه‌های‌ دلخواه‌ ، خریداری‌ کرد و ازمزایای‌آنها بهره‌مندشد.

 چه ‌کسی‌ می‌تواند خریدار بیمه‌ باشد ؟

کسانی‌ که‌ مالک‌ یااستفاده‌ کننده‌ از اموال‌ منقول‌ و غیرمنقول‌باشند یا قانون مسؤولیت‌ خسارت‌ وارده‌ به‌ اشخاص‌ ثالث ‌را برعهده‌ داشته ‌باشند، دارای‌ نفع‌ بیمه‌پذیر هستند ومی‌توانند آن‌ را بیمه‌کنند.

 تناوب خطرها به چه مفهوم است؟

خطر بیمه ‌پذیر باید احتمالی و اتفاقی و درجه احتمال آن بین صفر و یک باشد. تناوب خطر به مفهوم آن است که خطر با شدت و ضعف مختلف در گذشته اتفاق افتاده و احتمال وقوع آن در آینده نیز وجود دارد. بیمه‌گر با استفاده از تجربه خسارتی گذشته می‌تواند بر اساس احتمالات، خطر را ارزیابی و حق بیمه را محاسبه کند. احتمالی بودن خطر مربوط به بیمه‌گذار است. بیمه‌گر با تکیه بر حساب احتمالات، نه تنها می‌‌تواند تعداد خسارت‌ها بلکه میزان خسارتی را که در یک دوره باید بپردازد برآورده کند. تنها چیزی که برای بیمه‌گر قابل پیش‌بینی نیست این است که اگر از میان جامعه بیمه‌گذاران قرار است به ۵۰ مورد خسارت پرداخت شود، مشخص نیست که این ۵۰ مورد چه کسانی هستند.

لطفا جهت مطالعه ادامه تعاریف بیمه ای به لینک زیر مراجعه فرمائید:

http://www.golbon.ir/Insurance-Def.htm

رشته مهندسی رباتیک

آشنایی با رشته ی مهندسی رباتیکرشته مهندسی رباتیک در حقیقت باید تلفیقی از رشته های مهندسی برق گرایش های الکترونیک و کنترل و رشته ی مهندسی مکانیک گرایش جامدات و مهندسی کامپیوتر گرایش نرم افزار باشد ، که مناسب طراحی و ساخت هر رباتی باشد.

رشته مهندسی رباتیک در حقیقت باید تلفیقی از رشته های مهندسی برق گرایش های الکترونیک و کنترل و رشته ی مهندسی مکانیک گرایش جامدات و مهندسی کامپیوتر گرایش نرم افزار باشد ، که مناسب طراحی و ساخت هر رباتی باشد. اما در واقعیت این گونه نیست . چون در 140 واحد کارشناسی در ایران نمی توان تمام درس های رشته های مذکور درس داده شود . بنابر این نمی توان از یک مهندس رباتیک انتظار داشت به تمامی رشته ها مسلط باشد و بتواند یک ربات را از طراحی پیچ ومهره تا کل ماشین و از طراحی مقاومت و آی سی تا کل مدارات را به تنهایی انجام دهد . اما واقعیت رشته ی مهندسی رباتیک در ایران چیست ؟ رشته مهندسی رباتیک در سال 1381 در مقطع کارشناسی توسط دانشگاه صنعتی شاهرود وارد ایران شد . چارت رشته مهندسی رباتیک ایران منطبق با چارت مهندسی رباتیک دانشگاه ویکتوریا در استرالیا می باشد . این رشته در واقعیت یکی از گرایش های مهندسی برق است که دانشجویان مقداری از دروس رشته مکانیک جامدات را نیز می خوانند . هدف این رشته الکترونیکی و هوشمند کردن ماشین مکانیکی است . در واقع این رشته برای ساخت یک ربات صنعتی که در صنایع و کارخانجات مورد استفاده قرار می گیرد به وجود آمده است و نه برای ساخت ربات های تفریحی وسرگرمی . درس های تدریس شده به دانشجویان به شرح زیر است : دروس عمومی 21 واحد فارسی - زبان خارجه - اندیشه ی اسلامی 1 - اندیشه ی اسلامی 2 - انسان در اسلام - فلسفه ی اخلاق - اخلاق اسلامی - آیین زندگی - عرفان عملی اسلام - تفسیر موضوعی قرآن - تفسیر مضوعی نهج البلاغه - انقلاب اسلامی - قانون اساسی - اندیشه ی سیاسی امام - فرهنگ و تمدن اسلامی - تاریخ اسلام - تاریخ امامت - تربیت بدنی 1 - تربیت بدنی 2 - تنظیم جمعیت دروس پایه 22 واحد فیزیک 1 - فیزیک 2 - آزمایشگاه فیزیک 1 - آزمایشگاه فیزیک 2 - ریاضی 1 - ریاضی 2 - معادلات دیفرانسیل - برنامه نویسی - محاسبات عددی دروس اصلی 61 واحد نقشه کشی صنعتی - کارگاه ورق کاری و جوش کاری - کارگاه ماشین ابزار - کارگاه برق - زبان تخصصی - کارآموزی تابستان - الکترومغناطیس - ماشین های الکتریکی AC و DC - آزمایشگاه ماشین - مدار های الکتریکی 1 - آزمایشگاه مدار های الکتریکی - مدار های الکترونیکی - آزمایشگاه مدار های الکترونیکی - مدار های منطقی - آزمایشگاه مدار های منطقی - ریاضی مهندسی - تجزیه و تحلیل سیستم ها - کنترل خطی - آزمایشگاه کنترل خطی - استاتیک - دینامیک - دینامیک ماشین - مکانیک سیالات - مقاومت مصالح 1 - مقاومت مصالح 2 - آزمایشگاه مقاومت مصالح - طراحی اجزاء 1 - طراحی اجزاء 2 - پروژه دروس تخصصی 22 واحد رباتیک و اتوماسیون - سنسور های ربات - کنترل ربات - آزمایشگاه ربات - اصول میکروکامپیوترها - للکترو نیک قدرت و محرکه - ارتعاشات مکانیکی - طراحی مکانیزم دروس اختیاری 13 واحد مدار های الکتریکی 2 - اندازه گیری الکتریکی - مدار های واسطه - کنترل فازی - کنترل مدرن - شبکه های عصبی - سیستم های محرکه - یاتاقان و روغن کاری - علم مواد - آزمایشگاه ارتعاشات - طراحی ماشین با کامپیوتر صنعت و رباتیک امروزه کمتر کارخانه ای را می توان یافت که در آن از ربات استفاده نشود . بازو های رباتیکی که بدون استراحت قطعات و محصولات را از نقطه ای به نقطه ی دیگر جا به جا می کنند . ربات های جوشکار ربات های رنگرز ربات های بسته بند ربات های تراشکار ربات های چاپگر ربات های کنترل کیفیت ربات ها سوراخکار ربات های کنترل دما ربات های هشدار دهنده ی نشت گاز ربات های غربال سانتریفوژ های خودکار و ... همگی نمونه هایی از ربات ها در کارخانه ها هستند . کارخانه ها برای افزایش سرعت و کیفیت و دقت و هزینه ی پایین تر به سمت رباتیکی کردن تمامی قسمت های کارخانه پیش می روند و در بعضی از قسمت ها که برای انسان خطرناک است مانند جوشکاری و رنگ پاشی و سموم شیمیایی و .... ناچار به استفاده از ربات می شوند . زندگی امروز و رباتیک اگر نگاهی به محیط زندگی خود بیاندازیم می بینیم ربات ها همه جا را فرا گرفته اند ام تا به حال به آن توجه نکرده ایم . آسانسور ها چراغ هلی راهنمایی رانندگی ماشین لباس شویی خودرو های شخصی رایانه ی رومیزی تابلو های نوشتاری متحرک برف روب ها ربات های جراح و ... همگی ربات هستند . و اگر دقیقتر ببینیم پدافند های موشکی هواپیما های بدون سرنشین ماهواره ها مریخ نورد ها ربات نیز ربات می باشند . آینده ی رباتیک ربات ها هر روز گسترده تر می شوند بزودی ربات های پرستار نظافتچی فوتبالیست آشپز مربی و ... به تولید انبوه می رسند قرار است تا سال 2050 دانشمندان تیم فوتبال رباتیک بسازند که با انسان ها بازی کنند و آن ها را شکست دهند . یک روز فرا می رسد که در هر خانه ای یک ربات انسان نما و همه کاره وجود داشته باشد و در صنایع و کشاورزی و ... دیگر به انسان نیاز نباشد و انسان در آن فقط تفریح و تولید علم کند . رباتیک و ایران رباتیک در ایران نوپا می باشد و تمامی ربات های مورد نیاز وارداتی می باشد و شرکت های فعال در این زمینه فقط وارد کننده و تعمیر کننده می باشند و متاسفانه هنوز تولید کننده نداریم . هر ساله مسابقات رباتیک بسیاری در ایران به منظور علاقه مند کردن دانجویان به کار در زمینه ی ربات برگذار می شود وضعيت ادامه تحصيل در مقاطع بالاتر اسم رشته ی مهندسی رباتیک در مقطع کارشناسی ارشد مهندسی مکاترونیک می باشد و مسئولان دانشگاه قول داده اند به زودی رشته ی مهندسی رباتیک در کارشناسی ارشد را با چهار گرایش «کنترل ربات» و «بینایی ربات و پردازش تصویر» و «ساخت و تولید ربات» و «مکاترونیک ربات» ایجاد نمایند بازار کار هم اکنون تعداد زیادی از کارخانه ها برای هوشمند کردن و اتوماسیون خط تولید و تعدادی نیز برای راه اندازی تعمیر و نگهداری از ربات نیازمند نیروی کار هستند سازمان فضایی ، پژوهشکده ها ، سازمان انرژی اتمی ، شرکت نفت ، کارخانه های خودروسازی ، ارتش ، سپاه ، شرکت های وارد کننده و دانشگاه ها ، به دنبال استخدام مهندسین رباتیک می باشند.منبع:نویسنده : محسن جعفرزاده دانشجوی ورودی 1385 مهندسی رباتیک دانشگاه صنعتی شاهرود چاپ و تکثیر این نوشته آزاد است انجمن تخصصی رباتیک http://robot.freeforums.org برای مشاهده ی چارت مهندسی رباتیک به آدرس زیر بروید http://robot.freeforums.org/viewtopic.php?t=2

برق چیست

آموزش برق به زبان سادهبین الكترونها و پروتونها نیروی جاذبه و بین خودشان باهم نیروی دافعه وجود دارد كه ماهیت این نیروها هنوز شناخته نشده است اما برای تحلیل ساده تر بارالكتریكی را مطرح كرده كه برای الكترون با علامت منفی و برای پروتون با علامت مثبت مشخص شده است.

بین الكترونها و پروتونها نیروی جاذبه و بین خودشان باهم نیروی دافعه وجود دارد كه ماهیت این نیروها هنوز شناخته نشده است اما برای تحلیل ساده تر بارالكتریكی را مطرح كرده كه برای الكترون با علامت منفی و برای پروتون با علامت مثبت مشخص شده است. ● الکترون چیست؟ الكترون معنای یونانی كهربا است كهربا ماده ای است كه در مالش به پارچه پشمی باردار شده و خرده های كوچك كاه را جذب می كنداین ربایش بعلت نیرویی مرموز اتفاق می افتد كه یونانیان آن را الكتریسیته نامیده اند ▪ اجزای ماده : همه مواد از ملكولهای شكل میگیرند كه آنها نیز خود از اتمها ساخته می شوند . اتمها از دو جز’ اصلی الكترون و هسته ساخته می شوند كه الكترونها در مدارهای مشخص بدور هسته در گردش می باشند . چه عاملی سبب ماندن الكترون در مدار مشخص خود می شود ؟ بین الكترون و هسته نیروی جاذبه الكتریكی وجود دارد كه اندازه آن برابر نیروی دافعه گریز از مركز ناشی از چرخش سریع الكترون بدور هسته می باشد ● درون هسته چیست ؟ هسته شامل ذرات بسیاری است كه مهمتریت آنها از نظر جرم پروتون و نوترون است . ● بار الكتریكی چیست ؟ بین الكترونها و پروتونها نیروی جاذبه و بین خودشان باهم نیروی دافعه وجود دارد كه ماهیت این نیروها هنوز شناخته نشده است اما برای تحلیل ساده تر بارالكتریكی را مطرح كرده كه برای الكترون با علامت منفی و برای پروتون با علامت مثبت مشخص شده است. ● چگونه می توان مواد را باردار کرد ؟ روشهای باردار کردن ماده همان روشهای تولید الکتریسیته است .بعبارت دیگر می توان با استفاده از این روشها الکتریسیته تولید کرد . ساده ترین این روشها مالش دو ماده بهم است که باعث می شود الکترونها از یک ماده به ماده دیگری بروند و در نتیجه اختلاف بار بین دو ماده ایجاد شود . مثلا مالش یک میله شیشه ای به یک پارچه پشمی سبب باردار شدن هر دو ماده می شود که یکی بار مثبت ( کمبود الکترون ) و دیگری بار منفی ( ازدیاد الکترون) می یابد ● نیروی الكتریكی چیست ؟ بین بارهای الكتریكی اعم از مثبت یا منفی نیروی الكتریكی وجود دارد این نیرو به مقدار بار الكتریكی و فاصله آنها از هم بستگی دارد . مطابق قانون كولن مقدار نیرو از حاصل ضرب بارها در ضریب ثابتی كه به جنس محیط بستگی دارد تقسیم بر مجذور فاصله بین دو بار بدست می آید . اما در تحلیل ساده تر هرچه مقدار بارها بیشتر باشد مقدار نیرو نیز بیشتر و هرچه فاصله آنها بیشتر شود مقدار نیرو نیز كمتر می شود . ● مواد در حالت عادی از نظر بار الكتریكی چگونه اند ؟ همه مواد در حالت عادی دارای مقدار الكترون و پروتون مساویند به همین دلیل از نظر برایند بارهای الكتریكی خنثی می باشند . ● چگونه می توان یك ماده خنثی را باردار كرد ؟ هرگاه تعادل بین بارهای مثبت و منفی در یك جسم خنثی بهم بخورد ماده بار دار شده است . بهمین منظور كلیه روشهای تولید الكتریسیته كاری نمی كنند جز برهم زدن تعادل بین بارهای الكتریكی مثبت و منفی . می دانیم كه الكترون نسبت به پروتون قابلیت جابجایی و حركت بیشتری دارد . بنابراین می توان با دادن یا گرفتن الكترون ماده را باردار نمود . اگر تعداد الكترونها بیشتر از تعداد پروتونها شود جسم بار منفی و در صورتی كه عكس این حالت روی دهد جسم بار مثبت پیدا می كند . ●باردار كردن مواد چه ربطی به تولید الكتریسیته دارد ؟ اجازه دهید برای جواب به این سوال نخست مواد را دسته بندی كنیم ▪ مواد از نظر هدایت الكتریكی به چند دسته تقسیم می شوند ؟ همه مواد از نظر هدایت الكتریكی جز یك از سه دسته زیر می باشند الف) هادی ها : موادی كه براحتی برق را از خود عبور می دهند ب) عایقها : موادی كه برق را از خود عبور نمی دهند ج) نیمه هادی ها : این مواد در شرایط خاصی مانند هادی ها یا نیمه هادی ها عمل می كنند . اما در حالت عادی برق را به مقدار ناچیز از خود عبور می دهند ● جریان الكتریكی چیست ؟ هرگاه حاملهای الكتریسیته ( الكترونها ) در یك هادی بحركت درآیند جریان الكتریكی ایجاد می شوند . اما هر حركت الكترونی جریان برق نیست . بلكه این حركت باید در یك مسیر مشخص باشد .هر چقدر الكترونهای بیشتری در زمان كمتری در مسیر مشخص حركت كنند مقدار جریان نیز بیشتر می شود ● آمپر چیست ؟ برای دانستن میزان جریان باید بتوان آن را با عدد بیان كرد كه به همین منظور از واحد سنجش جریان كه همان آمپر است استفاده می شود ● مقدار یك آمپر جریان چقدر است ؟ هرگاه از یك هادی تعداد ۲۸/۶ ضربدر ۱۰ بتوان ۱۸ الكترون در یك ثانیه بگذرد این میزان الكترون در زمان یك ثانیه معرف یك آمپر جریان الكتریكی است ● ولتاژ چیست ؟ دانستیم هرگاه الكترونها در یك هادی در مسیر مشخصی بحركت در آیند جریان الكتریكی ایجاد می شود . اما الكترونها بدون دریافت نیرو و انرژی از مدار گردش بدور هسته خارج نمی شوند . بنا براین برای تولید جریان نیاز به یك نیرو داریم كه آن را از منابع تولید نیرو مانند باتری می گیریم . بعبارت ساده تر نیروی لازم جهت ایجاد جریان ولتاژ نام دارد كه واحد اندازه گیری آن ولت است ● چگونه می توان ولتاژ تولید كرد ؟ این سوال پاسخ سوال دیگری نیز می تواند باشد كه همان روشهای تولید الكتریسیته است . می دانیم كه انرژی تولید نمی شود بلكه از صورتی به صورت دیگر تبدیل می گردد . از آنجاییكه الكتریسیته هم انرژی است پس باید تبدیل شده انرژی های دیگر باشد . انرژیهایی كه بصورت متعارف برای تولید برق بكار می رود عبارتند از : انرژی شیمیایی در باتریها - انرژی مغناطیسی در ژنراتورها - انرژی نورانی در باتریهای خورشیدی - انرژی حرارتی در ترموكوپلها - انرژی ضربه ای در پیزو الكتریك و غیره ● مقاومت چیست ؟ الكترونها در هادی براحتی نمی توانند حركت كنند زیرا در مسیر حركت آنها موانعی وجود دارد كه بطور ساده آنها را مقاومت هادی در برابر عبور جریان می گوییم .هرچه قدر این موانع كمتر باشد عبور جریان بهتر صورت میگیرد و می گوییم جسم هادی بهتری است . این موضوع نخستین بار توسط سیمون اهم یك فیزیكدان آلمانی مطرح شد . به همین دلیل واحد اندازه گیری مقاومت اهم است ● منظور از مدار الكتریكی چیست ؟ حال با دانستن سه فاكتور اساسی در برق ( جریان ولتاژ مقاومت ) مدار الكتریكی را تعریف می كنیم : هر مدار الكتریكی یك مجموعه از تولید كننده برق - مصرف كننده آن و سیمهای ارتباطی بین ایندو است ▪ چند نوع مدار الكتریكی داریم ؟ دو نوع مدار الكتریكی وجود دارد ۱) مدار الكتریكی باز كه در آن ارتباط بین تولید كننده در نقطه یا نقاطی قطع است و در نتیجه جریان در مدار وجود ندارد ۲) مدار الكتریكی بسته كه مسیر عبور جریان كامل است و مصرف كننده از تولید كننده انرژی دریافت كرده و آنرا به صورتهای دیگر تبدیل میكند مانند یك لامپ كه برق را به نور تبدیل می كند . ● منظور از اتصالی در یك مدار یا اتصال كوتاه چیست ؟ هرگاه در یك مدار بسته جریان از مسیری بجز از مصرف كننده بگذرد و مقدار آن زیاد تر از حد مجاز باشد این وضعیت را اتصال كوتاه می گوئیم . در حالت اتصال كوتاه سیم كشی مدار و تولید كننده برق در معرض آسیب جدی قرار می گیرند زیرا جریان مدار بسیار زیاد شده و باعث داغ شدن سیم كشی و اضافه بار شدن منبع تولید كننده برق می گردند در نتیجه اتصال كوتاه باید سریعا و بصورت خودكار قطع شود كه این وظیفه بعهده فیوز است ● اساس كار فیوز چیست ؟ فیوز یك عنصر حفاظتی در مدار است كه هرگونه اضافه جریانی را كه بیشتر از مقدار نوشته شده روی فیوز باشد تشخیص داده و آنرا سریع قطع میكند . بدین صورت كه جریان اضافه سبب تولید گرما در فیوز شده و یك سیم حساس به حرارت را كه در مسیر عبور جریان و در داخل فیوز قرار دارد ذوب میكند و در نتیجه مسیر عبور جریان قطع شده و اتصال كوتاه بطور موقت برطرف می شود اما تا زمانی كه عامل ایجاد كننده اتصال كوتاه مرتفع نگردد عوض كردن فیوز فایده ای ندارد ● خطرات ناشی از برق كدامند ؟ خطراتی كه از برق ناشی می شوند عموما به دو دسته خطرات آتش سوزی و خطرات برق گرفتگی تفسیم میشوند . در صورتیكه در یك مدار الكتریكی اتصال كوتاه پیش آید و برطرف نشود جریان مدار بشدت افزایش یافته و حرارت زیادی تولد می كند . این حرارت سبب آتش گرفتن عایق سیم ها و گسترش آن به مواد آتش گیر دیگر است . خطر ناشی از برق گرفتگی مستقیما شخص را تهدید می كند ● جریان خطا چیست و چند نوع است ؟ در صورتیكه در مدار الكتریكی جریان از مسیر درست خود جاری نشود آنرا جریان خطا می گویند . این جریان ممكن است از طریق اتصال بدنه به زمین جاری شود یا از مدار اصلی بگذرد كه میزان آن بیشتر از حد مشخص مدار است كه آنرا اتصال كوتاه یا اضافه بار گویند . در حالت اتصال كوتاه دو نقطه ای از مدار كه نسبت به هم دارای ولتاژ هستند بهم اتصال می یابند ( توسط یك مقتومت بسیار كوچك ) و در حالت اضافه بار تعداد مصرف كننده ها بیشتر از مقدار مجاز آنها می شود ● منظور از برق گرفتگی چیست ؟ اگر جریان برق از بدن انسان یا حیوان بگذرد برگ گرفتگی ایجاد می شود . ممكن است اندازه جریان عبوری از بدن محسوس نباشد كه در این صورت برق گرفتگی قابل تشخیص نیست . اما در صورتیكه میزان جریان عبوری زیاد شود ابتدا شوك به بدن وارد می شود و در صورت زیادتر شدن جریان سبب قطع ضربان قلب - ایست تنفس و در نهایت مرگ مغزی می شود . ● اندازه جریان و ولتاژ مجاز چقدر است ؟ برای جریان متناوب ۱۵ میلی آمپر و برای جریان مستقیم ۶۰ میلی آمپر - ولتاژ متناوب ۶۵ ولت و ولتاژ مستقیم ۴۵ ولت است ● چگونه می توان شخص را از خطر برق گرفتگی محافظت كرد؟ به این منظور باید تمامی گزینه هایی را كه سبب برق گرفتگی می شود یافت و آنها را بی اثر كرد . مهترین عاملی كه سبب برق گرفتگی می شود اتصال بدنه است . در این حالت بكمك كلید FI یا سیم ارت یا كلید FU یا سیستم نول اتصال بدنه را حذف می كنیم . می توان از دستگاههایی استفاده كرد كه بدنه عایقی دارند و امكان اتصال بدنه در آنها وجود ندارد . می توان ولتاژ كار دستگاهها را كمتر از ولتاژ خطرناك برای بدن - كمتر از ۶۵ ولت - بكار برد و در نهایت می توان از ترانسهای ایزوله استفاده كرد كه باعث جدا سازی فاز برق شهر از تغذیه دستگاه می شود و در نتیجه در صورت اتصال بدنه خطر برق گرفتگی از بین می رود ● توان الكتریكی چیست ؟ اصولا توان به معنی سرعت تبدیل انرژی است . در دستگاههایی كه برای تبدیل انرژی بكار می روند هر چقدر این سرعت بیشتر باشد قدرت دستگاه نیز بیشتر است . مثلا در ژنراتور توان بیشتر نشاندهنده تولید انرژی برقی ! بیشتری است . در مصرف كننده ها نیز همین موضوع صدق می كند . لامپی كه توان بیشتری دارد نور زیادتری هم تولید می كند . ▪ توان را چگونه محاسبه كنیم ؟ سرعت تبدیل انرژی از تقسیم مقدار آن بر زمانی كه آن انرژی تبدیل شده بدست می آید.( انرژی الكتریكی از حاصل ضرب ولتاژ در جریان در زمان بدست می آید ) . اگر میزان انرژی را بر زمان تقسیم كنیم می ماند حاصل ضرب ولتاژ مدار در جریان آن كه این همان رابطه توان است (توان = ولتاژ × جریان ) . البته این رابطه فقط برای مدارهای دی سی صدق می كند و در مدارات آسی رابطه دیگری دارد كه بعدا به آن می پردازیم . ▪ واحد و دستگاه اندازه گیری توان چیست ؟ توان با واحد وات و در مقادیر بالاتر با كیلو وات و مگاوات سنجیده می شوند كه توسط واتمتر اندازه گیری می شود.

Oscar - جایزه اسکار

Oscar

وقتی در سال 1929 برای نخستین بار ، آکادمی هنرها و علوم سینمایی آمریکا به هنرمندان سینمای امریکا جایزه داد ، کمتر کسی پیش بینی می کرد که این مجسمه کوچک ، که حتی نام هم نداشت ( بعدها نام اسکار را بر آن نهادند) روزی به یکی از سمبل ها و نمادهای جهانی سینما بدل شود.

مراسم اسکار که همه ساله در اواخر اسفند ماه برگزار می شود یکی از معتبرترین مراسم های سینمایی جهان ، به ویژه در آمریکاست که از سوی یکی از مهم ترین سازمان های سینمایی آمریکا یعنی آکادمی هنرها و علوم سینمایی ، هر ساله بر پا می شود. این جشنواره به شیوه ای کارامد و بسیار منظم از ساله 1929 همه ساله برگزار شده و نتایج آن بسیار در سرنوشت و جایگاه فیلم ها و سینماگران گیرنده جایزه و حتی آنها که نامزد دریافت جایزه شده اند ، موثر بوده است.

همگان بر این مسئله توافق نظر دارند که با وجود فراز و نشیبی که اسکار داشته ، به ویژه بعد از شایعاتی که درباره غیر عادلانه بودن انتخاب ها در سال 1935 بر سر زبان ها افتاد و آکادمی را دچار بحران کرد ، رای گیری برای انتخاب بهترین ها در اسکار ، یکی از بی خدشه ترین جریان های انتخاباتی در سراسر جهان است که مورد خلافی در آن دیده نشده و تا زمان اعلام نتایج کسی از نام برندگان خبر ندارد.

جایزه اسکار ، نخستین جایزه ای نبود که در امریکا به فیلم و سازندگان آن داده می شد. این مجلات و روزنامه های سینمایی بودند که نخستین بار به بهترین هایی که خود انتخاب می کردند جایزه دادند تا هم فروش نشریات خود را بالا ببرند ، هم توجه سینماگران را به ویژه برای مصاحبه جلب کنند. از بین این ها می توان به مجله فتوپلی ( Photoplay ) اشاره کرد که اهدای جایزه را از سال 1920 آغاز کرد و همچنین روزنامه فیلم دیلی ( Film Daily ). با این وجود این اسکار بود که به عنوان مهم ترین آنها شناخته شد و این اهمیت علاوه بر ممانعت از جانب داری محافظه کارانه و اقتصادی مجلات و روزنامه ها ، یکی به دلیل آن است که روش رای گیری آکادمی به صورتی انجام می شود که تقلب و دستیابی پیش از مراسم به نام برندگان را ناممکن کرده و این مسئله ای است که بسیاری از سینماگران ، منتقدان و تحلیل گران ان را تایید می کنند. برای مثال جرج کیوکر ( George Cukor ) ، از جمله کارگردانان توانای سینمای آمریکا که خود در سال 1964 برای فیلم بانوی زیبای من ( My Fair Lady ) برنده جایزه اسکار شد در این باره گفته:

« محبوبیت واقعی مفهوم خاصی دارد. نمی توان آن را جعل کرد. اگر از روی کنجکاوی به تاریخ جایزه ها نظر کنید ، حقیقت آشکار می شود. گزینش های اکادمی را گذشت زمان تایید کرده است.»

علت دیگر ارزش اسکار شاید بیشتر برای خود سینماگران باشد و آن حقیقتی است که مکررا از زبان خود آنها شنیده شده ، اینکه جذاب ترین جنبه اسکار آن است که این جایزه ها از جانب همتایان آنها به آنها داده می شود. وقتی ارسن ولز ( Orson Welles ) در سال 1971 جایزه افتخاری را از اسکار دریافت کرد گفت:

« امیدوارم همگان دریابند که چرا این جایزه تا این حد برای من ارزشمند است. این جایزه از جانب مردم به من داده نشده ، منتقدین هم در این کار سهم کمی دارند. این جایزه از سوی دست اندر کاران سینما به من داده شده ، آنهایی که عشق بیشتری به سینما دارند. »

با وجود همه این ها نمی توان این نکته را بی اهمیت جلوه داد و یا از روی آن به سادگی گذشت که اسکار موجب بسیاری دغل کاری ها شده. نتایج اسکار در سرنوشت فیلم ها و کسانی که آن را دریافت می کنند بسیار تاثیرگذار است. هیچ ضابطه مشخصی برای تعیین کردن محبوبیت و درآمدی که برنده شدن و نامزد شدن جایزه به همراه می آورد ، وجود ندارد ، با این حال براورد کرده اند که جایزه بهترین فیلم سال ، مبلغی حدود 15 تا 30 میلیون دلار به فروش فیلم می افزاید و نامزدی هم به همین صورت ولی با درصد کمتر ( این نتایج قطعی نیست و در برخی موارد هیچ افزایشی دیده نشده). سینماگرانی هم که نامزد یا برنده جایزه می شوند معمولا دستمزدشان چندین برابر می شود حتی تا ده برابر. این عوامل که اقتصاد سینما را بیش از پیش به رخ می کشند موجب شده اند که بعضی از دست اندرکاران سینما با پرداخت مخارج گزاف هزینه های تبلیغاتی به دنبال این جایزه باشند. از جمله آگهی های گوناگون در مجله های معتبر و تجارتی سینما نظیر ورایتی ( Veraiety ) و هالیوود ریپورتر ( Hallywood Reporter ) ، برپایی مهمانی های مجلل برای نمایش خصوصی فیلم ها با حضور عوامل و دست اندر کاران سینما و...
در حالی که آکادمی علوم و هنرهای سینمایی به نفسه این گونه اعمال را غیر عادلانه و ناپسند می داند. از سال ها پیش ناظران و سازمان های مختلف مرتبا آکادمی را برای این نوع تبلیغات و رفیق بازی ها و احساسات بی دلیل که در بین اعضا شیوع پیدا کرده و ممکن است بر گزینش برندگان تاثیر بگذارد سرزنش می کنند.

به این ترتیب اگر چه کسی مدعی نیست که نظام توزیع جایزه ها در مراسم اسکار بی نقص است اما کل نظام از احترام عمومی و محبوبیتی عظیم برخوردار است و در مناسبات جهانی سینما هم بسیار تاثیر گذار و مهم است.

آموزش سی شارپ - 950 صفحه

آموزش سی شارپ

در زیر لینکهای مربوط به داونلود کتاب آموزشی سی شارپ موجود است. این کتاب به زبان فارسیست و بسیار خوب توضیح داده است.

این هم لینکهاش:

	Name	Size
		-
	LearnVisualCsharpFarsi2.part01.rar	1.4M
	LearnVisualCsharpFarsi2.part02.rar	1.4M
	LearnVisualCsharpFarsi2.part03.rar	1.4M
	LearnVisualCsharpFarsi2.part04.rar	1.4M
	LearnVisualCsharpFarsi2.part05.rar	1.4M
	LearnVisualCsharpFarsi2.part06.rar	1.4M
	LearnVisualCsharpFarsi2.part07.rar	1.2M

راهنمای خرید دوربین عکلسی

راهنماي خريد دوربين عکاسي ديجيتال ( قسمت اول )

مرداد ماه 85 شماره 24

اشاره :
ورود شما را به دنياي عکاسي ديجيتال تبريک مي‌گوييم! لازم نيست حتما يک متخصص و هنرمند عکاسي باشيد تا بتوانيد لذت هنر عکاسي را احساس کنيد. عکاسي ديجيتال يعني عکاسي مردمي! يعني اکنون ديگر عموم مردم مي‌توانند با اندکي آگاهي و کمي مطالعه بهترين عکس‌ها را در زندگي خود ثبت کنند. خوشحاليم از اينکه قصد داريد به جمع علاقه‌مندان عکاسي ديجيتال بپيونديد. ماهنامه رايانه خبر قصد دارد امسال شما را به دنياي هيجان انگيز عکاسي ديجيتال ببرد. پس با ما باشيد!

هفت نکته مهم هنگام خريد دوربين ديجيتال
بسيار خوب! بي‌مقدمه يکراست مي‌رويم سراغ مهمترين موضوعي که ذهن هر آماتور را در بدو ورود به دنياي عکاسي ديجيتال مشغول مي‌کند: چه دوربيني بخرم؟
مسلما اين موضوع قبل از اينکه به جزئيات فني و تکنيکي عکاسي ديجيتال علاقه‌مند شويد، برايتان مهم است که بتوانيد با توجه به بودجه‌اي که در اختيار داريد بهترين دوربين را بخريد. در اينجا مي‌توانيد هفت نکته مهم هنگام خريدن دوربين ديجيتال را به خاطر بسپاريد.

1ـ كيفيت و قيمت دوربين:
بدون ترديد اولين مساله‌اي که شما را در انتخاب يک دوربين محدود مي‌کند ميزان بودجه‌اي است که براي اينکار کنار گذاشته‌ايد. شايد مدت‌هاست که از خود سوال مي‌کنيد با اين پولي که پس‌انداز کرده‌ام واقعا چه دوربين و چه کيفيتي را به‌دست مي‌آورم؟
اولين نکته‌اي که در رابطه با قيمت دوربين‌هاي ديجيتال بايد بدانيد اينست که مقايسه آنها با قيمت دوربين‌هاي آنالوگ (فيلم) به هيچ وجه کار درستي نيست. اگر با تفکري مبتني بر قيمت دوربين‌هاي فيلم به بازار دوربين ديجيتال مراجعه کنيد حتما مايوس خواهيد شد چون طيف قيمت‌هاي دوربين ديجيتال اصولا خيلي بالاتر از دوربين‌هاي فيلم است. يک دوربين عکاسي خيلي خوب آنالوگ را مي‌توان حتي با 300 الي 400 هزار تومان نيز فراهم کرد در حالي که با اين مبلغ فقط مي‌توانيد يک دوربين ديجيتال مخصوص مصارف خانگي تهيه کنيد. دليل اين تفاوت هم خيلي ساده است: فناوري به‌کاررفته در دوربين‌ها ديجيتال خيلي پيچيده‌تر و گرانتر است. اما شما مي‌توانيد اينطور تصور کنيد که اگرچه دوربين فيلم به نسبت ارزان‌تر است اما در عوض هزينه ظهور و چاپ عکس هزينه تمام شده شما را در دراز مدت خيلي بالا مي‌برد در حالي که هزينه عکاسي ديجيتال نسبتا پايين است هرچند که خود دوربين ديجيتال گران‌ است.
در حال حاضر شما مي‌توانيد دوربين‌هاي بازار را از نظر قيمت به سه دسته تقسيم کنيد. دسته اول که بين 200 الي 400 هزار تومان قيمت دارند براي مصارف خانگي و خانوادگي مناسبند. دوربين‌هايي که قيمت‌شان بين 400 الي 800 هزار تومان است در طيف دوربين‌هاي نيمه حرفه‌اي قرار مي‌گيرند و دوربين‌هايي با قيمت بالاتر را مي‌توان در خانواده دوربين‌هاي حرفه‌اي قرار داد. البته خود دوربين‌هاي حرفه‌اي چه از نظر امکانات و چه از نظر قيمت تفاوت‌هاي بسياري ممکن است با هم داشته باشند چنانکه شما مي‌توانيد با دو سه ميليون تومان هم يک دوربين حرفه‌اي خيلي خوب بخريد.
توجه کنيد که تفاوت قيمت دوربين‌هاي يک رده بيشتر به معني تفاوت در قابليت‌هاي جزئي آنهاست و نه کيفيت عکاسي. اگر دنبال کيفيت بهتري هستيد بايد به قيمت‌هاي رده بعدي جهش کنيد.

2ـ مگاپيكسل
اغلب مردم وقتي مي‌بينند دوست يا بستگانشان دوربين ديجيتال خريده‌اند اولين چيزي که مي‌پرسند اينست که رزولوشن دوربين چند مگاپيکسل است. اين در واقع معيار مناسبي براي سنجش کيفيت عکس‌هايي که يک دوربين مي‌گيرد نيست. مگاپيکسل بيشتر هرگز به معني کيفيت بيشتر نيست، بلکه در اغلب اوقات صرفا به اين معني است که عکس بزرگتري مي‌توان گرفت. بنابراين مي‌توان دوربين هايي را يافت که علي‌رغم مگاپيکسل پايين‌تر عکس‌هاي زيباتري مي‌گيرند. يک نکته مهم تعيين کننده در کيفيت عکس، قدرت لنز دوربين است.

3ـ لنز دوربين و زوم ديجيتال
لنز دوربين اهيمت بسيار زيادي دارد. توجه کنيد که فقط زوم اپتيکال (نوري) مهم است و هرچه بيشتر باشد بهتر است. زوم ديجيتال عملا هيچ ارزشي ندارد جز اينکه بتوانيد از فواصل خيلي دور که خارج از قدرت بزرگنمايي لنز است، تصويري ثبت کنيد. اين تصاوير به دليل ماهيت زوم ديجيتال حتما کيفيت بسيار پاييني خواهند داشت ولي به هرحال قابل تحمل هستند.
در عين حال هنگام بررسي لنز معيار قضاوت خود را صرفا اين نکته كه لنز دوربين تا چه مسافت دورتري را ميتواند رصد كند و قدرت بزرگنمايي آن چقدر است قرار ندهيد. يک نکته مهم ديگر اينست كه اين لنز در يک فاصله معين چه عرض تصويري را مي‌تواند رصد کند.

اصولا در عکاسي معمولي سه نوع لنز وجود دارد: يکي لنز معمولي که روي خود دوربين سوار است. دو مدل ديگر عبارتند از لنز تله و وايد. لنز تله براي مواقعي که مي‌خواهيم عکسي بگيريم که پنهاي وسيعتري را پوشش دهد سودمند است. لنز تله برعکس، هنگامي استفاده مي شود که مي‌خواهيم از فواصل دورتري عکس بگيريم و نياز به بزرگنمايي بيشتر داريم. البته يک نوع خاص از اين نوع لنزها نيز وجود دارد که کلوز آپ نام دارند و براي بزرگنمايي خيلي زياد در فواصل نزديک هستند. مثلا شايد بخواهيد دوربين را به يک شاخه گل نزديک کنيد تا يک عکس خيلي بزرگ و دقيق از يک زنبور عسل بگيريد.

علاوه براين تقسيم بندي، در دوربين‌هاي ديجيتالي سه نوع ديگر لنز نيز به‌كار برده مي‌شود که معيار تقسيم بندي آنها متفاوت است. يکي ‌لنز‌هاي زوم ثابت و فوكوس ثابت که معمولا در دوربين‌هاي ارزان قيمت استفاده مي‌شوند و بسياري از گوشي‌هاي موبايل و دوربين‌هاي ساده وب‌كم از اين لنزهاي ثابت استفاده مي كنند. ديگري ‌لنز‌هاي زوم اپتيكال با فوكوس اتوماتيك هستند که در دوربين‌هاي فيلم‌برداري معمولي استفاده مي‌شوند. اين لنزها مي‌توانند تاحدودي از قابليت تله و وايد‌كردن عکس بهره بگيرند. و دسته سوم ‌لنز‌هاي قابل تعويض هستند که خود به دو دسته اصلي وايد و تله تقسيم مي‌شوند.

زوم اپتيکال چيست؟
زوم اپتيکال خيلي ساده يعني بزرگنمايي تصوير از طريق چند عدسي. وقتي که چند عدسي پشت سرهم داخل لنز قرار مي‌گيرند، به نوبت تصوير دريافت شده از ديگر را بزرگتر مي‌کنند. به اين ترتيب حاصل کار برروي سنسور دوربين واقعا چند برابر بزرگتر مي‌شود. اما در زوم ديجيتال ابعاد عكس گرفته شده چند برابر بزرگتر مي‌شود كه افت كيفيت تصوير را به دنبال دارد. اين قابليت ارزش اندکي دارد زيرا كاريست كه خود شما نيز مي‌توانيد در كامپيوتر  به کمک فتوشاپ و نرم‌افزارهاي مشابه آن انجام دهيد.

لرزه‌گير تصوير چيست؟
وقتي که شرايط عکاسي ايجاب مي‌کند که سرعت شاتر دوربين پايين باشد، اگر هنگام عکاسي دوربين را با دست نگه داريد احتمالا عكس تار مي‌شود. اين وضعيت بخصوص در مواقعي که نور کافي براي روشن کردن سوژه وجود ندارد اتفاق مي‌افتد. علت تار شدن تصوير لرزش ميليمتري دست شما در لحظه عکاسي است. به همين دليل است که بنا به عادت، هنگام عکاسي از فلاش استفاده مي‌کنيم. فلاش نور صحنه را زياد مي‌کند و دوربين مجبور نيست در سرعت پايين عکس بگيرد بنابراين وقتي دست شما بلرزد، سرعت شاتر آنقدر بالا است که دوربين مدت زمان کمتري تحت تاثير لرزش دست شما قرار مي‌گيرد و تصوير واضح و درخشان ثبت مي‌شود. راه‌ برطرف کردن اين مشكل، ا‌ستفاده ازسه‌پايه يا قراردادن دوربين برروي مكاني ثابت است ولي مشکل اينجاست که اين امكان همه جا وجود ندارد و حمل کردن سه پايه نيز شايد چندان راحت نباشد. سازندگان دوربين‌هاي ديجيتال پيشرفته براي حل اين معضل از سيستم لرزه‌گير يا Image Stabilizer استفاده مي‌کنند. اين تکنيک با بهره‌گيري از سنسورهاي حساس به نيروي گرانش مي‌تواند لرزش‌هاي ريز دست را تا اندازه‌اي خنثي کند و عكس‌هاي بهتري توليد کند اما دامنه تاثير گذاري آن محدود است و نمي‌توانيد زياد روي آن حساب کنيد.

گاهي اوقات لازم مي‌شود که خريدار به امکان نصب لنزهاي اضافي روي دوربين توجه کند. مثلا اگر قصد داريد از دوربين‌تان براي عكس‌برداري از صحنه‌هاي عريض استفاده کنيد به  يك لنز وايد نياز خواهيد داشت. اگر يك دوربين ديجيتالي SLR كه قابليت تعويض لنز دارد مي‌خريد حتما از موجود بودن لنز آن در بازار اطمينان حاصل كنيد تا بعدا پشيمان نشويد.

يک نکته ديگر را هم درباره قابليت بزرگنمايي تصوير در دوربين فراموش نکنيد. اگر يک دوربين داراي قابليت فوكوس ماكرو باشد (اصطلاحا بتواند تصاوير ماکرو بگيرد) اين امکان در اختيار شما هست که از سوژه‌هايي با فاصله خيلي نزديک مثلا چهره يک انسان يا تصوير يک گل عکس‌هاي بسيار زيبايي بگيرد.

4ـ مساله باتري
مساله باتري يک موضوع مهم است ولي زياد جاي نگراني نيست. بعضي از دوربين‌ها علي‌رغم تمام محاسني که دارند باتري زيادي مصرف مي‌کنند. در اين صورت اگر شارژر و باتري قابل شارژ استفاده نکنيد، ممکن است ورشکست شويد! ولي خوشبختانه دوربين‌هاي ديجيتال ميانه خوبي با باتري‌هاي قابل شارژ دارند. بهتر است دوربيني را انتخاب كنيد كه با باطري‌هاي قلمي معمولي (AA size) كار مي‌كنند. اين روزها باطري‌هاي قابل شارژ خيلي خوبي به بازار آمده‌اند كه تا چند صد بار مي‌توانند دوباره شارژ شوند. به هرحال تهيه يکي دو بسته باتري قابل شارژ و يک شارژر حدود 30 الي 50 هزار تومان به هزينه شما اضافه مي‌کند. اگر اين موضوع برايتان مهم است قبلا درمورد کم مصرف بودن دوربين اطمينان حاصل کنيد.

5 – حافظه
اغلب دوربين‌هاي ديجيتال هنگامي که به فروش مي‌رسند مقدار حافظه خيلي کمي همراه خود دارند. از اين موضوع ناراحت يا شوکه نشويد. اين رسم بازار است. معمولا بايد پول بيشتري خرج کنيد و حافظه جانبي بخريد. اين يکي از خريدهايي است که هيچگاه از بابت آن پشيمان نخواهيد شد. پيشنهاد ما اينست که اگر دوربيني مي‌خريد که امکان تعويض و افزايش حافظه را در اختيارتان قرار مي‌دهد، حداقل 512 مگابايت رم بخريد.

6- قابليت فيلمبرداري
هرگز دنبال قابليت هايي به غير از عکاسي خوب در يک دوربين ديجيتال نباشيد. البته خيلي خوب است که يک دوربين عکاسي ديجيتال ، فيلم هم بگيرد ولي فراموش نکنيد که دوربين عکاسي براي فيلمبرداري ساخته نشده است و اين بيشتر جنبه سرگرمي و تفريحي دارد و يک قابليت جدي در دوربين‌هاي عکاسي محسوب نمي‌شود. دوربين‌هاي فيلم‌برداري که عکس مي‌‌گيرند نيز هيچگاه جاي يک دوربين عکاسي ديجيتال را نمي‌گيرند. اگر يک از دوستانتان به شما گفت من دوربيني مي‌شناسم که هم عکس خيلي خوب مي‌گيرد هم فيلم، با ديده ترديد به اين موضوع نگاه کنيد. توجه کنيد که دوربين‌هاي WebCam و بعضي مدلهاي گوشي‌هاي موبايل هم مي‌توانند عکس بگيرند ولي اگر واقعا کيفيت عکس برايتان مهم است، فقط دنبال دوربين عکاسي ديجيتال باشيد و ساير گزينه‌ها را فراموش کنيد.

7- ابعاد دوربين و بدنه دوربين
اين روزها دوربين‌هاي خيلي خوبي به بازار آمده‌اند که علي‌رغم جثه کوچک‌شان خيلي عالي عکس مي‌گيرند. بنابراين، اين فرضيه قديمي که دوربين‌هاي بهتر از نظر ابعاد بزرگتر و حجيم‌ترند، به تدريج اعتبارش را از دست مي‌دهد. فقط به قابليت‌ها ذکر شده در مشخصات دوربين و اعتبار مارک آن توجه کنيد و نه هيکل و حجم دوربين. بديهي است که با اين پيش فرض دوربيني که کوچکتر و کم حجم‌تر باشد ارجحيت دارد.
اما جنس بدنه دوربين موضوع ديگري است. بعضي از دوربين‌ها دقيقا به دليل داشتن بدنه قوي‌تر گرانترند و اين موضوع درباره دوربين‌هاي آنالوگ نيز صادق است. بعضي دوربين‌ها بدنه فلزي دارند و دوربين را در برابر ضربه ، خراش و صدمات احتمالي محافظت مي‌كنند. به همين دليل بدنه دوربين‌هاي حرفه‌اي خبرنگاري از آلياژهاي فلزي مخصوص ساخته مي‌شوند تا از محتويات دوربين محافظت كنند.

 

Group Policy در ويندوز 2003

حمید اسدی
مهرماه 84 شماره 16

اشاره :
در ادامه سري آموزش هاي عملي و كاربردي ويندوز 2003 در اين بخش قصد داريم شما را با يكي ديگر از امكانات موثر و كاملا كاربردي كه هم در ويندوز 2000 و هم در ويندوز 2003 مي توان از آن استفاده نمود آشنا كنيم. اين برنامه چيزي جز Group Policy نمي باشد. يك مدير شبكه از طريق اين قابليت مي تواند محيط كار و همچنين ايستگاه كاري كاربراني كه به شبكه ( Domain ) وارد مي شوند را كنترل نمايند.

 Group policy به سرورها و مديران شبكه قدرت تنظيم و اعمال اجباري سياست هاي خود روي كاربران و كامپيوترهايي كه بعنوان كلاينت در شبكه قرار دارند را مي دهد. برخي از سياست ها كه توسط Group Policy روي كامپيوتري ، كاربري يا گروهي خاص و بدون دخالت كاربر و از روي سرور انجام مي شود عبارتند از :

 • نصب برنامه هاي كاربردي روي سيستم

 • تنظيم اجباري رجيستري به تفكيك كاربر يا به تفكيك كامپيوتر ( منظور دستگاه كلاينتي كه به شبكه Login مي كند )

 • تنظيمات موارد امنيتي ( Security Setting )

 • اجراي اسكريپت هايي هنگام Log in يا Log off

 • اجراي اسكريپت هايي هنگام بالا آمدن يا خاموش شدن سيستم

 •حذف و اضافه نمودن گزينه اي Start Menu و Taskbar وكنترل پانل

 •برخي تنظيمات براي سرويس هايي كه از راه دور نصب مي گردند.

 به عبارت ديگر يك مدير شبكه با اين امكان به جاي اينكه روي تك تك سيستم ها تنظيماتي را انجام دهد مي تواند از طريق سرور و براي گروه هاي مختلف سياست هاي گوناگون را تنظيم و اعمال نمايد طوري كاربر هيچگونه دخالتي در اين خصوص نداشته باشد.

برخي از تنظيمات Group Policy مخصوص كاربر و برخي ديگر از تنظيمات مخصوص كامپيوتر است. يعني اگر تنظيمات روي كاربر اعمال گردد ، آن كاربر از هر كامپيوتر وارد شبكه گردد آن سياست ها و تنظيمات روي نام كاربري ( Username ) وي اعمال مي شود و به كامپيوتر بستگي ندارد و برخي از سياست ها ( Policy ها ) كه روي كامپيوتر اعمال مي شود به كاربر بستگي ندارد.

امروزه با توجه به گسترش و افزايش تعداد كاربران و كامپيوترها در شبكه ، يك مدير تنظيمات لازم را براي يك فرد يا يك كامپيوتر انجام نمي دهد بلكه مدير شبكه ابتدا گروه هايي ساخته و كاربران را عضو اين گروه ها مي كند و در اين حالت مي تواند سياست ها و تنظيمات را روي اين گروه ها اعمال كند. در اين مقاله بر اساس امكاني كه در ويندوز 2003 وجود دارد قصد داريم يك Organization Unit بسازيم و تنظيمات را روي آن اعمال نماييم. پس ابتدا روش ساخت يك Organization Unit را شرح مي دهيم.

 

ايجاد Organization Unit

قبل از اينكه بخواهيد Policy هايي را براي كاربران تعيين و اعمال نماييد و به منظور صرفه جويي در زمان  يك Organization Unit ايجاد نماييد و كاربران مورد نظر را به عضويت آن در آوريد تا نياز نباشد براي هر كاربر جداگانه Group Policy تعريف و تنظيم شود. براي ساخت Organization Unit مراحل زير را انجام دهيد: 
 • در قسمت  Start بر روي Administrative Tools كليك و سپس گزينه                   Active Directory Users and Computers را انتخاب نمائيد. 
 • مطابق شكل 1 روي نام سرور راست كليك كرده و از منوي New گزينه Organization Unite را انتخاب نماييد سپس يك نام ( مانند MizbananUsers ) براي آن در نظر بگيريد.

شكل 1 

• در ويندوز 2003 هر كاربري كه جديد ساخته شود بصورت پيش فرض در گروه Users قرار مي گيرد پس براي اينكه بتوانيد User ايجاد شده را  عضو گروه جديد كنيد آن را توسط موس داخل گروه ساخته شده ( اين در مثال MizbananUsers ) بياندازيد.

در صورتيكه كاربري ايجاد نكرده ايد بر روي Organization Unit ساخته شده راست كليك كرده و از آنجا يك كاربر جديد بسازيد تا از همان ابتدا عضو آن گروه قرار گيرد.

اكنون Organization Unit ساخته شده و اعضاي آن نيز مشخص مي باشند حال بايد براي آنها Group Policy تعريف گردد.

براي درك مفهوم Group Policy و آشنايي عملي با آن ، چند مثال را بطور عملي توضيح مي دهيم.

 

تنظيم Proxy براي كاربران بصورت گروهي

فرض كنيد در شبكه محلي ( LAN ) ادره يا سازمان مطبوع خود اينترنت راه اندازي كرده ايد و مي خواهيد فقط براي گروهي از كاربران و با استفاده از قابليت                  Group Policy ، پروكسي ( Proxy ) تنظيم نماييد. اگر شبكه شما داراي يك              ( DC ) Domain Controller باشد و همچنين Active Directory راه اندازي كرده ايد از اين پس نيازي نيست براي تك تك كاربران پروكسي تنظيم كنيد. بلكه مراحل زير را طي كنيد: 
 • روي Organization Unit ساخته شده راست كليك و گزينه Properties را انتخاب نماييد.
 • در صفحه ظاهر شده ( در اين مثال MizbananUsers Properties ) به قسمت Group Policy برويد.
 •در اين قسمت و مطابق شكل 2 دكمه New را بزنيد و يك نام                           ( مانند Policy For MizbananUsers ) براي آن تعيين كنيد.

شكل 2

اكنون وقت تنظيم پروكسي مي باشد. براي اين منظور مراحل را به ترتيب زير ادامه دهيد:   
 •در همان صفحه ( مطابق شكل 2 ) Policy تعريف شده را انتخاب و گزينه Edit را بزنيد. 
 • در صفحه Group Policy Object Editor به مسير زير برويد.

Users Configuration\Windows Setting\Internet Explorer maintenance\ Connection 

  •در صفحه سمت راست گزينه Proxy Setting را انتخاب نمائيد.
  •در صفحه Proxy Setting ابتدا تيك Enable Proxy Setting را بزنيد ( به شكل 3 توجه كنيد ). 
 •سپس مطابق شكل 3 در قسمت HTTP آدرسي كه قرار است كاربران به آن متصل شوند و اينترنت را از آنجا دريافت كنند را وارد كنيد.

شكل 3

همانطور كه در شكل 4 ملاحظه مي كنيد از اين پس ، كاربراني كه با نام كاربري و پسوردي كه در Domain موجود باشد به شبكه Login كنند و عضو Organization Unit ساخته شده توسط شما نيز باشند ، بصورت اتوماتيك در اينترنت اكسپلور خود در  قسمت Proxy Server آدرس 192.168.0.10 با پورت 80 وارد شده است.
 ( Internet Options  > Connection  > LAN Setting  > Proxy Server )
 
اين همان آدرسي است كه در قسمت قبل ( به شكل 3 توجه كنيد ) تنظيم شده است .

شكل 4

تغيير Title Bar اينترنت اكسپلور

شايد بخواهيد در صفحه اينترنت اكسپلور تمام كاربراني كه در شبكه محلي از اينترنت استفاده مي كنند ، نام سازمان يا اداره مطبوع خود را در Title bar بنويسيد بطوريكه هر كاربري كه به شبكه با نام كاربري و پسورد معتبر در Domain وارد مي شود و اينترنت اكسپلورد را باز مي كند نام سازمان را در بالاي صفحه آن ببيند. براي تنظيم اين مورد مراحل زير را انجام دهيد: 
 • روي Organization Unit ساخته شده كليك راست نماييد و گزينه Properties را بزنيد. 
 • در صفحه ظاهر شده به قسمت Group Policy برويد. 
 • Group policy اي كه در قسمت قبل ايجاد شد را انتخاب و مجدد دكمه Edit را بزنيد.
 • در صفحه Group Policy Object Editor به مسير زير برويد:

User Configuration \ Window Setting \ Internet Explorer Maintenance \ Brower User Interface 

 • از صفحه سمت راست گزينه Browser Title را انتخاب كنيد.
 •مطابق شكل 5 ابتدا تيك مربوط به Customize Title Bars را زده و متن دلخواه خود را داخل Title Bar Text بنويسيد.

شكل 5

براي ديدن نتيجه لازم است با Username و Password كاربري كه عضو گروه ساخته شده است به شبكه Login كنيد تا نتيجه را مانند آنچه در شكل 6 آمده است ملاحظه نماييد.

شكل 6

 

تنظيمات مربوط به نوار وظيفه و منوي شروع ( Start Menu and Taskbar )

ويندوز كليه تنظيمات مربوط به منوي شروع (Start Menu  ) و نوار وظيفه (Task Ba ) را در محل مشخصي از Group Policy قرار داده است كه  مي توانيد همه چيز در اين دو مورد را در همان قسمت تنظيم نماييد.

بعنوان مثال شايد لازم باشد در شبكه محلي شما بنابر طراحي انجام شده دكمه RUN روي منوي شروع كاربران نباشد يا نتوانند از شبكه خارج شوند يعني بخواهيد بصورت مركزي دكمه Log Off را از منوي شروع كليه كاربران عضو يك گروه برداريد.

 براي تنظيم كردن اين موارد و براساس نيازتان مراحل زير را انجام دهيد:
 •روي Organization Unit ساخته شده راست كليك كنيد سپس دكمه Properties را بزنيد.
 •Group Policy ساخته شده را انتخاب و گزينه Edit را بزنيد.
 •در صفحه Group Policy Object Editor به مسير :
 User Configuration \ Administrative Templates \ Start Menu Tools Bar برويد.
 •در پنجره اي كه در سمت راست ظاهر مي شود تنظيماتي مانند آنچه در زير اشاره مي شود را مي توانيد انجام دهيد:

     1-حذف يا اضافه كردن دكمه RUN 

      2ـ حذف يا اضافه كردن نام كاربري

     3ـ حذف يا اضافه كردن دكمه Log Off

     4 ـ حذف يا اضافه كردن Shutdown و بسياري تنظيمات ديگر .

 

اما بعنوان مثال براي حذف دكمه RUN در همان پنجره روي گزينه
 Remove Run Menu From Start Menu دو بار كليك كنيد تا پنجره اي مطابق شكل 7 مشاهده شود.
در اين پنجره اگر گزينه Enable را انتخاب كنيد دكمه Run براي كليه كاربراني كه به شبكه وارد مي شوند حذف مي شود و يا براي اينكه دكمه Shut Down را از روي منوي شروع برداريم.
 در همين قسمت گزينه Remove and Prevent Access to the Shutdown  را فعال مي كنيم .

شكل 7

تنظيمات و حذف و اضافه گزينه هاي مربوط به Control Panel

با توجه به تكرار مراحل قبلي كه چندين بار به آن اشاره شد يعني با اديت كردن Group Policy ساخته شده و در صفحه Group Policy Object Editor از طريق مسير :
User Configuration \ Administrative Templates \ Control Panel مي توان كليه تنظيمات و محدوديت هاي مربوط به كنترل پانل را براي كاربران انجام داد.

به عنوان مثال اگر بخواهيد دكمه Add \ Remove Program از داخل كنترل پانل سيستم هاي موجود در شبكه حذف نماييد مراحل زير را انجام دهيد: 
•به مسير زير برويد:

User Configuration \ Administrative Templates \ Control Panel \
Add or Remove Program 

• از صفحه سمت راست همانطور كه در شكل 8 مشاهده مي كنيد گزينه
 Remove  Add or Remove Program را با دوبار كليك انتخاب كنيد و سپس در پنجره‌اي كه باز مي شود گزينه Enable را بزنيد.

شكل 8

بعد از اين تنظيم اگر كاربري كه جزء گروه ايجاد شده ( در اين مثال MizbananUsers ) باشد وارد كنترل پانل سيستم خود شود با توجه Policy كه در اين مثال تعريف شده نمي تواند گزينه Add or Remove Program را اجرا نمايد و صورت اجراي آن با پيغامي كه در شكل 9 مشاهده مي كنيد مواجه مي گردد.

شكل 9

 

نصب و راه اندازي Domain Controller در ويندوز 2003

نصب و راه اندازي Domain Controller در ويندوز 2003

حمید اسدی
مردادماه 84 شماره 14

اشاره :
در ادامه نصب Windows 2003 و كارگاه شبكه ، اين شماره قصد داريم نحوه نصب يك Domain Controller روي يكي از سيستم هاي شبكه كه داراي سيستم عامل سرور 2003 مي باشد را آموزش دهيم. براي اين منظور لازم است با چند مفهوم كه در هنگام نصب و راه اندازي با آن برخورد خواهيم كرد ، بيشتر آشنا شويد.

Workgroup

در اين نوع ارتباط مدير شبكه بايد كاربران ، گروه ها ، حق دسترسي ها را روي هر كامپيوتري كه منابعي مانند هارد ، چاپگر و CD-Rom را به اشتراك گذاشته، تنظيم نمايد. براي مثال اگر در يك شبكه 100 كلاينت  ( ماشين ) وجود داشته باشد و بخواهند از منابع يكديگر استفاده نمايند مدير شبكه بايد بطور جداگانه 100 كاربر ، 100 گروه و ... را روي تك تك ماشين ها تنظيم نمايد.

اين مدل از شبكه بيشتر براي شبكه هايي كه حداكثر 10 كامپيوتر دارند مناسب است.

از مشخصات شبكه هاي  Workgroup مي توان به موارد زير اشاره نمود:

• عدم نياز به سخت افزارها و تجهيزات مخصوص و به دنبال آن هزينه كمتر

• عدم نياز به فردي با تخصص بالا عنوان مدير شبكه

• متمركز نبودن مديريت شبكه (  از معايب اين مدل مي باشد )،  يعني براي كوچكترين تغيير روي هر يك از سيستم هاي شبكه مدير شبكه مي بايست از پشت همان كامپيوتر تغييرات را اعمال نمايد.

• امنيت پايين

 

Domain

دامنه ، يك بخش كوچكتري از واحد بزرگتري بنام اكتيودايركتوري ( Active Directory ) مي باشد. در مدل هاي بزرگ شبكه كه در آنها كامپيوترهاي بيشتري وجود دارد ، دامنه ( Domain ) انتخاب بهتري است.

Domain ها محل نگهداري ليست كاربران و پسوردهاي آنها ، كامپيوترها ، گروه ها و چاپگرها مي باشد.

Domain اجازه مي دهد كه كامپيوترها و ديگر Object مانند پسوردها ، كاربران و ....  از يك جاي مشخص و توسط مدير شبكه مديريت و كنترل شوند به عبارت ديگر يك كنترل مركزي روي تمام موارد فوق وجود خواهد داشت.

راه اندازي اكتيو دايركتوري و به دنبال آن Domain Controller در شبكه ، نتايج زير را به دنبال خواهد داشت:

• در شبكه هاي Domain ، مديريت شبكه متمركز مي باشد. يعني از طريق يك كامپيوتر در شبكه مي توان كل شبكه را مديريت نمود. اين كامپيوتر همان        Domain Controller مي باشد.

• با توجه به اين كه هر شخص لازم است براي ورود به شبكه نام كاربري و پسورد منحصر به فرد خود را وارد نمايد و از طرفي مدير شبكه به تمام كاربران و سطح دسترسي آنها نظارت خواهد داشت امنيت در اين روش بسيار بهتر از مدل قبل خواهد بود.

• در سطوح بالا وتعداد كاربران زياد نياز به تجهيزات مخصوص و گرانقيمت مي باشد.

• وجود فردي متخصص و آشنا به امور شبكه در اين مدل ضروري است.

• با توجه به كارايي سيستم عامل و خاصيت اكتيو دايركتوري و در نظر گرفتن سخت افزار سرور تعداد كامپيوترها در اين مدل عملا محدويت ندارد.

• اعمال گروهي يا كلي سياست هاي شبكه براي كاربران از طريق سرور و از راه دور براي مديريت آسانتر (Group Policies  )

• پيدا كردن منابع شبكه ( Network resources ) به آساني.

• قابليت گسترش و تغيير اندازه ( Scalability )

• ارتباط با شبكه هاي ديگر داخل اكتيو دايركتوري ( Works on any network )

 

Active Directory

اكتيودايركتوري يك بانك اطلاعاتي است كه تمام Objectهاي شبكه مانند كاربران ، گروه ها ، پسوردها ... را در خود ليست كرده است كه مي توان با يكسري از سرويس ها از اين ليست ، اطلاعات مورد نياز را استخراج كرد. مثلاً با سرويس Search مي توان از ميان چندين ميليون ركورد ، نام يك كاربر يا چاپگر را در بين چندين كامپيوتر به راحتي جستجو كرد.

اكتيودايركتوري از دو قسمت تشكيل شده است :

• ديتابيس اكتيودايركتوري كه در فايل ntds.dit ذخيره مي شود.

• سرويس هايي كه با آن ديتابيس كار مي كنند مانند سرويس Search و يا ايجاد كردن كاربر.

مي توان اكتيودايركتوري را از طريق دستور dcpromo كه در RUN اجرا مي شود نصب و Uninstall كرد كه در ادامه توضيح داده خواهد شد.

 

Domain Control ( DC )

وقتي اكتيودايركتوري ، روي ويندوز 2000 يا 2003 نصب شود ، سيستم به يك  Domain Controller( DC ) تبديل مي گردد. در هنگام نصب اكتيودايركتوري ، ميتوان انتخاب كرد كه اين ماشين جزئي از Domain موجود باشد يا يك دامنه جديد را در شبكه ايجاد نمايد.

 

Tree

يك Domain Tree محل نگهداري Domain ها و Subdomain ها مي باشد.

به عنوان مثال  Microsoft.com يك Root Domain در يك Tree است و support.microsoft.com يك subdomain مي باشد.

 

Forest

يك Forest محل نگهداري Tree ها مي باشد كه هر كدام يك نام DNS اي جداگانه و كاملاً مجزا دارد. مثلاً هر چيزي كه در دامنه Microsoft.com وجود دارد در يك Tree قرار دارد. اما اگر آن Tree را با Tree ديگري كه شامل mcp.com باشد ارتباط دهيم هر دو آنها يك Forest را مي سازند.

 

نحوه راه اندازي يك Domain Control

همانطور كه قبلاً اشاره گرديد اگر روي يك ويندوز 2003 اكتيودايركتوري راه اندازي گردد تبديل به يك DC مي شود. براي اين كار مراحل زير را انجام دهيد:

1 ـ دستور dcpromo را در Run اجرا نمائيد.

2 ـ در صفحه welcome to the active directory  دكمه next را بزنيد.

3 ـ صفحه Operating System Compatibity توضيح مي دهد سيستم عامل هاي Windows 95 و Windows NT4 با Service Pack3 به پائين نمي توانند به شبكه و دامنه وارد و يا از منابع شبكه استفاده نمائيد.

4 ـ در صفحه Domain Controller Type گزينه اول انتخاب مي شود و دكمه next را مي زنيم. اين گزينه server را بعنوان يك DC براي يك دامنه جديد نصب مي كند و انتخاب گزينه دوم باعث مي شود سيستم به عنوان DC جديد در كنار ديگر DC ها فعال گردد.

شكل 1

5- در صفحه Create New Domain گزينه  اول را انتخاب نماييد.

همتنطور كه ملاحظه مي كنيد در اين صفحه سه گزينه وجود دارد :

 گزينه اول يك دامنه در Forest جديد( New Forest ) ايجاد مي كند. البته اين گزينه زماني انتخاب مي شود كه اين سرور بعنوان اولين دامنه در يك اداره يا سازمان تنظيم شود. گزينه دوم در domain tree موجود، دامنه ديگري ايجاد مي كند و گزينه سوم يك domain tree در forest موجود مي سازد.

شكل 2

6 ـ در صفحه New Domain Name و مطابق شكل 3 ، نام دامنه را بطور كامل وارد نمائيد.

شكل 3

7 ـ در صفحه NetBIOS Domain Name بدون تغيير دكمه next را بزنيد.

8 ـ در صفحه Database and log folders در صورتيكه نخواهيد محل  پوشه Database و پوشه log ها را تغيير دهيد فقط كافي است دكمه next را بزنيد.

9 ـ در صفحه shared system volume محل پوشه sysvol بدون تغيير رها كرده و دكمه next را بزنيد.

فولدر  sysvol محل نگهداري يك نسخه از فايل هاي عمومي دامنه مي باشد. محتويات اين پوشه در تمام DC هاي يك دامنه تكرار ( Replicate ) مي شود.

10 ـ در صفحه DNS Registration Diagnostics گزينه دوم را انتخاب نماييد تا DNS Server نيز روي همين كامپيوتر نصب گردد.

شكل 4

11ـ در صفحه Permissions بدون هيچ تغييري دكمه  next را بزنيد.

12 ـ در صفحه Directory services Restor mode administrative password براي بازگرداندن dirctivy service در مواقع ضروري بايد پسوردي را دو بار وارد نمود و دكمه Next را بزنيد.

13 ـ در صفحه Summery فقط دكمه next را بزنيد. تا پنجره  Active Directory Imstallation wizard ظاهر گردد. همانطور كه در شكل 5 مشاهده مي كنيد   سيستم در حال نصب Active Directory است.

شكل 5

14ـ در صفحه پاياني كافي است دكمه finish را زده و سيستم را reset كنيد.

 

هم اكنون سيستم به يك DC ( Domain Controller ) تبديل شده است و مي توانيد ديگر كامپيوترهاي شبكه را به آن Join  نماييد. براي اتصال (  Join) كامپيوترها به دامنه مراحل زير را انجام دهيد:

ـ روي My Computer راست كليك كنيد و گزينه Properties را بزنيد.

ـ طبق شكل 6 در قسمت Computer Name دكمه Change را انتخاب كنيد.

شكل 6

ـ مطابق شكل 7 ، در صفحه Computer Change Name در قسمت Member Of گزينه Domain را انتخاب نموده و نام دامنه را وارد نماييد.

شكل  7

ـ در انتها ، سيستم با دادن پيغام اعلام مي كند كه سيستم بايدRestart گردد.

بعد از انجام اينكار كامپيوتر يكي از اعضا دامنه خواهد گرديد و دفعه بعدي كه سيستم روشن مي شود مي توانيد به شبكه وارد شويد. (البته دقت داشته باشيد كه اين كار توسط مدير شبكه صورت مي گيرد زيرا در طول انجام اينكار بايد نام كاربري و پسورد قابل قبولي كه عضو شبكه باشد را در اختيار داشته باشيد.)

Group Policy در ويندوز 2003

Group Policy در ويندوز 2003

حمید اسدی
مهرماه 84 شماره 16

اشاره :
در ادامه سري آموزش هاي عملي و كاربردي ويندوز 2003 در اين بخش قصد داريم شما را با يكي ديگر از امكانات موثر و كاملا كاربردي كه هم در ويندوز 2000 و هم در ويندوز 2003 مي توان از آن استفاده نمود آشنا كنيم. اين برنامه چيزي جز Group Policy نمي باشد. يك مدير شبكه از طريق اين قابليت مي تواند محيط كار و همچنين ايستگاه كاري كاربراني كه به شبكه ( Domain ) وارد مي شوند را كنترل نمايند.

 Group policy به سرورها و مديران شبكه قدرت تنظيم و اعمال اجباري سياست هاي خود روي كاربران و كامپيوترهايي كه بعنوان كلاينت در شبكه قرار دارند را مي دهد. برخي از سياست ها كه توسط Group Policy روي كامپيوتري ، كاربري يا گروهي خاص و بدون دخالت كاربر و از روي سرور انجام مي شود عبارتند از :

 • نصب برنامه هاي كاربردي روي سيستم

 • تنظيم اجباري رجيستري به تفكيك كاربر يا به تفكيك كامپيوتر ( منظور دستگاه كلاينتي كه به شبكه Login مي كند )

 • تنظيمات موارد امنيتي ( Security Setting )

 • اجراي اسكريپت هايي هنگام Log in يا Log off

 • اجراي اسكريپت هايي هنگام بالا آمدن يا خاموش شدن سيستم

 •حذف و اضافه نمودن گزينه اي Start Menu و Taskbar وكنترل پانل

 •برخي تنظيمات براي سرويس هايي كه از راه دور نصب مي گردند.

 به عبارت ديگر يك مدير شبكه با اين امكان به جاي اينكه روي تك تك سيستم ها تنظيماتي را انجام دهد مي تواند از طريق سرور و براي گروه هاي مختلف سياست هاي گوناگون را تنظيم و اعمال نمايد طوري كاربر هيچگونه دخالتي در اين خصوص نداشته باشد.

برخي از تنظيمات Group Policy مخصوص كاربر و برخي ديگر از تنظيمات مخصوص كامپيوتر است. يعني اگر تنظيمات روي كاربر اعمال گردد ، آن كاربر از هر كامپيوتر وارد شبكه گردد آن سياست ها و تنظيمات روي نام كاربري ( Username ) وي اعمال مي شود و به كامپيوتر بستگي ندارد و برخي از سياست ها ( Policy ها ) كه روي كامپيوتر اعمال مي شود به كاربر بستگي ندارد.

امروزه با توجه به گسترش و افزايش تعداد كاربران و كامپيوترها در شبكه ، يك مدير تنظيمات لازم را براي يك فرد يا يك كامپيوتر انجام نمي دهد بلكه مدير شبكه ابتدا گروه هايي ساخته و كاربران را عضو اين گروه ها مي كند و در اين حالت مي تواند سياست ها و تنظيمات را روي اين گروه ها اعمال كند. در اين مقاله بر اساس امكاني كه در ويندوز 2003 وجود دارد قصد داريم يك Organization Unit بسازيم و تنظيمات را روي آن اعمال نماييم. پس ابتدا روش ساخت يك Organization Unit را شرح مي دهيم.

 

ايجاد Organization Unit

قبل از اينكه بخواهيد Policy هايي را براي كاربران تعيين و اعمال نماييد و به منظور صرفه جويي در زمان  يك Organization Unit ايجاد نماييد و كاربران مورد نظر را به عضويت آن در آوريد تا نياز نباشد براي هر كاربر جداگانه Group Policy تعريف و تنظيم شود. براي ساخت Organization Unit مراحل زير را انجام دهيد: 
 • در قسمت  Start بر روي Administrative Tools كليك و سپس گزينه                   Active Directory Users and Computers را انتخاب نمائيد. 
 • مطابق شكل 1 روي نام سرور راست كليك كرده و از منوي New گزينه Organization Unite را انتخاب نماييد سپس يك نام ( مانند MizbananUsers ) براي آن در نظر بگيريد.

شكل 1 

• در ويندوز 2003 هر كاربري كه جديد ساخته شود بصورت پيش فرض در گروه Users قرار مي گيرد پس براي اينكه بتوانيد User ايجاد شده را  عضو گروه جديد كنيد آن را توسط موس داخل گروه ساخته شده ( اين در مثال MizbananUsers ) بياندازيد.

در صورتيكه كاربري ايجاد نكرده ايد بر روي Organization Unit ساخته شده راست كليك كرده و از آنجا يك كاربر جديد بسازيد تا از همان ابتدا عضو آن گروه قرار گيرد.

اكنون Organization Unit ساخته شده و اعضاي آن نيز مشخص مي باشند حال بايد براي آنها Group Policy تعريف گردد.

براي درك مفهوم Group Policy و آشنايي عملي با آن ، چند مثال را بطور عملي توضيح مي دهيم.

 

تنظيم Proxy براي كاربران بصورت گروهي

فرض كنيد در شبكه محلي ( LAN ) ادره يا سازمان مطبوع خود اينترنت راه اندازي كرده ايد و مي خواهيد فقط براي گروهي از كاربران و با استفاده از قابليت                  Group Policy ، پروكسي ( Proxy ) تنظيم نماييد. اگر شبكه شما داراي يك              ( DC ) Domain Controller باشد و همچنين Active Directory راه اندازي كرده ايد از اين پس نيازي نيست براي تك تك كاربران پروكسي تنظيم كنيد. بلكه مراحل زير را طي كنيد: 
 • روي Organization Unit ساخته شده راست كليك و گزينه Properties را انتخاب نماييد.
 • در صفحه ظاهر شده ( در اين مثال MizbananUsers Properties ) به قسمت Group Policy برويد.
 •در اين قسمت و مطابق شكل 2 دكمه New را بزنيد و يك نام                           ( مانند Policy For MizbananUsers ) براي آن تعيين كنيد.

شكل 2

اكنون وقت تنظيم پروكسي مي باشد. براي اين منظور مراحل را به ترتيب زير ادامه دهيد:   
 •در همان صفحه ( مطابق شكل 2 ) Policy تعريف شده را انتخاب و گزينه Edit را بزنيد. 
 • در صفحه Group Policy Object Editor به مسير زير برويد.

Users Configuration\Windows Setting\Internet Explorer maintenance\ Connection 

  •در صفحه سمت راست گزينه Proxy Setting را انتخاب نمائيد.
  •در صفحه Proxy Setting ابتدا تيك Enable Proxy Setting را بزنيد ( به شكل 3 توجه كنيد ). 
 •سپس مطابق شكل 3 در قسمت HTTP آدرسي كه قرار است كاربران به آن متصل شوند و اينترنت را از آنجا دريافت كنند را وارد كنيد.

شكل 3

همانطور كه در شكل 4 ملاحظه مي كنيد از اين پس ، كاربراني كه با نام كاربري و پسوردي كه در Domain موجود باشد به شبكه Login كنند و عضو Organization Unit ساخته شده توسط شما نيز باشند ، بصورت اتوماتيك در اينترنت اكسپلور خود در  قسمت Proxy Server آدرس 192.168.0.10 با پورت 80 وارد شده است.
 ( Internet Options  > Connection  > LAN Setting  > Proxy Server )
 
اين همان آدرسي است كه در قسمت قبل ( به شكل 3 توجه كنيد ) تنظيم شده است .

شكل 4

تغيير Title Bar اينترنت اكسپلور

شايد بخواهيد در صفحه اينترنت اكسپلور تمام كاربراني كه در شبكه محلي از اينترنت استفاده مي كنند ، نام سازمان يا اداره مطبوع خود را در Title bar بنويسيد بطوريكه هر كاربري كه به شبكه با نام كاربري و پسورد معتبر در Domain وارد مي شود و اينترنت اكسپلورد را باز مي كند نام سازمان را در بالاي صفحه آن ببيند. براي تنظيم اين مورد مراحل زير را انجام دهيد: 
 • روي Organization Unit ساخته شده كليك راست نماييد و گزينه Properties را بزنيد. 
 • در صفحه ظاهر شده به قسمت Group Policy برويد. 
 • Group policy اي كه در قسمت قبل ايجاد شد را انتخاب و مجدد دكمه Edit را بزنيد.
 • در صفحه Group Policy Object Editor به مسير زير برويد:

User Configuration \ Window Setting \ Internet Explorer Maintenance \ Brower User Interface 

 • از صفحه سمت راست گزينه Browser Title را انتخاب كنيد.
 •مطابق شكل 5 ابتدا تيك مربوط به Customize Title Bars را زده و متن دلخواه خود را داخل Title Bar Text بنويسيد.

شكل 5

براي ديدن نتيجه لازم است با Username و Password كاربري كه عضو گروه ساخته شده است به شبكه Login كنيد تا نتيجه را مانند آنچه در شكل 6 آمده است ملاحظه نماييد.

شكل 6

 

تنظيمات مربوط به نوار وظيفه و منوي شروع ( Start Menu and Taskbar )

ويندوز كليه تنظيمات مربوط به منوي شروع (Start Menu  ) و نوار وظيفه (Task Ba ) را در محل مشخصي از Group Policy قرار داده است كه  مي توانيد همه چيز در اين دو مورد را در همان قسمت تنظيم نماييد.

بعنوان مثال شايد لازم باشد در شبكه محلي شما بنابر طراحي انجام شده دكمه RUN روي منوي شروع كاربران نباشد يا نتوانند از شبكه خارج شوند يعني بخواهيد بصورت مركزي دكمه Log Off را از منوي شروع كليه كاربران عضو يك گروه برداريد.

 براي تنظيم كردن اين موارد و براساس نيازتان مراحل زير را انجام دهيد:
 •روي Organization Unit ساخته شده راست كليك كنيد سپس دكمه Properties را بزنيد.
 •Group Policy ساخته شده را انتخاب و گزينه Edit را بزنيد.
 •در صفحه Group Policy Object Editor به مسير :
 User Configuration \ Administrative Templates \ Start Menu Tools Bar برويد.
 •در پنجره اي كه در سمت راست ظاهر مي شود تنظيماتي مانند آنچه در زير اشاره مي شود را مي توانيد انجام دهيد:

     1-حذف يا اضافه كردن دكمه RUN 

      2ـ حذف يا اضافه كردن نام كاربري

     3ـ حذف يا اضافه كردن دكمه Log Off

     4 ـ حذف يا اضافه كردن Shutdown و بسياري تنظيمات ديگر .

 

اما بعنوان مثال براي حذف دكمه RUN در همان پنجره روي گزينه
 Remove Run Menu From Start Menu دو بار كليك كنيد تا پنجره اي مطابق شكل 7 مشاهده شود.
در اين پنجره اگر گزينه Enable را انتخاب كنيد دكمه Run براي كليه كاربراني كه به شبكه وارد مي شوند حذف مي شود و يا براي اينكه دكمه Shut Down را از روي منوي شروع برداريم.
 در همين قسمت گزينه Remove and Prevent Access to the Shutdown  را فعال مي كنيم .

شكل 7

تنظيمات و حذف و اضافه گزينه هاي مربوط به Control Panel

با توجه به تكرار مراحل قبلي كه چندين بار به آن اشاره شد يعني با اديت كردن Group Policy ساخته شده و در صفحه Group Policy Object Editor از طريق مسير :
User Configuration \ Administrative Templates \ Control Panel مي توان كليه تنظيمات و محدوديت هاي مربوط به كنترل پانل را براي كاربران انجام داد.

به عنوان مثال اگر بخواهيد دكمه Add \ Remove Program از داخل كنترل پانل سيستم هاي موجود در شبكه حذف نماييد مراحل زير را انجام دهيد: 
•به مسير زير برويد:

User Configuration \ Administrative Templates \ Control Panel \
Add or Remove Program 

• از صفحه سمت راست همانطور كه در شكل 8 مشاهده مي كنيد گزينه
 Remove  Add or Remove Program را با دوبار كليك انتخاب كنيد و سپس در پنجره‌اي كه باز مي شود گزينه Enable را بزنيد.

شكل 8

بعد از اين تنظيم اگر كاربري كه جزء گروه ايجاد شده ( در اين مثال MizbananUsers ) باشد وارد كنترل پانل سيستم خود شود با توجه Policy كه در اين مثال تعريف شده نمي تواند گزينه Add or Remove Program را اجرا نمايد و صورت اجراي آن با پيغامي كه در شكل 9 مشاهده مي كنيد مواجه مي گردد.

شكل 9

 

ايجاد كاربر ، محدود كردن فضاي كاربر و ساخت اتوماتيك Home directory در ويندوز 2003

ايجاد كاربر ، محدود كردن فضاي كاربر و ساخت اتوماتيك Home directory در ويندوز 2003

حمید اسدی
شهريور ماه 84 شماره 15

اشاره :
در شماره هاي قبل ، نصب ويندوز 2003 ، سرويس DHCP و راه اندازي Domain Controller بصورت عملي در همين بخش به چاپ رسيد. در ادامه اين سري مقالات كاربردي ، در اين شماره قصد داريم يكي از پركاربردترين اهداف شبكه كه مربوط به تخصيص اتوماتيك يك فضاي مشخص ( File Sharing ) و منحصر بفرد با دسترسي معين براي هر كاربر مي باشد را ارائه و در ادامه بحث نيز محدوديت استفاده از هارد ديسك سرور براي يك كاربر خاص مثلاً تا سقف 100MB را تعيين كنيم. در اين مقاله با مواردي از قبيل : • تعريف كاربر و آشنايي با خصوصيات آن • تخصيص يك فضاي معين روي سرور براي كاربر بصورت اتوماتيك • محدود كردن فضاي دسترسي يك كاربر به هارد سرور آشنا خواهيد شد.

تعريف كاربر

در ويندوز 2003 وقتي اكتيو دايركتوري ( Active Directory ) نصب مي شود Local User and Group غير فعال و اكتيودايركتوري كليه امور سرور از جمله ايجاد كاربر و كامپيوتر را بر عهده مي گيرد.

 اگر مطابق سه مقاله قبلي سرور را نصب كرده ايد و اكتيو دايركتوري نيز روي سرور نصب مي باشد براي ايجاد كاربر مراحل زير را انجام دهيد:

 •پنجره Active Directory Users and Computers را از مسير زير  باز كنيد :
 Start > Program Files  > Administrative Tools 

 • در پنجره سمت چپ روي User كليد سمت چپ كرده و از قسمت  New، گزينه User را انتخاب نماييد.

 • در پنجره New object-user ، مشخصات كاربر را مطابق شكل 1 تكميل نماييد و دكمه Next را بزنيد.

 در اين پنجره يكي از قسمت هاي مهم ، قسمت User logon name است كه نام كاربر يا User Name را مشخص مي كند.در اين مثال نام كاربر aasadi در نظر گرفته شده است كه حرف a مخفف ali و asadi نشان دهنده نام خانوادگي كاربر مي باشد. البته نام كاربر سليقه اي است ولي بهتر است براي مجموعه يا اداره يا سازمان خود استانداردي تعريف و طبق آن نام كاربر و ديگر تنظيمات شبكه مانند پسورد و ايميل كاربران را ايجاد نماييد.


                                                شكل 1

 • در صفحه بعدي ( مطابق شكل 2 ) پسورد را بايد دو بار تايپ نماييد. دقت داشته باشيد كه پسورد بايد تركيبي يعني شامل اعداد و حروف كوچك و بزرگ باشد در غير اينصورت كاربر (User  ) ساخته نشده و سيستم پيغامي مطابق شكل 3 مي دهد.

شايان ذكر است در همين صفحه ( يعني شكل 2 ) بعضي تنظيماتي مانند غير فعال كردن كاربر ، حذف امكان تغيير پسورد توسط كاربر را نيز با تيك زدن مي توان انجام داد.

شكل 2

شكل 3

 • در صفحه آخر فقط كافي است دكمه Finish را بزنيد تا كاربر ايجاد گردد.

بعد از ايجاد كردن كاربر و با راست كليك روي نام كاربر مي توانيد تغييراتي مانند حذف كاربر ، تغيير پسورد ، تغيير نام ، غير فعال كردن كاربر را انجام داد.

و در آخر اينكه با انتخاب گزينه Properties  مي توانيد تغييرات فراواني را روي كاربر انجام دهيد.( براي ديدن موضوعات و تنظيماتي كه مي توان براي يك كاربر داشته باشيد به شكل 6 توجه نماييد. )

 

ساخت Home Directory

يكي از كاربردهاي شبكه نگهداري اطلاعات با ارزش در چند نقطه از شبكه يا همان File Sharing مي باشد. معمولاً يكي از دستگاه هايي كه فايل هاي با ارزش كاربران را نگهداري مي كند سرور است.

با استفاده از امكان Home Directory ، هر كاربر بر روي سرور مي تواند پوشه اي يا خانه اي منحصر بفرد داشته باشد بطوريكه فقط خود آن كاربر حق خواندن و نوشتن روي آن را دارد و هنگام  Login كردن به شبكه مي تواند آن را بعنوان يك درايو Map نمايد.

نحوه Map كردن يك دايركتوري بدين صورت است كه كاربر روي در سيستم خود         (Client  ) ، ابتدا روي My Computer راست كليك و گزينه Map Network Drive … را انتخاب نمايد سپس مطابق شكل 4 مسير پوشه اي كه در سرور براي شما اختصاص داده شده را وارد نموده و  يك نام اختياري نيز بعنوان درايو مشخص نمايد.

در انتهاي اين فرآيند يك درايو با نامي كه انتخاب نموده ايد براي شما  Map شده و بعنوان يك درايو در My Computer ظاهر مي گردد.

شكل 4

 
در اين قسمت مي خواهيم روي سرور تنظيماتي انجام دهيم تا مراحل فوق يعني تخصيص درايو از روي سرور ( Map Network Drive ) براي هر كاربر و از روي هر كامپيوتر موجود در شبكه بصورت اتوماتيك انجام گيرد. يعني كاربر با هر يك از سيستم هاي داخل شبكه و با نام كاربري و پسورد خود وارد شبكه شد بتواند درايو مخصوص خود را ببيند.براي اين منظور مراحل زير را انجام دهيد :

مرحله اول : ساخت Home Directory

 • يك پوشه در يكي از درايوهاي سرور ( كه با NTFS فرمت شده باشد ) بسازيد. نام اين پوشه را ترجيحا همان نام كاربر قرار دهيد در اين مثال نام پوشهaasadi  است. علت اين نامگذاري مشخص كردن مالك پوشه است.

 • روي پوشه ساخته شده راست كليك كرده و گزينه Sharing and Security… را انتخاب نماييد.

 • مطابق شكل 5 و در پنجره ظاهر شده ( در اين مثال پنجره aasadi Properties ) در قسمت Sharing گزينه Share this folder انتخاب و در كادر Share name نام كاربر و سپس علامت $ را بعد از نام كاربري تايپ نماييد مثلاً مي بايست براي كاربر aasadi مقدار aasadi$ تايپ شود. علامت $ براي مخفي كردن نام پوشه aasadi از ديد همگان در شبكه مي باشد.

شكل 5

• در همان صفحه با زدن دكمه Permissions فقط به كاربر Administrator دسترسي Full Control و به صاحب پوشه ( كه در اينجا كاربر aasadi ) است دسترسي Read و Chang مي دهيم ( به شكل 6 توجه نماييد ) .

شكل 6

 • در انتها دكمه OK را بزنيد.

هم اكنون پوشه اي كه قرار است كاربر aasadi از روي هر كامپيوتر داخل شبكه اطلاعاتي روي آن قرار دهد آماده است.

مرحله بعدي اتجام تنظيماتي براي كاربر مورد نظر است.

مرحله دوم : تخصيص Home Directory

 • پنجره Active Dirctory Users and Computers را باز كنيد.

• روي كاربر (  aasadi) Ali Asadi راست كليك كرده و گزينه Properties را انتخاب كنيد.

• به قسمت Profile برويد.

• مطابق شكل 7 در قسمت Home Folder گزينه Connect را انتخاب نموده و يك درايو مانند T انتخاب و سپس عبارت\\ Server Name \ShareName  ( كه در اين مثال \\sahand\aasadi$ است ) را تايپ نمائيد.

شكل 7

محدود كردن فضاي دسترسي يك كاربر

تا اينجا به چگونگي ايجاد كاربر و اختصاص اتوماتيك يك پوشه روي سرور بعنوان يك درايو شبكه پرداختيم.

در اين قسمت مي خواهيم ظرفيتي مشخص و محدود را به هر كاربر بدهيم. در صورتيكه اين كار انجام نگيرد كاربر مي تواند داخل پوشه مخصوص خود روي سرور ، بدون محدوديت ( البته اندازه ظرفيت درايوي كه پوشه هاي كاربران داخل آن است ) اطلاعات ذخيره نمايد.

اگر بخواهيم از اين قابليت ويندوز 2003 استفاده كنيم لازم است پارتيشني كه دايركتوري كاربرها ( Home Directory ها ) داخل آن قرار دارند NTFS باشد.

براي ايجاد محدوديت فضايي كه هر كاربر استفاده خواهد كرد مراحل زير را انجام دهيد:

 • روي درايوي كه دايركتوري ها روي آن قرار دارند راست كليك و سپس دكمه Properties را بزنيد ( در اين مثال درايو D )

 • در پنجره Local Disk (D:) ، دكمه Quota را انتخاب كنيد.

 • همانطور كه در شكل 8 مشاهده مي كنيد ، تيك مربوط به دو گزينه Deny disk… و  Enable quota…. را زده و سپس Quota Entries را كليك كنيد.

شكل 8

 • در صفحه Quota Entries for local Disk (D:) از منوي Quota ، گزينه               New Quota Entry را كليك كنيد.

شكل 9

 • در صفحه بعد يعني صفحه Select Users در پائين پنجره و در قسمت خالي نام كاربر مورد نظر مثلاً  aasadi را واردنماييد( به شكل 10 توجه كنيد ).

شكل 10

 • در صفحه  Add New Quota Entry و مطابق شكل 11 تنظيمات را انجام دهيد.

در اين قسمت مي توانيد مقدار فضاي لازم براي هر كاربر را تعيين نماييد.

در اين مثال با تنظيماتي كه براي كاربر aasadi ( همانطور كه در شكل 11 مشاهده مي كنيد ) صورت گرفته كاربر aasadi داخل دايركتوري خود فقط مي تواند 100MB اطلاعات ذخيره كند و از 90MB به بعد پيغامي براي كاربر aasadi ارسال مي شود كه نشان دهنده نزديك شدن به پايان فضاي قابل دسترسي كاربر  است.

شكل 11

نصب و راه اندازي DHCP Server

نصب و راه اندازي DHCP Server

حمید اسدی
تيرماه 84 شماره 13

اشاره :
در ادامه نصب Windows 2003 كه در شماره قبل به بعنوان سرور در يك Workgroup فعال گرديد و به آن پرداخته شددر اين شماره بر آن شديم تا يكي از مهم ترين سرويس هاي آن يعني DHCP Server را روي اين سرور را فعال كنيم. همانطور كه مستحضريد يك ايستگاه كاري ( Client ) در شبكه براي اتصال به سرور و تماس با ديگر كامپيوترها نياز به يك آدرس لاجيكال به نام آيپي آدرس (IP Address) دارد. وقتي در يك شبكه محلي تعداد زيادي كامپيوتر وجود داشته باشد ، يك مدير شبكه امكان تخصيص و تنظيم آيپي آدرس براي همه آنها بصورت دستي را نخواهد داشت و وقت بسيار زيادي براي تنظيم آيپي آدرس تك تك ايستگاه ها صرف خواهد شد. سرويس DHCP اين امكان را فراهم مي آورد كه يكي از سيستم ها ( در اينجا سرور Windows 2003 ) بصورت اتوماتيك و بدون دخالت مدير شبكه به سيستم هاي كاري يا كلانيت ها ، آيپي آدرس اختصاص دهد. DHCP مخفف كلمات Dynamic Host Configuration Protocol است. يعني پرتوكل تنظيم پوياي ميزبان ها (Host). منظور از Host در اين جمله همان كامپيوتر يا ايستگاه هاي داخل شبكه است. همچنين از طريق سرويس DHCP مي توان تنظيماتي ديگر مانند Default Gateway ، Subnet Mask و ... را بصورت اتوماتيك براي كلاینت ها ارسال نمود. براي اطلاع از چگونگي نصب و راه اندازي آن به ادامه مقاله دقت نماييد.

قبل از اينكه اقدام به نصب DHCP نمانيم ، لازم است حداقل يك IP Address بصورت Static (يا دستي) براي دستگاهي كه قرار است سرويس DHCP را براي شبكه فراهم آورد تعريف كرد. اين دستگاه در كارگاه عملي اين بحث ، همان ويندوز2003 مي باشد. در صورتيكه اين كار انجام نپذيرد در هنگام نصب DHCP ، سيستم مذكور پيغام زير را مي دهد.

شكل 1

تنظيم IP Address براي سرور (بصورت دستي)

 • از مسير زير پنجره Local Area Connection را باز كنيد (البته چندين راه براي اينكار وجود دارد.)

Start  >  Control Panel > Network Connections > Local Area connection

 
• روي گزينه Properties كليك كنيد تا پنجره Local Area Connection Properties فعال گردد.

 •گزينه Internet  Protocol ( TCP/IP ) را انتخاب و دكمه Properties بزنيد تا همانطور كه در شكل 2 مشاهده مي كنيد پنجره  Internet protocol ( TCP/IP ) Properties باز شود.

شكل 2

 • مطابق شكل 2 مي توانيد آيپي آدرسي كه قبلاً بررسي و انتخاب نموده ايد را وارد نمائيد. ( مثلا 192.168.0.1 )

 • در اين صفحه دو قسمت Subnet Mask و Default Gateway را نيز مي توانيد تنظيم نماييد.  ( تنظيم Subnet Mask ضروري است ولي تنظيم Default Gateway اختياري است. )

 • در پايان اين قسمت دكمه Close را بزنيد.

اكنون سرور داراي يك آيپي آدرس مي باشد و مي توانيد براي نصب  DHCP اقدام نمائيد.

 

نصب DHCP Server

 • ابتدا برنامه Add or Remove Program شويد.

 • در پنل سمت چپ بر روي  Add / Remove Windows Components  كليك كنيد.

 •همانطور كه در شكل 3 مشاهده مي كنيد در پنجره Windows Component Wizard بر روي گزينه Networking Services كليك نماييد ( يعني انتخاب كنيد ولي تيك آن را نزنيد ) سپس دكمه Details را بزنيد.

شكل 3

 • همانطور كه در شكل 4 مشاهده مي شود از پنجره Networking Services گزينه     (DHCP) Dynamic Host Configuration Protocol را انتخاب كرده و سپس دكمه OK را بزنيد و سپس  NEXT كنيد.

 • بعد از چند لحظه سيستم عامل CD ويندوز 2003 از شما در خواست مي آن را در CD Drive قرار داده و OK كنيد. پس از اين مرحله ، فرآيند نصب DHCP به پايان مي رسد.

شكل 4

تا اينجا فقط سرويس DHCP Server نصب شذه است  اما همانطور كه قبلا اشاره شد مي توان از طريق اين سرويس همزمان تنظيمات ديگري به ايستگاه هاي كاري يا همان Host ها ارسال نمود. كه براي تنظيم آنها مراحل زير را با هم شروع مي كنيم.

 

تنظيم DHCP Server

براي تنظيم Option هاي DHCP مراحل زير را انجام مي دهيم:

توجه : در اين مثال ما سعي كرده ايم كه موارد لازم و ضروري براي راه اندازي DHCP Server را بيان و از توضيح بخش هاي مختلف و عملكرد آنها خوداري كنيم. به همين دليل در صورت انجام مراحل گفته شده در ادامه مقاله به راحتي مي توانيد يك DHCP Server راه اندازي كنيد.

 
• از مسير زير برنامه DHCP را باز كنيد ( براي اين كار نيز مسيرهاي مختلفي وجود دارد ).

        Start  > Administrative Tools  > DHCP

 • از منوي Action گزينه New scope را انتخاب نمائيد و در پنجره خوش آمدNext  كنيد.

 • مطابق شكل 5 ، در پنجره IP Address Rang اولين و آخرين شماره IP Address   كه قرار است اين سرور در اختيار ايستگاه ها يا ميزبان ها قرار دهد را وارد نماييد.

شكل 5

 • در پنجره  Add Exclusive، مي توان تعريف كرد كه تعدادي IP به ايستگاه هاي كاري تخصيص داده نشود . اكثر مواقع مديران شبكه بعضي آيپي ها را براي كارهاي خاص در نظر مي گيرند و آنها رزرو مي كنند. براي اين منظور و مطابق شكل 6 شماره هاي اول و آخر آن دسته از آيپي ها يي كه نمي خواهيد بطور اتوماتيك ارائه شوند را تايپ و سپس بر روي Add كليك كنيد تا در ليست Excluded address range قرار گيرد سپس Next كنيد( به شكل 6 توجه كنيد ).  

شكل 6

 • در مرحله بعد مي توان زمان اجاره يك  IP Address به Client را تنظيم كرد.اين قسمت را بدون تغيير Next كنيد.

 
• صفحه بعد سوال مي شود كه آيا مي خواهيد Option هاي اين Scope را تنظيم نماييد يا خير . گزينه Yes را انتخاب و Next كنيد .

 
• در صفحه بعد آدرس IP مربوط به Default Gateway را وارد و بر روي Add كليك و سپس  Next كنيد. اگر شبكه محلی شما يك شبكه ساده است و در آن Gateway وجود ندارد ، پيشنهاد مي شود چیزی وارد ننماييد.

 
• مطابق شكل 7 ، آيپي آدرس سيستمي كه سرويس DNS Server روي آن نصب شده را وارد نماييد سپس دكمه Add و در آخر Next كنيد( به شكل 7 توجه كنيد).

شكل 7

 • در صفحه بعد آيپي آدرس سيستمي كه WINS Server است را تايپ و دكمه Add  را زده و سپس Next كنيد. در اين قسمت مي توانيد از همان آدرس 192.168.0.1 استفاده كنيد.

 • در آخرين مرحله و در صفحه Active scope با پاسخ مثبت به سوال ظاهر شده،  Scope را Active كنيد.

شكل 8

اكنون DHCP Server نصب و تنظيم شده است.

 در صورتيكه يك دستگاه بخواهد وارد شبكه شود ابتدا يك آيپي آدرس از DHCP Server درخواست مي كند كه سرور به آن پاسخ داده و يك آيپي آدرس از محدوده تعريف شده ، به آن اختصاص مي دهد.

چنانچه در شكل 9 نيز ملاحظه مي نماييد ليست IP هايي كه اجاره داده شده است در قسمت Address Leases وارد خواهد شد و تنظيماتي كه براي Scope صورت گرفته در Scope Options خواهد آمد كه قابل تغيير نيز مي باشد.

شکل 9

در ادامه مباحث در شماره هاي آينده سرويس هاي ديگري از سرور Windows 2003 كه براي شبكه امكاناتي را فراهم مي آورد حضورتان معرفي و ارائه خواهيم داد.

نصب و راه اندازي DHCP Server

نصب و راه اندازي DHCP Server

حمید اسدی
تيرماه 84 شماره 13

اشاره :
در ادامه نصب Windows 2003 كه در شماره قبل به بعنوان سرور در يك Workgroup فعال گرديد و به آن پرداخته شددر اين شماره بر آن شديم تا يكي از مهم ترين سرويس هاي آن يعني DHCP Server را روي اين سرور را فعال كنيم. همانطور كه مستحضريد يك ايستگاه كاري ( Client ) در شبكه براي اتصال به سرور و تماس با ديگر كامپيوترها نياز به يك آدرس لاجيكال به نام آيپي آدرس (IP Address) دارد. وقتي در يك شبكه محلي تعداد زيادي كامپيوتر وجود داشته باشد ، يك مدير شبكه امكان تخصيص و تنظيم آيپي آدرس براي همه آنها بصورت دستي را نخواهد داشت و وقت بسيار زيادي براي تنظيم آيپي آدرس تك تك ايستگاه ها صرف خواهد شد. سرويس DHCP اين امكان را فراهم مي آورد كه يكي از سيستم ها ( در اينجا سرور Windows 2003 ) بصورت اتوماتيك و بدون دخالت مدير شبكه به سيستم هاي كاري يا كلانيت ها ، آيپي آدرس اختصاص دهد. DHCP مخفف كلمات Dynamic Host Configuration Protocol است. يعني پرتوكل تنظيم پوياي ميزبان ها (Host). منظور از Host در اين جمله همان كامپيوتر يا ايستگاه هاي داخل شبكه است. همچنين از طريق سرويس DHCP مي توان تنظيماتي ديگر مانند Default Gateway ، Subnet Mask و ... را بصورت اتوماتيك براي كلاینت ها ارسال نمود. براي اطلاع از چگونگي نصب و راه اندازي آن به ادامه مقاله دقت نماييد.

قبل از اينكه اقدام به نصب DHCP نمانيم ، لازم است حداقل يك IP Address بصورت Static (يا دستي) براي دستگاهي كه قرار است سرويس DHCP را براي شبكه فراهم آورد تعريف كرد. اين دستگاه در كارگاه عملي اين بحث ، همان ويندوز2003 مي باشد. در صورتيكه اين كار انجام نپذيرد در هنگام نصب DHCP ، سيستم مذكور پيغام زير را مي دهد.

شكل 1

تنظيم IP Address براي سرور (بصورت دستي)

 • از مسير زير پنجره Local Area Connection را باز كنيد (البته چندين راه براي اينكار وجود دارد.)

Start  >  Control Panel > Network Connections > Local Area connection

 
• روي گزينه Properties كليك كنيد تا پنجره Local Area Connection Properties فعال گردد.

 •گزينه Internet  Protocol ( TCP/IP ) را انتخاب و دكمه Properties بزنيد تا همانطور كه در شكل 2 مشاهده مي كنيد پنجره  Internet protocol ( TCP/IP ) Properties باز شود.

شكل 2

 • مطابق شكل 2 مي توانيد آيپي آدرسي كه قبلاً بررسي و انتخاب نموده ايد را وارد نمائيد. ( مثلا 192.168.0.1 )

 • در اين صفحه دو قسمت Subnet Mask و Default Gateway را نيز مي توانيد تنظيم نماييد.  ( تنظيم Subnet Mask ضروري است ولي تنظيم Default Gateway اختياري است. )

 • در پايان اين قسمت دكمه Close را بزنيد.

اكنون سرور داراي يك آيپي آدرس مي باشد و مي توانيد براي نصب  DHCP اقدام نمائيد.

 

نصب DHCP Server

 • ابتدا برنامه Add or Remove Program شويد.

 • در پنل سمت چپ بر روي  Add / Remove Windows Components  كليك كنيد.

 •همانطور كه در شكل 3 مشاهده مي كنيد در پنجره Windows Component Wizard بر روي گزينه Networking Services كليك نماييد ( يعني انتخاب كنيد ولي تيك آن را نزنيد ) سپس دكمه Details را بزنيد.

شكل 3

 • همانطور كه در شكل 4 مشاهده مي شود از پنجره Networking Services گزينه     (DHCP) Dynamic Host Configuration Protocol را انتخاب كرده و سپس دكمه OK را بزنيد و سپس  NEXT كنيد.

 • بعد از چند لحظه سيستم عامل CD ويندوز 2003 از شما در خواست مي آن را در CD Drive قرار داده و OK كنيد. پس از اين مرحله ، فرآيند نصب DHCP به پايان مي رسد.

شكل 4

تا اينجا فقط سرويس DHCP Server نصب شذه است  اما همانطور كه قبلا اشاره شد مي توان از طريق اين سرويس همزمان تنظيمات ديگري به ايستگاه هاي كاري يا همان Host ها ارسال نمود. كه براي تنظيم آنها مراحل زير را با هم شروع مي كنيم.

 

تنظيم DHCP Server

براي تنظيم Option هاي DHCP مراحل زير را انجام مي دهيم:

توجه : در اين مثال ما سعي كرده ايم كه موارد لازم و ضروري براي راه اندازي DHCP Server را بيان و از توضيح بخش هاي مختلف و عملكرد آنها خوداري كنيم. به همين دليل در صورت انجام مراحل گفته شده در ادامه مقاله به راحتي مي توانيد يك DHCP Server راه اندازي كنيد.

 
• از مسير زير برنامه DHCP را باز كنيد ( براي اين كار نيز مسيرهاي مختلفي وجود دارد ).

        Start  > Administrative Tools  > DHCP

 • از منوي Action گزينه New scope را انتخاب نمائيد و در پنجره خوش آمدNext  كنيد.

 • مطابق شكل 5 ، در پنجره IP Address Rang اولين و آخرين شماره IP Address   كه قرار است اين سرور در اختيار ايستگاه ها يا ميزبان ها قرار دهد را وارد نماييد.

شكل 5

 • در پنجره  Add Exclusive، مي توان تعريف كرد كه تعدادي IP به ايستگاه هاي كاري تخصيص داده نشود . اكثر مواقع مديران شبكه بعضي آيپي ها را براي كارهاي خاص در نظر مي گيرند و آنها رزرو مي كنند. براي اين منظور و مطابق شكل 6 شماره هاي اول و آخر آن دسته از آيپي ها يي كه نمي خواهيد بطور اتوماتيك ارائه شوند را تايپ و سپس بر روي Add كليك كنيد تا در ليست Excluded address range قرار گيرد سپس Next كنيد( به شكل 6 توجه كنيد ).  

شكل 6

 • در مرحله بعد مي توان زمان اجاره يك  IP Address به Client را تنظيم كرد.اين قسمت را بدون تغيير Next كنيد.

 
• صفحه بعد سوال مي شود كه آيا مي خواهيد Option هاي اين Scope را تنظيم نماييد يا خير . گزينه Yes را انتخاب و Next كنيد .

 
• در صفحه بعد آدرس IP مربوط به Default Gateway را وارد و بر روي Add كليك و سپس  Next كنيد. اگر شبكه محلی شما يك شبكه ساده است و در آن Gateway وجود ندارد ، پيشنهاد مي شود چیزی وارد ننماييد.

 
• مطابق شكل 7 ، آيپي آدرس سيستمي كه سرويس DNS Server روي آن نصب شده را وارد نماييد سپس دكمه Add و در آخر Next كنيد( به شكل 7 توجه كنيد).

شكل 7

 • در صفحه بعد آيپي آدرس سيستمي كه WINS Server است را تايپ و دكمه Add  را زده و سپس Next كنيد. در اين قسمت مي توانيد از همان آدرس 192.168.0.1 استفاده كنيد.

 • در آخرين مرحله و در صفحه Active scope با پاسخ مثبت به سوال ظاهر شده،  Scope را Active كنيد.

شكل 8

اكنون DHCP Server نصب و تنظيم شده است.

 در صورتيكه يك دستگاه بخواهد وارد شبكه شود ابتدا يك آيپي آدرس از DHCP Server درخواست مي كند كه سرور به آن پاسخ داده و يك آيپي آدرس از محدوده تعريف شده ، به آن اختصاص مي دهد.

چنانچه در شكل 9 نيز ملاحظه مي نماييد ليست IP هايي كه اجاره داده شده است در قسمت Address Leases وارد خواهد شد و تنظيماتي كه براي Scope صورت گرفته در Scope Options خواهد آمد كه قابل تغيير نيز مي باشد.

شکل 9

در ادامه مباحث در شماره هاي آينده سرويس هاي ديگري از سرور Windows 2003 كه براي شبكه امكاناتي را فراهم مي آورد حضورتان معرفي و ارائه خواهيم داد.

نصب و راه اندازي DHCP Server

نصب و راه اندازي DHCP Server

حمید اسدی
تيرماه 84 شماره 13

اشاره :
در ادامه نصب Windows 2003 كه در شماره قبل به بعنوان سرور در يك Workgroup فعال گرديد و به آن پرداخته شددر اين شماره بر آن شديم تا يكي از مهم ترين سرويس هاي آن يعني DHCP Server را روي اين سرور را فعال كنيم. همانطور كه مستحضريد يك ايستگاه كاري ( Client ) در شبكه براي اتصال به سرور و تماس با ديگر كامپيوترها نياز به يك آدرس لاجيكال به نام آيپي آدرس (IP Address) دارد. وقتي در يك شبكه محلي تعداد زيادي كامپيوتر وجود داشته باشد ، يك مدير شبكه امكان تخصيص و تنظيم آيپي آدرس براي همه آنها بصورت دستي را نخواهد داشت و وقت بسيار زيادي براي تنظيم آيپي آدرس تك تك ايستگاه ها صرف خواهد شد. سرويس DHCP اين امكان را فراهم مي آورد كه يكي از سيستم ها ( در اينجا سرور Windows 2003 ) بصورت اتوماتيك و بدون دخالت مدير شبكه به سيستم هاي كاري يا كلانيت ها ، آيپي آدرس اختصاص دهد. DHCP مخفف كلمات Dynamic Host Configuration Protocol است. يعني پرتوكل تنظيم پوياي ميزبان ها (Host). منظور از Host در اين جمله همان كامپيوتر يا ايستگاه هاي داخل شبكه است. همچنين از طريق سرويس DHCP مي توان تنظيماتي ديگر مانند Default Gateway ، Subnet Mask و ... را بصورت اتوماتيك براي كلاینت ها ارسال نمود. براي اطلاع از چگونگي نصب و راه اندازي آن به ادامه مقاله دقت نماييد.

قبل از اينكه اقدام به نصب DHCP نمانيم ، لازم است حداقل يك IP Address بصورت Static (يا دستي) براي دستگاهي كه قرار است سرويس DHCP را براي شبكه فراهم آورد تعريف كرد. اين دستگاه در كارگاه عملي اين بحث ، همان ويندوز2003 مي باشد. در صورتيكه اين كار انجام نپذيرد در هنگام نصب DHCP ، سيستم مذكور پيغام زير را مي دهد.

شكل 1

تنظيم IP Address براي سرور (بصورت دستي)

 • از مسير زير پنجره Local Area Connection را باز كنيد (البته چندين راه براي اينكار وجود دارد.)

Start  >  Control Panel > Network Connections > Local Area connection

 
• روي گزينه Properties كليك كنيد تا پنجره Local Area Connection Properties فعال گردد.

 •گزينه Internet  Protocol ( TCP/IP ) را انتخاب و دكمه Properties بزنيد تا همانطور كه در شكل 2 مشاهده مي كنيد پنجره  Internet protocol ( TCP/IP ) Properties باز شود.

شكل 2

 • مطابق شكل 2 مي توانيد آيپي آدرسي كه قبلاً بررسي و انتخاب نموده ايد را وارد نمائيد. ( مثلا 192.168.0.1 )

 • در اين صفحه دو قسمت Subnet Mask و Default Gateway را نيز مي توانيد تنظيم نماييد.  ( تنظيم Subnet Mask ضروري است ولي تنظيم Default Gateway اختياري است. )

 • در پايان اين قسمت دكمه Close را بزنيد.

اكنون سرور داراي يك آيپي آدرس مي باشد و مي توانيد براي نصب  DHCP اقدام نمائيد.

 

نصب DHCP Server

 • ابتدا برنامه Add or Remove Program شويد.

 • در پنل سمت چپ بر روي  Add / Remove Windows Components  كليك كنيد.

 •همانطور كه در شكل 3 مشاهده مي كنيد در پنجره Windows Component Wizard بر روي گزينه Networking Services كليك نماييد ( يعني انتخاب كنيد ولي تيك آن را نزنيد ) سپس دكمه Details را بزنيد.

شكل 3

 • همانطور كه در شكل 4 مشاهده مي شود از پنجره Networking Services گزينه     (DHCP) Dynamic Host Configuration Protocol را انتخاب كرده و سپس دكمه OK را بزنيد و سپس  NEXT كنيد.

 • بعد از چند لحظه سيستم عامل CD ويندوز 2003 از شما در خواست مي آن را در CD Drive قرار داده و OK كنيد. پس از اين مرحله ، فرآيند نصب DHCP به پايان مي رسد.

شكل 4

تا اينجا فقط سرويس DHCP Server نصب شذه است  اما همانطور كه قبلا اشاره شد مي توان از طريق اين سرويس همزمان تنظيمات ديگري به ايستگاه هاي كاري يا همان Host ها ارسال نمود. كه براي تنظيم آنها مراحل زير را با هم شروع مي كنيم.

 

تنظيم DHCP Server

براي تنظيم Option هاي DHCP مراحل زير را انجام مي دهيم:

توجه : در اين مثال ما سعي كرده ايم كه موارد لازم و ضروري براي راه اندازي DHCP Server را بيان و از توضيح بخش هاي مختلف و عملكرد آنها خوداري كنيم. به همين دليل در صورت انجام مراحل گفته شده در ادامه مقاله به راحتي مي توانيد يك DHCP Server راه اندازي كنيد.

 
• از مسير زير برنامه DHCP را باز كنيد ( براي اين كار نيز مسيرهاي مختلفي وجود دارد ).

        Start  > Administrative Tools  > DHCP

 • از منوي Action گزينه New scope را انتخاب نمائيد و در پنجره خوش آمدNext  كنيد.

 • مطابق شكل 5 ، در پنجره IP Address Rang اولين و آخرين شماره IP Address   كه قرار است اين سرور در اختيار ايستگاه ها يا ميزبان ها قرار دهد را وارد نماييد.

شكل 5

 • در پنجره  Add Exclusive، مي توان تعريف كرد كه تعدادي IP به ايستگاه هاي كاري تخصيص داده نشود . اكثر مواقع مديران شبكه بعضي آيپي ها را براي كارهاي خاص در نظر مي گيرند و آنها رزرو مي كنند. براي اين منظور و مطابق شكل 6 شماره هاي اول و آخر آن دسته از آيپي ها يي كه نمي خواهيد بطور اتوماتيك ارائه شوند را تايپ و سپس بر روي Add كليك كنيد تا در ليست Excluded address range قرار گيرد سپس Next كنيد( به شكل 6 توجه كنيد ).  

شكل 6

 • در مرحله بعد مي توان زمان اجاره يك  IP Address به Client را تنظيم كرد.اين قسمت را بدون تغيير Next كنيد.

 
• صفحه بعد سوال مي شود كه آيا مي خواهيد Option هاي اين Scope را تنظيم نماييد يا خير . گزينه Yes را انتخاب و Next كنيد .

 
• در صفحه بعد آدرس IP مربوط به Default Gateway را وارد و بر روي Add كليك و سپس  Next كنيد. اگر شبكه محلی شما يك شبكه ساده است و در آن Gateway وجود ندارد ، پيشنهاد مي شود چیزی وارد ننماييد.

 
• مطابق شكل 7 ، آيپي آدرس سيستمي كه سرويس DNS Server روي آن نصب شده را وارد نماييد سپس دكمه Add و در آخر Next كنيد( به شكل 7 توجه كنيد).

شكل 7

 • در صفحه بعد آيپي آدرس سيستمي كه WINS Server است را تايپ و دكمه Add  را زده و سپس Next كنيد. در اين قسمت مي توانيد از همان آدرس 192.168.0.1 استفاده كنيد.

 • در آخرين مرحله و در صفحه Active scope با پاسخ مثبت به سوال ظاهر شده،  Scope را Active كنيد.

شكل 8

اكنون DHCP Server نصب و تنظيم شده است.

 در صورتيكه يك دستگاه بخواهد وارد شبكه شود ابتدا يك آيپي آدرس از DHCP Server درخواست مي كند كه سرور به آن پاسخ داده و يك آيپي آدرس از محدوده تعريف شده ، به آن اختصاص مي دهد.

چنانچه در شكل 9 نيز ملاحظه مي نماييد ليست IP هايي كه اجاره داده شده است در قسمت Address Leases وارد خواهد شد و تنظيماتي كه براي Scope صورت گرفته در Scope Options خواهد آمد كه قابل تغيير نيز مي باشد.

شکل 9

در ادامه مباحث در شماره هاي آينده سرويس هاي ديگري از سرور Windows 2003 كه براي شبكه امكاناتي را فراهم مي آورد حضورتان معرفي و ارائه خواهيم داد.

نصب و راه اندازي Domain Controller در ويندوز 2003

نصب و راه اندازي Domain Controller در ويندوز 2003

حمید اسدی
مردادماه 84 شماره 14

اشاره :
در ادامه نصب Windows 2003 و كارگاه شبكه ، اين شماره قصد داريم نحوه نصب يك Domain Controller روي يكي از سيستم هاي شبكه كه داراي سيستم عامل سرور 2003 مي باشد را آموزش دهيم. براي اين منظور لازم است با چند مفهوم كه در هنگام نصب و راه اندازي با آن برخورد خواهيم كرد ، بيشتر آشنا شويد.

Workgroup

در اين نوع ارتباط مدير شبكه بايد كاربران ، گروه ها ، حق دسترسي ها را روي هر كامپيوتري كه منابعي مانند هارد ، چاپگر و CD-Rom را به اشتراك گذاشته، تنظيم نمايد. براي مثال اگر در يك شبكه 100 كلاينت  ( ماشين ) وجود داشته باشد و بخواهند از منابع يكديگر استفاده نمايند مدير شبكه بايد بطور جداگانه 100 كاربر ، 100 گروه و ... را روي تك تك ماشين ها تنظيم نمايد.

اين مدل از شبكه بيشتر براي شبكه هايي كه حداكثر 10 كامپيوتر دارند مناسب است.

از مشخصات شبكه هاي  Workgroup مي توان به موارد زير اشاره نمود:

• عدم نياز به سخت افزارها و تجهيزات مخصوص و به دنبال آن هزينه كمتر

• عدم نياز به فردي با تخصص بالا عنوان مدير شبكه

• متمركز نبودن مديريت شبكه (  از معايب اين مدل مي باشد )،  يعني براي كوچكترين تغيير روي هر يك از سيستم هاي شبكه مدير شبكه مي بايست از پشت همان كامپيوتر تغييرات را اعمال نمايد.

• امنيت پايين

 

Domain

دامنه ، يك بخش كوچكتري از واحد بزرگتري بنام اكتيودايركتوري ( Active Directory ) مي باشد. در مدل هاي بزرگ شبكه كه در آنها كامپيوترهاي بيشتري وجود دارد ، دامنه ( Domain ) انتخاب بهتري است.

Domain ها محل نگهداري ليست كاربران و پسوردهاي آنها ، كامپيوترها ، گروه ها و چاپگرها مي باشد.

Domain اجازه مي دهد كه كامپيوترها و ديگر Object مانند پسوردها ، كاربران و ....  از يك جاي مشخص و توسط مدير شبكه مديريت و كنترل شوند به عبارت ديگر يك كنترل مركزي روي تمام موارد فوق وجود خواهد داشت.

راه اندازي اكتيو دايركتوري و به دنبال آن Domain Controller در شبكه ، نتايج زير را به دنبال خواهد داشت:

• در شبكه هاي Domain ، مديريت شبكه متمركز مي باشد. يعني از طريق يك كامپيوتر در شبكه مي توان كل شبكه را مديريت نمود. اين كامپيوتر همان        Domain Controller مي باشد.

• با توجه به اين كه هر شخص لازم است براي ورود به شبكه نام كاربري و پسورد منحصر به فرد خود را وارد نمايد و از طرفي مدير شبكه به تمام كاربران و سطح دسترسي آنها نظارت خواهد داشت امنيت در اين روش بسيار بهتر از مدل قبل خواهد بود.

• در سطوح بالا وتعداد كاربران زياد نياز به تجهيزات مخصوص و گرانقيمت مي باشد.

• وجود فردي متخصص و آشنا به امور شبكه در اين مدل ضروري است.

• با توجه به كارايي سيستم عامل و خاصيت اكتيو دايركتوري و در نظر گرفتن سخت افزار سرور تعداد كامپيوترها در اين مدل عملا محدويت ندارد.

• اعمال گروهي يا كلي سياست هاي شبكه براي كاربران از طريق سرور و از راه دور براي مديريت آسانتر (Group Policies  )

• پيدا كردن منابع شبكه ( Network resources ) به آساني.

• قابليت گسترش و تغيير اندازه ( Scalability )

• ارتباط با شبكه هاي ديگر داخل اكتيو دايركتوري ( Works on any network )

 

Active Directory

اكتيودايركتوري يك بانك اطلاعاتي است كه تمام Objectهاي شبكه مانند كاربران ، گروه ها ، پسوردها ... را در خود ليست كرده است كه مي توان با يكسري از سرويس ها از اين ليست ، اطلاعات مورد نياز را استخراج كرد. مثلاً با سرويس Search مي توان از ميان چندين ميليون ركورد ، نام يك كاربر يا چاپگر را در بين چندين كامپيوتر به راحتي جستجو كرد.

اكتيودايركتوري از دو قسمت تشكيل شده است :

• ديتابيس اكتيودايركتوري كه در فايل ntds.dit ذخيره مي شود.

• سرويس هايي كه با آن ديتابيس كار مي كنند مانند سرويس Search و يا ايجاد كردن كاربر.

مي توان اكتيودايركتوري را از طريق دستور dcpromo كه در RUN اجرا مي شود نصب و Uninstall كرد كه در ادامه توضيح داده خواهد شد.

 

Domain Control ( DC )

وقتي اكتيودايركتوري ، روي ويندوز 2000 يا 2003 نصب شود ، سيستم به يك  Domain Controller( DC ) تبديل مي گردد. در هنگام نصب اكتيودايركتوري ، ميتوان انتخاب كرد كه اين ماشين جزئي از Domain موجود باشد يا يك دامنه جديد را در شبكه ايجاد نمايد.

 

Tree

يك Domain Tree محل نگهداري Domain ها و Subdomain ها مي باشد.

به عنوان مثال  Microsoft.com يك Root Domain در يك Tree است و support.microsoft.com يك subdomain مي باشد.

 

Forest

يك Forest محل نگهداري Tree ها مي باشد كه هر كدام يك نام DNS اي جداگانه و كاملاً مجزا دارد. مثلاً هر چيزي كه در دامنه Microsoft.com وجود دارد در يك Tree قرار دارد. اما اگر آن Tree را با Tree ديگري كه شامل mcp.com باشد ارتباط دهيم هر دو آنها يك Forest را مي سازند.

 

نحوه راه اندازي يك Domain Control

همانطور كه قبلاً اشاره گرديد اگر روي يك ويندوز 2003 اكتيودايركتوري راه اندازي گردد تبديل به يك DC مي شود. براي اين كار مراحل زير را انجام دهيد:

1 ـ دستور dcpromo را در Run اجرا نمائيد.

2 ـ در صفحه welcome to the active directory  دكمه next را بزنيد.

3 ـ صفحه Operating System Compatibity توضيح مي دهد سيستم عامل هاي Windows 95 و Windows NT4 با Service Pack3 به پائين نمي توانند به شبكه و دامنه وارد و يا از منابع شبكه استفاده نمائيد.

4 ـ در صفحه Domain Controller Type گزينه اول انتخاب مي شود و دكمه next را مي زنيم. اين گزينه server را بعنوان يك DC براي يك دامنه جديد نصب مي كند و انتخاب گزينه دوم باعث مي شود سيستم به عنوان DC جديد در كنار ديگر DC ها فعال گردد.

شكل 1

5- در صفحه Create New Domain گزينه  اول را انتخاب نماييد.

همتنطور كه ملاحظه مي كنيد در اين صفحه سه گزينه وجود دارد :

 گزينه اول يك دامنه در Forest